வெள்ளைத் தாமரை
ராகம் - ஆனந்த பைரவி, தாளம் - சாப்புவெள்ளைத் தாமரைப் பூவில் இருப்பாள்,வீணை செய்யும் ஒலியில் இருப்பாள்;கொள்ளை யின்பம் குலவு கவிதைகூறு பாவலர் உள்ளத் திருப்பாள்;உள்ள தாம்பொருள் தேடி யுணர்ந்தேஓதும் வேதத்தின் உள்நின் றொளிர்வாள்;கள்ள மற்ற முனிவர்கள் கூறும்கருணை வாசகத் துட்பொரு ளாவாள். (வெள்ளைத்)மாதர் தீங்குரற் பாட்டில் இருப்பாள்,மக்கள் பேசும் மழலையில் உள்ளாள்;கீதம் பாடும் குயிலின் குரலைக்கிளியின் நாவை இருப்பிடங் கொண்டாள்;கோத கன்ற தொழிலுடைத் தாகிக்குலவு சித்திரம் கோபுரம் கோயில்ஈதனைத்தின் எழிலிடை யுற்றாள்இன்ப மேவடி வாகிடப் பெற்றாள். (வெள்ளைத்)வஞ்ச மற்ற தொழில்புரிந் துண்டுவாழும் மாந்தர் குலதெய்வ மாவாள்;வெஞ்ச மர்க்குயி ராகிய கொல்லர்வித்தை யோர்ந்திடு சிற்பியர், தச்சர்,மிஞ்ச நற்பொருள் வாணிகஞ் செய்வோர்,வீர மன்னர்பின் வேதியர் யாரும்தஞ்ச மென்று வணங்கிடுந் தெய்வம்தரணி மீதறி வாகிய தெய்வம். (வெள்ளைத்)தெய்வம் யாவும் உணர்ந்திடுந் தெய்வம்,தீமைகாட்டி விலக்கிடுந் தெய்வம்;உய்வ மென்ற கருத்துடை யோர்கள்உயிரி னுக்குயி ராகிய தெய்வம்;செய்வ மென்றொரு செய்கை யெடுப்போர்செம்மை நாடிப் பணிந்திடு தெய்வம்கைவ ருந்தி உழைப்பவர் தெய்வம்கவிஞர் தெய்வம், கடவுளர் தெய்வம். (வெள்ளைத்)செந்த மிழ்மணி நாட்டிடை யுள்ளீர்!சேர்ந்தித் தேவை வணங்குவம் வாரீர்!வந்த னம்இவட் கேசெய்வ தென்றால்வாழி யஃதிங் கெளிதன்று கண்டீர்!மந்தி ரத்தை முணுமுணுத் தேட்டைவரிசை யாக அடுக்கி அதன்மேல்சந்த னத்தை மலரை இடுவோர்சாத்திரம் இவள் பூசனை யன்றாம். (வெள்ளைத்)வீடு தோறும் கலையின் விளக்கம்,வீதி தோறும் இரண்டொரு பள்ளி;நாடு முற்றிலும் உள்ளன வூர்கள்நகர்க ளெங்கும் பலபல பள்ளி;தேடு கல்வியி லாததொ ரூரைத்தீயி னுக்கிரை யாக மடுத்தல்கேடு தீர்க்கும் அமுதமென் அன்னைகேண்மை கொள்ள வழியிவை கண்டீர். (வெள்ளைத்)ஊணர் தேசம் யவனர்தந் தேசம்உதய ஞாயிற் றொளிபெறு நாடு;சேண கன் றதோர் சிற்றடிச் சீனம்செல்வப் பார சிகப்பழந் தேசம்தோண லத்த துருக்கம் மிசிரம்சூழ்க டற்கப் புறத்தினில் இன்னும்காணும் பற்பல நாட்டிடை யெல்லாம்கல்வித் தேவியின் ஒளிமிகுந் தோங்க. (வெள்ளைத்)ஞானம் என்பதோர் சொல்லின் பொருளாம்நல்ல பாரத நாட்டிடை வந்தீர்!ஊனம் இன்று பெரிதிழைக் கின்றீர்!ஓங்கு கல்வி யுழைப்பை மறந்தீர்!மான மற்று விலங்குக ளொப்பமண்ணில் வாழ்வதை வாழ்வென லாமோ?போன தற்கு வருந்துதல் வேண்டாபுன்மை தீர்ப்ப முயலுவம் வாரீர்! (வெள்ளைத்)இன்ன றுங்கனிச் சோலைகள் செய்தல்இனிய நீர்த்தண் சுனைகள் இயற்றல்;அன்ன சத்திரம் ஆயிரம் வைத்தல்ஆல யம்பதி னாயிரம் நாட்டல்.பின்ன ருள்ள தருமங்கள் யாவும்பெயர்வி ளங்கி யொளிர நிறுத்தல்,அன்ன யாவினும் புண்ணியம் கோடிஆங்கோர் ஏழைக் கெழுத்தறி வித்தல். (வெள்ளைத்)நிதிமி குந்தவர் பொற்குவை தாரீர்!நிதிகு றைந்தவர் காசுகள் தாரீர்!அதுவு மற்றவர் வாய்ச்சொல் அருளீர்!ஆண்மை யாளர் உழைப்பினை நல்கீர்!மதுரத் தேமொழி மாதர்க ளெல்லாம்வாணி பூசைக் குரியன பேசீர்!எதுவும் நல்கியிங் கெவ்வகை யானும்இப்பெருந் தொழில் நாட்டுவம் வாரீர்! (வெள்ளைத்)
raakam - aanantha pairavi, thaalam - saappu vellaith thaamaraip poovil iruppaal, veenai seyyum oliyil iruppaal; kollai yinpam kulavu kavithai kooru paavalar ullath thiruppaal; ulla thaamporul thaeti yunarnthae oathum vaethaththin ulnin rolirvaal; kalla marra munivarkal koorum karunai vaasakath thutporu laavaal. (vellaith) maathar theengkurar paattil iruppaal, makkal paesum mazhalaiyil ullaal; keetham paatum kuyilin kuralaik kiliyin naavai iruppitang kontaal; koatha kanra thozhilutaith thaakik kulavu siththiram koapuram koayil eethanaiththin ezhilitai yurraal inpa maevati vaakitap perraal. (vellaith) vanja marra thozhilpurin thuntu vaazhum maanthar kulatheyva maavaal; venja markkuyi raakiya kollar viththai yoarnthitu sirpiyar, thassar, minja narporul vaanikanj seyvoar, veera mannarpin vaethiyar yaarum thanja menru vanangkitun theyvam tharani meethari vaakiya theyvam. (vellaith) theyvam yaavum unarnthitun theyvam, theemaikaatti vilakkitun theyvam; uyva menra karuththutai yoarkal uyiri nukkuyi raakiya theyvam; seyva menroru seykai yetuppoar semmai naatip paninthitu theyvam kaiva runthi uzhaippavar theyvam kavinjar theyvam, katavular theyvam. (vellaith) sentha mizhmani naattitai yulleer! saernthith thaevai vanangkuvam vaareer! vantha namivat kaeseyva thenraal vaazhi yaஃthing kelithanru kanteer! manthi raththai munumunuth thaettai varisai yaaka atukki athanmael santha naththai malarai ituvoar saaththiram ival poosanai yanraam. (vellaith) veetu thoarum kalaiyin vilakkam, veethi thoarum irantoru palli; naatu murrilum ullana voorkal nakarka lengkum palapala palli; thaetu kalviyi laathatho rooraith theeyi nukkirai yaaka matuththal kaetu theerkkum amuthamen annai kaenmai kolla vazhiyivai kanteer. (vellaith) oonar thaesam yavanarthan thaesam uthaya njaayir roliperu naatu; saena kan rathoar sirratis seenam selvap paara sikappazhan thaesam thoana laththa thurukkam misiram soozhka tarkap puraththinil innum kaanum parpala naattitai yellaam kalvith thaeviyin olimikun thoangka. (vellaith) njaanam enpathoar sollin porulaam nalla paaratha naattitai vantheer! oonam inru perithizhaik kinreer! oangku kalvi yuzhaippai marantheer! maana marru vilangkuka loppa mannil vaazhvathai vaazhvena laamoa? poana tharku varunthuthal vaentaa punmai theerppa muyaluvam vaareer! (vellaith) inna rungkanis soalaikal seythal iniya neerththan sunaikal iyarral; anna saththiram aayiram vaiththal aala yampathi naayiram naattal. pinna rulla tharumangkal yaavum peyarvi langki yolira niruththal, anna yaavinum punniyam koati aangkoar aezhaik kezhuththari viththal. (vellaith) nithimi kunthavar porkuvai thaareer! nithiku rainthavar kaasukal thaareer! athuvu marravar vaayssol aruleer! aanmai yaalar uzhaippinai nalkeer! mathurath thaemozhi maatharka lellaam vaani poosaik kuriyana paeseer! ethuvum nalkiying kevvakai yaanum ipperun thozhil naattuvam vaareer! (vellaith)
பொருள்
வெள்ளைத் தாமரைப் பூவில் இருப்பாள்; வீணை எழுப்பும் ஒலியில் இருப்பாள்; கொள்ளை இன்பம் தரும் கவிதை சொல்லும் பாவலர் உள்ளத்தில் இருப்பாள்; உள்ள பொருளைத் தேடி உணர்ந்து ஓதும் வேதத்தின் உள்ளே நின்று ஒளிர்வாள்; கள்ளமற்ற முனிவர்கள் சொல்லும் கருணை மொழிகளின் உட்பொருளாவாள்.
பெண்களின் இனிய குரல் பாட்டில் இருப்பாள்; குழந்தைகள் பேசும் மழலையில் உள்ளாள்; கீதம் பாடும் குயிலின் குரலையும் கிளியின் நாவையும் இருப்பிடமாகக் கொண்டாள்; குறையற்ற தொழில் திறமையாகி, அழகிய சித்திரம், கோபுரம், கோயில் - இவை அனைத்தின் அழகிலும் இருந்தாள்; இன்பமே வடிவாகப் பெற்றாள்.
வஞ்சமற்ற தொழில் செய்து உண்டு வாழும் மக்களின் குலதெய்வம் அவள்; கொடிய போருக்கு உயிரான ஆயுதம் செய்யும் கொல்லர், வித்தையை ஆராயும் சிற்பியர், தச்சர், நல்ல பொருள்களை மிகுதியாக வாணிபம் செய்வோர், வீர மன்னர், வேதியர் - எல்லாரும் அடைக்கலம் என்று வணங்கும் தெய்வம்; உலகில் அறிவாகவே இருக்கும் தெய்வம்.
எல்லாத் தெய்வங்களையும் உணர்த்தும் தெய்வம்; தீமையைக் காட்டி விலக்கும் தெய்வம்; உய்வோம் என்ற கருத்துடையவர்களின் உயிருக்கு உயிரான தெய்வம்; 'செய்வோம்' என்று ஒரு செயலைத் தொடங்குவோர் செம்மையை நாடிப் பணியும் தெய்வம்; கை வருந்தி உழைப்பவர்களின் தெய்வம்; கவிஞர்களின் தெய்வம்; தெய்வங்களுக்கும் தெய்வம்.
செந்தமிழ் மணி நாட்டில் உள்ளவர்களே! சேர்ந்து இந்தத் தேவியை வணங்குவோம், வாருங்கள்! இவளுக்கு வந்தனம் செய்வது இங்கே எளிதல்ல, அறியுங்கள்! மந்திரத்தை முணுமுணுத்து, ஏடுகளை வரிசையாக அடுக்கி, அதன் மேல் சந்தனத்தையும் மலரையும் இடுவது சாஸ்திரப்படி இவளுக்குப் பூசனை அல்ல.
வீடுதோறும் கலையின் விளக்கம்; தெருதோறும் ஓரிரண்டு பள்ளிகள்; நாடு முழுவதும் உள்ள ஊர்களிலும் நகரங்கள் எங்கும் பலபல பள்ளிகள்; கல்வி இல்லாத ஊரைத் தீக்கு இரையாக்குவது - கேடு தீர்க்கும் அமுதமான என் அன்னையின் நட்பைப் பெற வழிகள் இவையே.
ஹூணர் தேசம், யவனர் தேசம், உதய சூரியனின் ஒளி பெறும் நாடு (ஜப்பான்), தொலைவில் உள்ள சிற்றடிச் சீனம், செல்வமுடைய பழைய பாரசீகம், தோள் வலிமையுடைய துருக்கி, எகிப்து, சூழ்கடலுக்கு அப்பால் உள்ள பல நாடுகள் எல்லாவற்றிலும் கல்வித் தேவியின் ஒளி மிகுந்து ஓங்குகிறது.
'ஞானம்' என்ற சொல்லின் பொருளாக இருந்த நல்ல பாரத நாட்டில் பிறந்தீர்கள்! இன்று பெரிய குறைவைச் செய்கிறீர்கள்! உயர்ந்த கல்வி உழைப்பை மறந்தீர்கள்! மானமற்று விலங்குகளைப் போல மண்ணில் வாழ்வதை வாழ்வு என்று சொல்லலாமோ? போனதற்கு வருந்த வேண்டாம்; இழிவைத் தீர்க்க முயல்வோம், வாருங்கள்!
இனிய நறுங்கனிச் சோலைகள் அமைத்தல், இனிய குளிர்நீர்ச் சுனைகள் உண்டாக்குதல், ஆயிரம் அன்னசத்திரங்கள் வைத்தல், பதினாயிரம் ஆலயங்கள் நிறுவுதல், பின்னும் உள்ள தருமங்கள் எல்லாவற்றையும் பெயர் விளங்கி ஒளிரும்படி நிறுவுதல் - இவை எல்லாவற்றையும் விடக் கோடி மடங்கு புண்ணியம், ஓர் ஏழைக்கு எழுத்தறிவித்தல்!
செல்வம் மிகுந்தவர்கள் பொன் குவியல் தாருங்கள்! செல்வம் குறைந்தவர்கள் காசுகள் தாருங்கள்! அதுவும் இல்லாதவர்கள் வாய்ச்சொல் (ஊக்கம்) அருளுங்கள்! ஆண்மையாளர்கள் உழைப்பைத் தாருங்கள்! இனிய தேன்மொழிப் பெண்கள் எல்லாரும் வாணி பூசைக்கு ஏற்றவற்றைப் பேசுங்கள்! எதையாவது தந்து, எந்த வகையிலாவது இந்தப் பெருந்தொழிலை நிலைநாட்டுவோம், வாருங்கள்!
Meaning
She dwells in the white lotus; she dwells in the sound the veena makes; she dwells in the hearts of poets who speak poems overflowing with joy; she shines within the Veda chanted by those who sought and realised the Real; she is the inner meaning of the merciful words spoken by guileless sages.
She is in the song of women's sweet voices; she is in the babble of children; she has made her home in the voice of the singing koel and the tongue of the parrot; becoming flawless craft, she is in the beauty of the lovely painting, the tower and the temple; she has taken joy itself as her form.
She is the family deity of people who live by honest work; the goddess to whom all bow as refuge - smiths who make the weapons that are the life of fierce war, sculptors who study their art, carpenters, traders who deal abundantly in good wares, heroic kings, and Vedic scholars; the goddess who is knowledge on earth.
The goddess who makes all gods known; the goddess who shows evil and turns it away; the goddess who is the life of the life of those who resolve to be saved; the goddess to whom those who begin a task saying 'we will do it' bow seeking excellence; the goddess of those who labour with aching hands; the goddess of poets; the goddess of the gods.
You who live in the gem-like land of pure Tamil! Come, let us gather and worship this goddess! Know that worshipping her here is not easy! Muttering a mantra, stacking books in a row and placing sandal paste and flowers on them - by the shastras, that is not her puja.
The light of learning in every house; one or two schools in every street; many, many schools in all the villages and towns throughout the land; and handing over to the fire any village without learning - know that these are the ways to win the friendship of my Mother, the nectar that ends ruin.
The land of the Huns, the land of the Yavanas, the land that receives the light of the rising sun, far-off China, wealthy ancient Persia, strong-shouldered Turkey, Egypt, and many lands seen beyond the encircling sea - in all of them the light of the goddess of learning rises high.
You were born in the good land of Bharata, which was the very meaning of the word 'wisdom'! Today you do great harm! You have forgotten the labour of high learning! Can living on earth without honour, like beasts, be called living? Do not grieve for what is past; come, let us strive to end this baseness!
Planting groves of sweet fragrant fruit, making cool springs of sweet water, setting up a thousand feeding-houses, founding ten thousand temples, establishing every other charity so that its name shines - a crore times more merit than all of these is teaching one poor person to read and write!
You who have much wealth, give heaps of gold! You who have little, give coins! You who have not even that, give a word of encouragement! You who are strong, give your labour! All you women of honey-sweet speech, speak what befits the worship of Vani! Giving something, in whatever way, come, let us establish this great work!
சொற்பொருள் Word by word
- பாவலர்
- poets
- கள்ளமற்ற
- guileless
- வாசகம்
- words, utterance
- மழலை
- children's babble
- கோதகன்ற
- flawless
- வெஞ்சமர்
- fierce war
- கொல்லர்
- smiths
- தஞ்சம்
- refuge
- தரணி
- the earth
- வந்தனம்
- worship, salutation
- ஏடு
- palm-leaf book
- கேண்மை
- friendship
- ஊணர்
- the Huns
- யவனர்
- Greeks, Westerners
- மிசிரம்
- Egypt
- ஊனம்
- defect, harm
- புன்மை
- baseness
- சுனை
- spring, pool
- எழுத்தறிவித்தல்
- teaching to read and write
விளக்கம்
இது பாரதியின் மிகப் புகழ்பெற்ற சரஸ்வதி பாடல். முதல் நான்கு பத்திகள் கலைமகள் எங்கெல்லாம் இருக்கிறாள் என்று சொல்கின்றன: வெள்ளைத் தாமரையிலும் வீணையிலும் வேதத்திலும் மட்டுமல்ல; குழந்தையின் மழலையிலும், குயிலின் குரலிலும், கொல்லர், தச்சர், சிற்பியர், வணிகர் ஆகியோரின் தொழிலிலும். எல்லாத் திறமையும் அறிவும் அவளே. நவராத்திரியின் ஆயுத பூசையில் கருவிகளை வணங்குவதன் உட்பொருள் இதுவே.
ஐந்தாம் பத்தியில் பாட்டு திரும்புகிறது: 'ஏடுகளை அடுக்கி அதன் மேல் சந்தனமும் மலரும் இடுவது இவள் பூசனை அன்று.' உண்மையான சரஸ்வதி பூசை - தெருவுக்கு ஒரு பள்ளி, கல்வியில்லா ஊரே இருக்கக் கூடாது. சடங்கை மறுக்கவில்லை; சடங்கின் பொருளைச் செயலாக்கச் சொல்கிறார்.
'அன்ன யாவினும் புண்ணியம் கோடி ஆங்கோர் ஏழைக்கு எழுத்தறிவித்தல்' - இந்த வரி தமிழ்நாட்டில் பழமொழியாகவே ஆகிவிட்டது. அன்னதானம், ஆலயம் அமைத்தல் போன்ற சாஸ்திரம் போற்றும் தருமங்களை விட, வித்யா தானம் உயர்ந்தது என்பது நம் மரபிலேயே உள்ள கருத்து ('வித்யா தானம் மஹா தானம்'). கடைசிப் பத்தி ஒவ்வொருவரையும் - செல்வர், ஏழை, உழைப்பாளி, பெண்கள் - இந்தத் தொண்டில் சேர அழைக்கிறது.
Explanation
This is Bharathiyar's most famous song to Saraswati. The first four stanzas say where she dwells: not only in the white lotus, the veena and the Veda, but in a child's babble, in the koel's voice, and in the work of smiths, carpenters, sculptors and traders. All skill and knowledge is she. This is the inner meaning of Ayudha Puja at Navaratri, when tools are worshipped.
In the fifth stanza the song turns: 'Stacking books and placing sandal and flowers on them is not her puja.' The true Saraswati puja is a school in every street, and no village without learning. He does not reject the ritual; he asks that its meaning be put into action.
'A crore times more merit than all these is teaching one poor person to read and write' - this line has become a proverb in Tamil Nadu. That the gift of learning is higher than feeding the hungry or building temples is itself a teaching of our tradition: 'vidya danam maha danam'. The last stanza calls everyone - rich, poor, labourers, women - to join this service.
சிந்தனைக்கு
'அன்ன யாவினும் புண்ணியம் கோடி ஆங்கோர் ஏழைக்கு எழுத்தறிவித்தல்' - இந்த ஆண்டு நீங்கள் யாருக்காவது எதையாவது கற்றுத் தர முடியுமா?
To reflect on
'A crore times more merit is teaching one poor person to read and write' - could you teach someone something this year?