திருமகள் துதி
ராகம் - சக்கரவாகம், தாளம் - திஸ்ர ஏகம்நித்தமுனை வேண்டி மனம்நினைப்ப தெல்லாம் நீயாய்ப்பித்தனைப்போல் வாழ்வதிலேபெருமையுண்டோ? திருவே!சித்தவுறுதி கொண்டிருந்தார்செய்கை யெல்லாம் வெற்றி கொண்டேஉத்தமநிலை சேர்வ ரென்றேஉயர்ந்த வேதமுரைப்ப தெல்லாம்,சுத்த வெறும் பொய்யோடீ?சுடர் மணியே! திருவே!மெத்த மையல் கொண்டு விட்டேன்மேவிடுவாய், திருவே!உன்னையன்றி இன்ப முண்டோஉலகமிசை வேறே!பொன்னை வடிவென் றுடையாய்புத்தமுதே, திருவே!மின்னொளி தருநன் மணிகள்மேடை யுயர்ந்த மாளிகைகள்வன்ன முடைய தாமரைப் பூமணிக்குள முள்ள சோலைகளும்,அன்ன நறு நெய் பாலும்அதிசயமாத் தருவாய்!நின்னருளை வாழ்த்தி என்றும்நிலைத்திருப்பேன், திருவே!ஆடுகளும் மாடுகளும்அழகுடைய பரியும்வீடுகளும் நெடுநிலமும்விரைவினிலே தருவாய்!ஈடு நினக்கோர் தெய்வமுண்டோ?எனக்குனை யன்றிச் சரணுமுண்டோ?வாடு நிலத்தைக் கண் டிரங்காமழையினைப் போல் உள்ள முண்டோ?நாடு மணிச் செல்வ மெல்லாம்நன்கருள்வாய், திருவே!பீடுடைய வான் பொருளேபெருங் களியே, திருவே!
raakam - sakkaravaakam, thaalam - thisra aekam niththamunai vaenti manam ninaippa thellaam neeyaayp piththanaippoal vaazhvathilae perumaiyuntoa? thiruvae! siththavuruthi kontirunthaar seykai yellaam verri kontae uththamanilai saerva renrae uyarntha vaethamuraippa thellaam, suththa verum poyyoatee? sutar maniyae! thiruvae! meththa maiyal kontu vittaen maevituvaay, thiruvae! unnaiyanri inpa muntoa ulakamisai vaerae! ponnai vativen rutaiyaay puththamuthae, thiruvae! minnoli tharunan manikal maetai yuyarntha maalikaikal vanna mutaiya thaamaraip poo manikkula mulla soalaikalum, anna naru ney paalum athisayamaath tharuvaay! ninnarulai vaazhththi enrum nilaiththiruppaen, thiruvae! aatukalum maatukalum azhakutaiya pariyum veetukalum netunilamum viraivinilae tharuvaay! eetu ninakkoar theyvamuntoa? enakkunai yanris saranumuntoa? vaatu nilaththaik kan tirangkaa mazhaiyinaip poal ulla muntoa? naatu manis selva mellaam nankarulvaay, thiruvae! peetutaiya vaan porulae perung kaliyae, thiruvae!
பொருள்
திருவே! நாள்தோறும் உன்னை வேண்டி, மனம் நினைப்பதெல்லாம் நீயாகி, பித்தனைப் போல் வாழ்வதிலே ஏதேனும் பெருமை உண்டோ? 'மன உறுதி கொண்டவர்களின் செயல்கள் எல்லாம் வெற்றி பெற்று, அவர்கள் உத்தம நிலையை அடைவார்கள்' என்று உயர்ந்த வேதம் சொல்வதெல்லாம் சுத்தப் பொய்யோடி? ஒளிரும் மணியே, திருவே! மிகுந்த மையல் கொண்டுவிட்டேன்; என்னிடம் வருவாய்!
உன்னை அன்றி உலகில் வேறு இன்பம் உண்டோ? பொன்னையே வடிவாக உடையவளே! புதிய அமுதே, திருவே! ஒளி தரும் நல்ல மணிகள், மேடை உயர்ந்த மாளிகைகள், வண்ணத் தாமரைப் பூக்களும் மணிக் குளங்களும் உள்ள சோலைகள், சோறும் நறுமண நெய்யும் பாலும் - வியக்கும்படி தருவாய்! உன் அருளை வாழ்த்தி என்றும் நிலைத்திருப்பேன், திருவே!
ஆடுகளும் மாடுகளும் அழகிய குதிரைகளும், வீடுகளும் நீண்ட நிலங்களும் விரைவில் தருவாய்! உனக்கு இணையான தெய்வம் உண்டோ? உன்னை அன்றி எனக்குச் சரண் உண்டோ? வாடும் நிலத்தைக் கண்டு இரங்கும் மழையைப் போன்ற உள்ளம் உனக்கு அல்லவா உண்டு? நாடும் மணிச் செல்வம் எல்லாம் நன்றாக அருள்வாய், திருவே! பெருமையுடைய உயர்ந்த பொருளே! பெருங் களிப்பே, திருவே!
Meaning
Lakshmi! Praying to you every day, with everything my mind thinks becoming you, living like a madman - is there any greatness in that? The lofty Veda says that those of firm mind succeed in all their deeds and reach the highest state - is all that pure falsehood? Shining gem, Lakshmi! I have fallen deeply in love; come to me!
Is there any joy in the world other than you? You whose very form is gold! Fresh nectar, Lakshmi! Shining fine gems, mansions with lofty terraces, groves with coloured lotuses and jewelled pools, rice and fragrant ghee and milk - give them wondrously! Praising your grace, I will stand firm forever, Lakshmi!
Goats and cattle and handsome horses, houses and wide lands - give them quickly! Is there a god equal to you? Have I any refuge but you? Have you not a heart like the rain that pities the withering land? Grant well all the jewelled wealth I seek, Lakshmi! Glorious, lofty treasure! Great joy, Lakshmi!
சொற்பொருள் Word by word
- பித்தன்
- madman
- சித்த உறுதி
- firmness of mind
- உத்தம நிலை
- the highest state
- சுடர்மணி
- shining gem
- மேவிடுவாய்
- come, join me
- புத்தமுது
- fresh nectar
- வன்னம்
- colour
- மணிக்குளம்
- jewelled pool
- அன்னம்
- cooked rice, food
- பரி
- horse
- நெடுநிலம்
- wide lands
- ஈடு
- equal
- பீடுடைய
- glorious
விளக்கம்
இந்தப் பாட்டின் தொடக்கம் ஒரு செல்லக் கோபம்: 'உன்னையே நினைத்துப் பித்தனாக வாழ்கிறேன்; மனவுறுதி உள்ளவர் வெல்வார் என்ற வேதம் பொய்யோ?' கடவுளிடம் உரிமையோடு வாதிடும் இந்தத் துணிவு தமிழ்ப் பக்தி மரபுக்கே உரியது; சுந்தரர் சிவனிடம் 'பித்தா' என்றே தொடங்கினார்.
கேட்கும் செல்வங்கள் வேதகால வேண்டுதல்களை நினைவூட்டுகின்றன: பசுக்கள், குதிரைகள், நிலம், சோறு, நெய், பால். ஸ்ரீ சூக்தம் லக்ஷ்மியிடம் 'பசுக்களையும் குதிரைகளையும் பணியாளர்களையும் தா' என்று வேண்டுகிறது. ஆனால் பாரதியின் உச்சம் 'வாடு நிலத்தைக் கண்டிரங்கா மழையினைப் போல் உள்ளம்' - திருமகளின் அருள் வறண்ட நிலத்துக்கு மழை போல் இயல்பாகவே பொழிய வேண்டியது.
Explanation
The song opens with a loving complaint: 'I live like a madman thinking only of you; is the Veda false when it says the firm of mind will succeed?' This boldness, arguing with God as of right, is native to Tamil bhakti; Sundarar began his first hymn to Shiva with 'Pitta!' - 'Madman!'
The wealth he asks for recalls Vedic prayers: cattle, horses, land, rice, ghee, milk. The Sri Suktam asks Lakshmi for 'cattle, horses and servants'. But Bharathiyar's high point is 'a heart like the rain that pities the withering land' - Lakshmi's grace should pour as naturally as rain on dry ground.
சிந்தனைக்கு
'வாடு நிலத்தைக் கண்டிரங்கும் மழை' போல் - உங்களிடம் உள்ள செல்வம் யாருடைய வாடிய நிலத்துக்கு மழையாக முடியும்?
To reflect on
Like 'the rain that pities the withering land' - whose dry ground could the wealth you have become rain for?