காப்பு: பரம்பொருள் வாழ்த்து
ஆத்தி சூடி, இளம்பிறை யணிந்து,மோனத் திருக்கு முழுவெண் மேனியான்;கருநிறங் கொண்டு பாற் கடல் மிசைக் கிடப்போன்;மகமது நபிக்கு மறையருள் புரிந்தோன்;ஏசுவின் தந்தை; எனப்பல மதத்தினர்உருவகத் தாலே உணர்ந்துண ராதுபலவகை யாகப் பரவிடும் பரம்பொருள் ஒன்றே;அதனியல் ஒளியுறும் அறிவாம்;அதனிலை கண்டார் அல்லலை அகற்றினார்;அதனருள் வாழ்த்தி அமரவாழ்வு எய்துவோம்.
aaththi sooti, ilampirai yaninthu, moanath thirukku muzhuven maeniyaan; karunirang kontu paar katal misaik kitappoan; makamathu napikku maraiyarul purinthoan; aesuvin thanthai; enappala mathaththinar uruvakath thaalae unarnthuna raathu palavakai yaakap paravitum paramporul onrae; athaniyal oliyurum arivaam; athanilai kantaar allalai akarrinaar; athanarul vaazhththi amaravaazhvu eythuvoam.
பொருள்
ஆத்தி மாலையைச் சூடி, இளம்பிறையை அணிந்து, மௌனத்தில் இருக்கும் முழு வெண்ணிற மேனியனான சிவன்; கருநிறம் கொண்டு பாற்கடலின் மேல் பள்ளிகொண்டிருக்கும் திருமால்; முகமது நபிக்கு மறையை அருளியவன்; இயேசுவின் தந்தை என்று பல மதத்தினர் தம் தம் உருவகங்களால் உணர்ந்தும் உணராமலும் பலவகையாகப் போற்றும் பரம்பொருள் ஒன்றே.
அதன் இயல்பு ஒளி நிறைந்த அறிவு. அதன் நிலையைக் கண்டவர்கள் துன்பத்தை நீக்கினார்கள். அதன் அருளை வாழ்த்தி நாமும் அமர வாழ்வை அடைவோம்.
Meaning
He who wears the athi garland and the young crescent moon, white of body, abiding in silence: Shiva. He who is dark of hue and reclines on the ocean of milk: Vishnu. He who gave the scripture to the Prophet Muhammad; the Father of Jesus. People of many faiths, through their own images, grasping it and yet not fully grasping it, praise it in many ways, but the Supreme is one.
Its nature is knowledge filled with light. Those who saw its state removed their sorrow. Praising its grace, let us attain the deathless life.
சொற்பொருள் Word by word
- ஆத்தி
- the athi (mountain ebony) flower, dear to Shiva
- இளம்பிறை
- the young crescent moon
- மோனம்
- silence
- பாற்கடல்
- the ocean of milk
- மறை
- scripture
- உருவகம்
- image, symbol
- பரம்பொருள்
- the Supreme Reality
- அல்லல்
- sorrow, suffering
- அமரவாழ்வு
- deathless life
விளக்கம்
ஔவையாரின் ஆத்திசூடி "ஆத்தி சூடி அமர்ந்த தேவனை ஏத்தி ஏத்தித் தொழுவோம் யாமே" என்று சிவனை வாழ்த்தித் தொடங்குகிறது. பாரதியும் "ஆத்தி சூடி" என்று அதே சொல்லால் தொடங்குகிறார்; ஆனால் வாழ்த்தைச் சிவன், திருமால் என்று விரித்து, எல்லா மதங்களும் போற்றும் ஒரே பரம்பொருளுக்கு உரியதாக்குகிறார்.
இது ரிக்வேதத்தின் "ஏகம் ஸத் விப்ரா பஹுதா வதந்தி" (1.164.46): உள்ளது ஒன்றே, அறிஞர் அதைப் பல பெயர்களால் அழைக்கிறார்கள். "அதன் இயல் ஒளியுறும் அறிவாம்" என்பது ஐதரேய உபநிடதத்தின் "ப்ரஜ்ஞானம் ப்ரஹ்ம" (3.3) என்ற மகாவாக்கியத்தின் தமிழ் வடிவம். "அதன் நிலை கண்டார் அல்லலை அகற்றினார்" என்பது "தரதி சோகம் ஆத்மவித்" (சாந்தோக்யம் 7.1.3): ஆத்மாவை அறிந்தவன் துயரைக் கடக்கிறான்.
"உணர்ந்து உணராது" என்ற சொல் நுட்பமானது: ஒவ்வொரு மதமும் உண்மையின் ஒரு பகுதியைத் தொடுகிறது; முழுமையை எந்த உருவகமும் அடைத்துவிட முடியாது. கேனோபநிஷதம் (2.3) "அறிந்தேன் என்பவன் அறியவில்லை" என்று சொல்வதும் இதுவே.
Explanation
Avvaiyar's Aathichoodi opens by praising Shiva, 'the god who wears the athi'. Bharathiyar begins with the same words, 'aathi soodi', but widens the invocation from Shiva to Vishnu and on to the one Supreme that every faith worships.
This is the Rig Veda's 'ekam sat vipra bahudha vadanti' (1.164.46): what exists is one, the wise call it by many names. 'Its nature is knowledge filled with light' is a Tamil rendering of the great saying 'prajnanam brahma', Brahman is consciousness (Aitareya Upanishad 3.3). 'Those who saw its state removed their sorrow' echoes 'tarati shokam atmavit', the knower of the Self crosses over sorrow (Chandogya Upanishad 7.1.3).
The phrase 'grasping it and yet not grasping it' is subtle. Each faith touches part of the truth, but no image can contain the whole. The Kena Upanishad (2.3) says the same: the one who says 'I know it' does not know it.
சிந்தனைக்கு
நீங்கள் வணங்கும் உருவத்துக்கு அப்பால் உள்ள ஒரே பரம்பொருளை எப்போது உணர்ந்திருக்கிறீர்கள்?
To reflect on
When have you sensed the one Reality that lies beyond the form you worship?