திருவாசகம் 218 · கண்ணப்பன் ஒப்பதோர் அன்பின்மை கண்டபின்

பாடல் 218 · திருவாசகம் · மாணிக்கவாசகர்

திருக்கோத்தும்பி · பாடல் 4 / 20

கண்ணப்பன் ஒப்பதோர் அன்பின்மை கண்டபின்என்னப்பன் என்னொப்பில் என்னையும் ஆட்கொண்டருளிவண்ணப் பணித்தென்னை வாவென்ற வான் கருணைச்சுண்ணப்பொன் நீற்றற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ.

Kannappan oppathoar anpinmai kantapin / Ennappan ennoppil ennaiyum aatkontaruli / Vannap paniththennai vaavenra vaan karunais / Sunnappon neerrarkae senroothaay koaththumpee.

பொருள்

கண்ணப்பருக்கு ஒப்பான அன்பு என்னிடம் இல்லை என்று கண்ட பின்னும், ஒப்பில்லாத என் அப்பன் என்னையும் ஆட்கொண்டருளினான்; அழகாகப் பணித்து 'வா' என்று என்னை அழைத்தான். அந்த வானளாவிய கருணையுடைய, பொன் போன்ற சுண்ணத் திருநீறு அணிந்தவனுக்கே சென்று ரீங்காரம் செய், அரச வண்டே!

Meaning

Even after seeing that I had no love to compare with Kannappan's, my Father, who has no equal, took even me and graciously commanded me, 'Come!' Go to him of heaven-wide compassion, whose holy ash is like golden powder, and hum there, O king bee!

சொற்பொருள் Word by word

கண்ணப்பன்: கண்ணப்ப நாயனார்
ஒப்பதோர்: ஒப்பான
அன்பின்மை: அன்பு இல்லாமை
என் ஒப்பில்: ஒப்பில்லாத என்
வண்ணப் பணித்து: அழகாகக் கட்டளையிட்டு
வா என்ற: வா என்று அழைத்த
வான் கருணை: வானளாவிய கருணை
சுண்ணப் பொன் நீறு: பொற்சுண்ணம் போன்ற திருநீறு
சென்று ஊதாய்: சென்று ரீங்காரம் செய்
கோத்தும்பீ: அரச வண்டே

விளக்கம்

கண்ணப்ப நாயனார் வேடர் குலத்தவர். காளத்தியில் இறைவனின் கண்ணில் இரத்தம் வழிவதைக் கண்டு தன் கண்ணையே பிடுங்கி அப்பினார். அடுத்த கண்ணிலும் இரத்தம் வழிந்தபோது, அடையாளத்துக்காகத் தன் காலை இறைவனின் கண்ணில் ஊன்றி, இரண்டாம் கண்ணையும் பிடுங்கத் துணிந்தார். இறைவன் 'நில்லு கண்ணப்ப' என்று மூன்று முறை சொல்லித் தடுத்தான் என்று பெரியபுராணம் சொல்கிறது.

மணிவாசகர் தம்மை அந்த அன்போடு ஒப்பிட்டுத் தாம் ஒன்றுமில்லை என்கிறார். ஆனாலும் இறைவன் அவரையும் அழைத்தான். அருள் தகுதியைப் பொறுத்ததல்ல என்பது திருவாசகம் முழுதும் வரும் கருத்து. சைவ மரபில் கண்ணப்பர் தூய அன்பின் உச்சம்; ஆகமவிதி தெரியாதவர்; ஆனாலும் அவர் அன்பே முதல் வழிபாடாக ஏற்கப்பட்டது.

Explanation

Kannappa Nayanar was a hunter. At Kalahasti he saw blood flowing from the eye of the Lord's image and plucked out his own eye to put in its place. When the other eye began to bleed, he set his foot on it to mark the spot and was about to pluck out his second eye. The Periya Puranam says the Lord stopped him, calling 'Stop, Kannappa!' three times.

Manikkavasagar sets himself beside that love and finds he is nothing; yet the Lord called him too. That grace does not depend on merit runs through the whole Thiruvasagam. In Saiva tradition Kannappar is the summit of pure love: he knew nothing of the rules of worship, yet his love was accepted as the highest worship.

பெரியபுராணம் (சேக்கிழார்), கண்ணப்ப நாயனார் புராணம்; திருக்காளத்தித் தலமரபு

கண்ணைக் கொடுத்த கண்ணப்பர்

பொத்தப்பி நாட்டில் வேடர் தலைவனின் மகனாகத் திண்ணன் பிறந்தான். ஒருநாள் வேட்டையில் ஒரு பன்றியைத் துரத்திக்கொண்டு காளத்தி மலைக்கு வந்தான். மலை மேல் ஒரு இலிங்கத்தைக் கண்டதும் அவன் உள்ளம் உருகியது. 'என் அப்பன் இங்கே தனியாக இருக்கிறானே, யார் உணவு தருவார்?' என்று கலங்கினான்.

அவனுக்கு ஆகம விதிகள் எதுவும் தெரியாது. ஆற்று நீரை வாயில் நிரப்பி வந்து இலிங்கத்தின் மேல் உமிழ்ந்தான்; தலையில் சூடி வந்த பூக்களை அணிவித்தான்; நன்றாகச் சுவைத்துப் பார்த்துப் பக்குவமாகச் சுட்ட இறைச்சியைப் படைத்தான். இரவு முழுதும் வில்லோடு காவல் நின்றான். காலையில் வழக்கமாகப் பூசை செய்யும் சிவகோசரியார் இந்தக் கோலத்தைக் கண்டு வருந்தினார். இறைவன் அவர் கனவில் தோன்றி, 'நாளை மறைந்திருந்து பார்' என்றான்.

மறுநாள் திண்ணன் வந்தபோது இலிங்கத்தின் ஒரு கண்ணிலிருந்து இரத்தம் வழிந்தது. பதறிய திண்ணன் பச்சிலை மருந்து போட்டும் நிற்கவில்லை. 'ஊனுக்கு ஊன்' என்று நினைத்துத் தன் அம்பால் தன் கண்ணைப் பிடுங்கி அப்பினான்; இரத்தம் நின்றது. மகிழ்ந்து ஆடினான். அப்போது மறு கண்ணிலும் இரத்தம் வழிந்தது. அடையாளம் தெரியத் தன் செருப்புக் காலை அந்தக் கண்ணில் ஊன்றி, இரண்டாம் கண்ணையும் பிடுங்க அம்பை எடுத்தான். அப்போது இறைவனின் கை வெளிப்பட்டு அவன் கையைப் பிடித்து, 'நில்லு கண்ணப்ப! நில்லு கண்ணப்ப! நில்லு கண்ணப்ப!' என்று மூன்று முறை சொல்லியது. அவனுக்குக் கண் திரும்பக் கிடைத்தது; 'கண்ணப்பர்' என்ற பெயரும் கிடைத்தது. இறைவன் 'என் வலப்பக்கத்தில் என்றும் நிற்பாயாக' என்று அருளினான். ஆறு நாளில் முத்தி பெற்றவர் என்று அவரைப் போற்றுவர். மணிவாசகர் 'கண்ணப்பன் ஒப்பதோர் அன்பின்மை கண்டபின்னும் என்னை ஆட்கொண்டான்' என்று பாடும்போது, இந்த அன்பின் அளவுகோலை வைத்தே தம்மை அளக்கிறார்.

Periya Puranam (Sekkizhar), the life of Kannappa Nayanar; temple tradition of Thirukkalahasti

Kannappar, Who Gave His Eyes

Thinnan was born the son of a hunter chief in the hill country of Pothappi. One day, chasing a wild boar, he came to the hill of Kalahasti. When he saw a linga on the hilltop, his heart melted. 'My Father is here all alone. Who will bring him food?' he worried.

He knew nothing of the rules of worship. He filled his mouth with river water and poured it over the linga; he decked it with the flowers he had worn in his own hair; he offered meat he had roasted with care and tasted himself to be sure it was good. All night he stood guard with his bow. In the morning the priest Sivagochariyar, who performed the daily worship, was distressed to see all this. The Lord came to him in a dream and said, 'Hide tomorrow and watch.'

The next day, when Thinnan came, blood was flowing from one eye of the linga. Frantic, he put on healing herbs, but the blood did not stop. Thinking 'flesh heals flesh', he gouged out his own eye with his arrow and pressed it on; the bleeding stopped, and he danced for joy. Then the other eye began to bleed. To mark the spot, he planted his sandalled foot on it and raised his arrow to his second eye. At that moment the Lord's hand came out and caught his hand, and a voice said three times, 'Stop, Kannappa!' His sight was restored and he was named Kannappar, 'the one who gave his eye'. The Lord granted that he would stand forever at his right side; he is remembered as the saint who reached release in six days. When Manikkavasagar sings that the Lord took him even after seeing he had no love like Kannappan's, it is by this love that he measures himself.

சிந்தனைக்கு

கணக்குப் பார்க்காமல் நீங்கள் எதையாவது அன்போடு கொடுத்திருக்கிறீர்களா?

To reflect on

Have you ever given something out of love without counting the cost?