Abirami Andhadhi 16 · கிளியே, கிளைஞர் மனத்தே கிடந்து கிளர்ந்து ஒளிரும்

Verse 16 · Abirami Andhadhi · Abirami Bhattar

கிளியே, கிளைஞர் மனத்தே கிடந்து கிளர்ந்து ஒளிரும்ஒளியே, ஒளிரும் ஒளிக்கு இடமே, எண்ணில் ஒன்றும் இல்லாவெளியே, வெளி முதல் பூதங்கள் ஆகி விரிந்த அம்மே!அளியேன் அறிவு அளவிற்கு அளவானது அதிசயமே.

Kiliyae, kilainjar manaththae kitanthu kilarnthu olirum / Oliyae, olirum olikku itamae, ennil onrum illaa / Veliyae, veli muthal poothangkal aaki virintha ammae! / Aliyaen arivu alavirku alavaanathu athisayamae.

பொருள்

கிளியே! அடியார் மனத்தில் தங்கி ஒளிரும் ஒளியே! ஒளிரும் எல்லா ஒளிக்கும் இருப்பிடமே! எண்ணிப் பார்க்க ஒன்றும் இல்லாத வெட்டவெளியே! அந்த வெளி முதலான ஐம்பூதங்களாக விரிந்த அம்மா! அளவில்லாத நீ, அற்பனான என் சிறிய அறிவுக்கும் அடங்கி வந்தது அதிசயமே!

Meaning

O parrot! O light that dwells and shines in the hearts of your devotees! O source of every light that shines! O open space where nothing can be counted! O Mother who unfolded as the five elements, beginning with space! What a wonder that you, who have no measure, came within the measure of my small mind!

சொற்பொருள் Word by word

கிளைஞர்: devotees, her own people
கிளர்ந்து ஒளிரும்: shining brightly
ஒளிக்கு இடமே: source of light
எண்ணில் ஒன்றும் இல்லா வெளி: space in which nothing can be counted
பூதங்கள்: the elements
விரிந்த: unfolded
அளியேன்: I, the pitiable one
அறிவு அளவு: the measure of my understanding
அதிசயம்: wonder

விளக்கம்

பாடல் சிறியதிலிருந்து பெரியதுக்குச் செல்கிறது: ஒரு கிளி, மனத்தில் ஒளி, எல்லா ஒளிக்கும் மூலம், எல்லையற்ற வெளி, அதிலிருந்து விரிந்த ஐம்பூதங்கள். அன்னை எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருக்கிறாள் என்பதைப் படிப்படியாகக் காட்டுகிறது.

பின் கடைசி வரியில் பெரும் வியப்பு: இவ்வளவு பெரியவள் என் சிறிய அறிவுக்குள் அடங்கினாளே! கடலை ஒரு சிறிய குடத்தில் அள்ள முடியாது; ஆனால் அன்பின் காரணமாகக் கடலே குடத்துக்குள் வந்து அமர்கிறது. "அதிசயமே" என்ற சொல்லோடு பாடல் முடிந்து, அடுத்த பாடல் அதே சொல்லோடு தொடங்குகிறது.

Explanation

The verse moves from small to vast: a parrot, a light in the heart, the source of all light, boundless space, and the five elements that unfolded from it. Step by step it shows that the Mother fills everything.

Then, in the last line, great wonder: one so vast fits inside my small understanding! No one can scoop the ocean into a small pot, yet out of love the ocean itself comes and settles in the pot. The verse ends with the word 'wonder', and the next verse begins with the same word.

தேவி பாகவத புராணம், தேவி கீதை (ஏழாம் ஸ்கந்தம்)

இமவானுக்குத் தன் விராட் உருவைக் காட்டிய தேவி

தேவி பாகவத புராணத்தின் தேவி கீதையிலிருந்து. தாரகாசுரனால் துன்புற்ற தேவர்கள் அன்னையை வேண்டினர். அவள் ஒளிவடிவாக அவர்கள் முன் தோன்றி, இமவான் மகளாகப் பிறப்பதாக வாக்களித்தாள். மலையரசன் இமவான் பணிவோடு, "தாயே, உன் உண்மை வடிவை எனக்குச் சொல்" என்று கேட்டான்.

அன்னை சொன்னாள்: "படைப்புக்கு முன் நான் மட்டுமே இருந்தேன். வெளியும், காற்றும், நெருப்பும், நீரும், மண்ணும் என்னிடமிருந்தே விரிந்தன." பின் தன் விராட் உருவைக் காட்டினாள். அதில் வானம் தலையாகவும், சூரிய சந்திரர் கண்களாகவும், எல்லா உலகங்களும் உடலாகவும் தோன்றின. அந்தப் பெருங்காட்சியைக் கண்டு தேவர்கள் நடுங்கினர்.

அவர்கள் வேண்டியதும் அன்னை மீண்டும் தன் இனிய அழகிய வடிவுக்குத் திரும்பினாள். எல்லையற்றவள் அன்பின் காரணமாக ஒரு சிறிய வடிவில் வந்து நிற்கிறாள்; பட்டர் "அதிசயமே" என்று வியப்பது இதைத்தான்.

Devi Bhagavata Purana, the Devi Gita (Book 7)

The Goddess Shows Her Cosmic Form to Himavan

From the Devi Gita of the Devi Bhagavata Purana. Tormented by the demon Taraka, the gods prayed to the Mother. She appeared before them as pure light and promised to be born as the daughter of Himavan. The mountain king bowed and asked, 'Mother, tell me your true nature.'

The Mother said, 'Before creation, I alone existed. Space, air, fire, water and earth all unfolded from me.' Then she showed her cosmic form. In it the sky was her head, the sun and moon her eyes, and all the worlds her body. The gods trembled at the sight.

When they pleaded, the Mother returned to her sweet and gentle form. The boundless one, out of love, comes and stands in a small form. That is what Bhattar marvels at when he says 'What a wonder!'

சிந்தனைக்கு

இன்று இரவு வானத்தைப் பார்த்து, அதன் எல்லையின்மையையும் உங்கள் மனத்தின் அமைதியையும் ஒருசேர உணர முடியுமா?

To reflect on

Tonight, can you look at the sky and feel both its vastness and the quiet within you?