Kandar Anubhuti 39 · மாவேழ் சனனங் கெடமா யைவிடா – Tamilone

Verse 39 · Kandar Anubhuti · Arunagirinathar

மாவேழ் சனனங் கெடமா யைவிடாமூவேடணை யென்று முடிந் திடுமோகோவே குறமின் கொடிதோள் புணருந்தேவே சிவ சங்கர தேசிகனே.

Maavaezh sananang ketamaa yaivitaa / Moovaetanai yenru mutin thitumoa / Koavae kuramin kotithoal punarun / Thaevae siva sangkara thaesikanae.

பொருள்

ஏழு பிறவிகளும் அழிய வேண்டும்; ஆனால் மாயை என்னை விடவில்லை. மூன்று ஆசைகளும் என்று முடிவுறுமோ? அரசே! குறவர் குலத்து மின்னல் கொடியான வள்ளியின் தோள்களைத் தழுவும் தேவனே! சிவசங்கரனுக்கே குருவானவனே!

Meaning

Maya does not let go of me, though the seven kinds of birth should be ended. When will the three great desires come to an end? O King! O God who embraces the shoulders of Valli, the lightning-creeper of the hill tribe! O guru of Shiva Shankara himself!

சொற்பொருள் Word by word

மா ஏழ் சனனம்: the seven great kinds of birth
கெட: so that they are destroyed
மாயை விடா: maya will not let go
மூவேடணை: the three longings (for children, wealth and the world)
என்று முடிந்திடுமோ: when will they end?
கோவே: O King
குறமின் கொடி: the lightning-creeper of the Kuravas, Valli
தோள் புணரும் தேவே: O God who embraces her shoulders
சிவசங்கர தேசிகனே: O guru of Shiva Shankara

விளக்கம்

உயிர்கள் பிறக்கும் வகைகளை மரபு ஏழாகச் சொல்கிறது: தேவர், மனிதர், விலங்கு, பறவை, ஊர்வன, நீர்வாழ்வன, தாவரம். இவற்றில் சுழலும் பிறவிச் சக்கரம் ஓய வேண்டுமானால், அதைச் சுழற்றும் மூன்று ஆசைகள் ஓய வேண்டும். மக்கள் மேல் ஆசை, பொருள் மேல் ஆசை, உலகப் புகழ் மேல் ஆசை.

"என்று முடிந்திடுமோ" என்ற ஏக்கத்துக்குப் பின், புலவர் முருகனை இரு கோணங்களில் அழைக்கிறார்: வள்ளியைத் தழுவும் அன்பன், சிவனுக்கே உபதேசித்த குரு. அன்பும் ஞானமும் ஒருங்கே கொண்ட அவனே ஆசைகளை முடிக்க வல்லவன்.

Explanation

Tradition counts seven kinds of birth: as gods, humans, animals, birds, creeping things, water creatures and plants. For the wheel of rebirth through all of these to stop, the three longings that turn it must stop: the longing for children, the longing for wealth, and the longing for the world's regard.

After the sigh of 'endru mudindhidumo', 'when will it end?', the poet calls on Murugan from two sides. He is the lover who embraces Valli, and he is the guru who taught Shiva himself. Love and wisdom meet in him, and the poet trusts that only one who has both can bring the three longings to their end.

பிருகதாரண்யக உபநிடதம்

யாக்ஞவல்கியரும் மைத்ரேயியும்

பிருகதாரண்யக உபநிடதத்திலிருந்து. துறவு மேற்கொள்ள முடிவு செய்த யாக்ஞவல்கிய முனிவர் தம் சொத்தை இரு மனைவியருக்கும் பிரித்துக் கொடுக்க விரும்பினார். மைத்ரேயி கேட்டாள்: "இந்த உலகம் முழுதும் செல்வத்தால் நிறைந்து எனக்குக் கிடைத்தால், நான் அழியாமை அடைவேனா?" "இல்லை; செல்வந்தர் வாழ்வது போல் வாழ்வாய்; செல்வத்தால் அழியாமை கிடைக்காது" என்றார் முனிவர்.

"அப்படியானால் அழியாமை தராததை வைத்து நான் என்ன செய்வேன்? நீங்கள் அறிந்ததை எனக்குச் சொல்லுங்கள்" என்றாள் மைத்ரேயி. மகிழ்ந்த யாக்ஞவல்கியர் ஆன்மாவைப் பற்றி உபதேசித்தார். அதே உபநிடதம் சொல்கிறது: ஆன்மாவை அறிந்த சான்றோர் மக்கள் ஆசை, செல்வ ஆசை, உலக ஆசை என்ற மூன்றையும் விட்டுத் துறவியாகத் திரிகின்றனர். அருணகிரிநாதர் முடிய வேண்டும் என்று ஏங்கும் மூவேடணை இதுவே.

Brihadaranyaka Upanishad

Yajnavalkya and Maitreyi

From the Brihadaranyaka Upanishad. When the sage Yajnavalkya decided to renounce the world, he wished to divide his property between his two wives. Maitreyi asked him: 'If this whole earth full of riches were mine, would I become immortal through it?' 'No,' said the sage. 'Your life would be like the life of the rich, but there is no hope of immortality through wealth.'

'Then what should I do with what will not make me immortal?' said Maitreyi. 'Tell me what you know.' Delighted, Yajnavalkya taught her about the Self.

The same Upanishad says that the wise who know the Self give up the longing for sons, the longing for wealth and the longing for worlds, and live as wandering renunciates. These are the very 'three longings' whose end Arunagirinathar yearns for in this verse.

சிந்தனைக்கு

மக்கள், செல்வம், மற்றவர் மதிப்பு: இந்த மூன்றில் எது உங்களை அதிகம் இழுக்கிறது?

To reflect on

Family, wealth, the regard of others: which of these three pulls on you most?