Kandar Anubhuti 42 · குறியைக் குறியாது குறித்தறியும் – Tamilone

Verse 42 · Kandar Anubhuti · Arunagirinathar

குறியைக் குறியாது குறித்தறியும்நெறியைத் தனிவேலை நிகழ்த்திடலுஞ்செறிவற் றுலகோ டுரைசிந் தையுமற்றறிவற் றறியா மையு மற்றதுவே.

Kuriyaik kuriyaathu kuriththariyum / Neriyaith thanivaelai nikazhththitalunj / Serivar rulakoa turaisin thaiyumar / Rarivar rariyaa maiyu marrathuvae.

பொருள்

இலக்கை இலக்காகக் கொள்ளாமலே அதைக் குறித்து அறியும் நெறியை, ஒப்பற்ற வேலவன் நிகழ்த்திக் காட்டியதுமே, பற்றுகள் அற்றன; உலகத்தோடு சொல்லும் சிந்தனையும் அற்றன; அறிவும் அற்றது; அறியாமையும் அற்றது.

Meaning

The peerless Lord of the vel showed me the way to know the goal without making it an aim. At once all clinging fell away; the world went, and speech and thought with it; knowledge ceased, and ignorance ceased as well.

சொற்பொருள் Word by word

குறியைக் குறியாது: without aiming at the goal
குறித்து அறியும் நெறி: the way of knowing it directly
தனி வேலை: the peerless one with the vel
நிகழ்த்திடலும்: as soon as he showed it
செறிவு அற்று: clinging fell away
உலகோடு: along with the world
உரை சிந்தையும் அற்று: speech and thought ceased
அறிவு அற்று: knowledge ceased
அறியாமையும் அற்றதுவே: and ignorance ceased too

விளக்கம்

"குறியைக் குறியாது": இலக்கை இலக்காகக் கொள்ளாமல். எதையாவது அடைய முயலும் வரை, அடைபவனும் அடையப்படுவதும் என்று இரண்டு இருக்கின்றன. முயற்சியே ஒரு தடையாகிறது. முருகன் காட்டிய நெறி முயற்சி அற்ற அறிதல்.

பின் இரண்டு அடிகளில் ஒவ்வொன்றாக "அற்று": பற்று, உலகம், சொல், சிந்தனை, அறிவு, அறியாமை. அறியாமை அற்றது புரிகிறது; ஆனால் அறிவும் அற்றது ஏன்? "நான் அறிகிறேன்" என்ற எண்ணமே இருமையின் கடைசி எச்சம். அதுவும் நீங்கும் நிலையே பன்னிரண்டாம் பாடலின் "ஒன்றும் அறிந்திலனே".

Explanation

'Kuriyaik kuriyaadhu', without aiming at the goal. As long as we strive to reach something, there are two: the one who reaches and the thing reached. The very effort keeps them apart. The way Murugan showed is knowing without striving.

The last two lines then list what ceased, one 'atru' after another: clinging, the world, speech, thought, knowledge and ignorance. That ignorance should cease is easy to understand. But why knowledge too? Because the thought 'I know' is the last trace of duality, a knower standing apart from what is known.

When even that falls away, what remains is the state of verse 12: 'I knew nothing at all.' It is not darkness; it is a fullness in which there is no one left to stand outside and know it.

அஷ்டாவக்ர கீதை மரபு

குதிரையின் அங்கவடியில் ஜனகர்

அஷ்டாவக்ர கீதை மரபிலிருந்து. மிதிலை அரசன் ஜனகர் ஒரு நாள் குதிரையில் ஏறும்போது ஒரு காலை அங்கவடியில் வைத்தபடி அஷ்டாவக்ர முனிவரிடம் கேட்டார்: "குதிரையில் ஏறி அமர்வதற்குள் எனக்கு ஞானத்தைக் காட்ட முடியுமா?"

எட்டு வளைவுகள் கொண்ட உடலுடைய அந்த இளம் முனிவர் சொன்ன சில சொற்களில், அந்த ஒரு கணத்திலேயே ஜனகர் ஆன்மாவை உணர்ந்தார் என்று மரபு சொல்கிறது. அஷ்டாவக்ர கீதையில் ஜனகர் வியந்து சொல்கிறார்: "நான் களங்கமற்றவன், அமைதியானவன், இயற்கையைக் கடந்த அறிவு. இவ்வளவு காலம் மயக்கத்தால் ஏமாந்தேன்!" முயற்சியின் படிகளால் அல்ல, ஒரு குருவின் காட்டலால் ஒரு கணத்தில் நிகழ்ந்த அந்த அறிவையே இந்தப் பாடல் "நிகழ்த்திடலும்" என்கிறது.

The tradition of the Ashtavakra Gita

Janaka With His Foot in the Stirrup

From the tradition of the Ashtavakra Gita. One day King Janaka of Mithila, with one foot already in his horse's stirrup, asked the sage Ashtavakra: 'Can you show me the truth before I swing up into the saddle?'

Tradition says that with a few words from that young sage, whose body was bent in eight places, Janaka realised the Self in that very moment. In the Ashtavakra Gita he exclaims in wonder: 'I am spotless, at peace, pure awareness beyond nature. All this time I have been deceived by illusion!'

It was not climbed to step by step through effort; it happened in an instant because a guru pointed. That is what this verse means by 'nigazhththidalum', 'as soon as he showed it': the goal known without being aimed at.

சிந்தனைக்கு

மிகவும் முயன்றும் கிடைக்காத ஒன்று, முயற்சியை விட்டபோது கிடைத்த அனுபவம் உண்டா?

To reflect on

Have you ever found something only after you stopped straining to get it?