Kural 1107 · தம்மில் இருந்து தமதுபாத்து உண்டற்றால் – Tamilone

Kural 1107 · Rejoicing in the Embrace · புணர்ச்சி மகிழ்தல்

தம்மில் இருந்து தமதுபாத்து உண்டற்றால்அம்மா அரிவை முயக்கு.

Thammil Irundhu Thamadhupaaththu Untatraal / Ammaa Arivai Muyakku

HeThe embrace of this lovely fair is supremely joyous, even as the family life of the householder who eateth his portion only after distributing charity.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

தம் இல்லத்தில் இருந்து, தம் உணவைப் பிறருடன் பகிர்ந்து உண்பது எவ்வளவு இனியதோ, அவ்வளவு இனியது இந்த அழகிய பெண்ணின் அணைப்பு.

Meaning

The embrace of this lovely woman is as sweet as eating, in one's own home, the food one has shared with others.

சொற்பொருள் Word by word

தம்மில் இருந்து: sitting in one's own home
தமது பாத்து உண்டு: sharing one's own food and eating
அற்றால்: is just like
அம்மா அரிவை: this lovely woman
முயக்கு: the embrace

விளக்கம்

இந்தக் குறளில் வள்ளுவர் ஓர் அழகிய, அன்றாட உவமையைப் பயன்படுத்துகிறார். தம் வீட்டில் இருந்து, தாம் உழைத்துப் பெற்ற உணவைப் பிறருக்குப் பகிர்ந்தபின் உண்ணும் மகிழ்ச்சி எப்படிப்பட்டது? அது நிறைவானது, தூய்மையானது, குற்றமற்றது. இந்த அரிவையின் அணைப்பும் அத்தகைய இனிமையானது என்கிறான் தலைவன்.

'தம்மில் இருந்து' என்பது தம் இல்லத்தில் அமைதியாக இருந்து. 'தமது பாத்து உண்டல்' என்பது தம் உழைப்பால் வந்ததைப் பிறருடன் பகிர்ந்து உண்பது. இந்த இரண்டும் இல்லறத்தின் இரண்டு தூண்கள்: இல்லம், பகிர்வு.

இந்தக் குறளின் ஆழம் இது: இன்பம் தனியாக உண்பதில் இல்லை, பகிர்வதில் இருக்கிறது. அதேபோல அன்பின் அணைப்பு இரு உள்ளங்கள் பகிர்ந்துகொள்ளும் நிறைவு. அது ஒருவரின் ஆசை மட்டும் அல்ல, இருவரின் இசைவு.

உரையாசிரியர்கள் இந்த உவமையை இல்லற அறத்தோடு இணைக்கின்றனர். தம் வீட்டில் விருந்தோம்பல் செய்து, எஞ்சியதை உண்பவன் அடையும் மன நிறைவு போல, இல்லாளின் அணைப்பும் அறத்தோடு கூடிய இன்பம் என்கிறார்கள்.

இது காமத்தை வெறும் உடல் இன்பமாகக் காணாமல், அறம், பகிர்வு, நிறைவு ஆகியவற்றோடு இணைத்து உயர்த்துகிறது. அதுவே திருக்குறளின் இன்பத்துப்பாலின் தனிச் சிறப்பு.

இந்து மரபில் அருந்ததி–வசிஷ்டர் தம்பதியர் இல்லறத்தின் இலட்சியமாகப் போற்றப்படுகின்றனர். தமிழர் திருமணங்களில் மணமக்கள் அருந்ததி நட்சத்திரத்தைப் பார்க்கும் சடங்கு இன்றும் நடைபெறுகிறது.

நாமும் நம் இல்லற இன்பத்தைப் பகிர்தல், விருந்தோம்பல், அறம் ஆகியவற்றோடு இணைத்து வாழலாம். அப்போது இன்பம் மேலும் இனிமையாகிறது.

பகிர்ந்து உண்ணும் பழக்கம் தமிழர் பண்பாட்டின் சிறப்பு. 'பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல்' என்ற நெறி வள்ளுவர் முதல் அவ்வையார் வரை போற்றப்படுகிறது. அந்த நெறியோடு இணைந்த இன்பம் எப்போதும் நிறைவானது.

ஆகவே பகிர்வும் இல்லறமும் ஒன்றாகும்போது இன்பம் நிறைவாகும்.

இல்லறத்தின் இனிமை பகிர்வில் பெருகும்.

Explanation

Valluvar uses a lovely, everyday simile here. What is it to sit in one's own home and eat the food one has earned after sharing it with others? It is full, pure and without fault. The lover says the embrace of this lady is just as sweet.

'Thammil irundhu' is sitting calmly in one's own home. 'Thamadhu paaththu undal' is eating, with others, what has come through one's own labour. These two are the two pillars of household life: the home and sharing.

The depth of the verse is this: joy is not in eating alone but in sharing. In the same way, the embrace of love is a fullness two hearts share. It is not one person's desire only but the agreement of two.

Commentators link this simile with the dharma of household life. Like the contentment of one who practises hospitality in his home and eats what is left, the embrace of one's wife is joy joined with dharma, they say.

It lifts desire from mere bodily pleasure by joining it with dharma, sharing and fulfilment. That is the special beauty of the Kural's Inbattuppal.

In the Hindu tradition the couple Arundhati and Vasishtha are honoured as the ideal of household life. In Tamil weddings the ritual in which the bride and groom look at the star Arundhati is still performed.

We too can join the joy of our household life with sharing, hospitality and dharma. Then joy becomes still sweeter.

கதை

அருந்ததியும் வசிஷ்டரும்

இந்து மரபில் வசிஷ்ட முனிவரும் அவர் மனைவி அருந்ததியும் இல்லறத்தின் இலட்சியத் தம்பதியராகப் போற்றப்படுகின்றனர். வசிஷ்டர் இராமனின் குலகுரு; பிரம்மரிஷி. வால்மீகி இராமாயணத்தின் பால காண்டத்தில் அவரது ஆசிரமத்தின் விருந்தோம்பல் புகழ்பெறுகிறது.

அந்தக் காண்டம் விசுவாமித்திரர் வசிஷ்டரின் ஆசிரமத்துக்கு வந்த நிகழ்ச்சியைச் சொல்கிறது. விசுவாமித்திரர் அப்போது ஓர் அரசர்; பெரிய படையுடன் வந்தார். வசிஷ்டர் அவரை அன்போடு வரவேற்றார். தமது காமதேனுவின் மகளான நந்தினியின் துணையால் அரசருக்கும் அவர் படைக்கும் அறுசுவை உணவு தந்து விருந்தோம்பினார்.

இந்தக் காட்சியில் வசிஷ்டரின் இல்லறம் தெரிகிறது: ஒரு எளிய ஆசிரமம், ஆனால் எவரும் பசியுடன் திரும்புவதில்லை. அருந்ததி அந்த இல்லத்தின் துணையாக இருந்தாள் என்று மரபு சொல்கிறது. இல்லாள் உடனிருந்து செய்யும் விருந்தோம்பலே ஆசிரமத்தின் அழகு.

அருந்ததி தன் கணவன் மீது கொண்ட அன்பு, உறுதி, தூய்மை ஆகியவற்றுக்காகப் போற்றப்படுபவள். சப்தரிஷி மண்டலத்தில் வசிஷ்ட நட்சத்திரத்தின் அருகே அருந்ததி நட்சத்திரம் இணைந்து தெரிகிறது என்று மரபு சொல்கிறது. இரண்டும் ஒன்றையொன்று சுற்றி வருவதால், வானியலில் அதை இரட்டை நட்சத்திரமாகக் காண்கிறார்கள்.

தமிழர் திருமணத்தில் மணமக்கள் இந்த நட்சத்திரத்தைப் பார்க்கும் சடங்கு அன்பும் உறுதியும் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்ற வாழ்த்தைக் குறிக்கிறது. மணமகன் மணமகளுக்கு அருந்ததியைக் காட்டுவது, அவளது இல்லற வாழ்வு அவளைப் போல இருக்கட்டும் என்ற வேண்டுதல்.

இது 1107ஆம் குறளோடு ஒத்துப்போகிறது. தம் இல்லத்தில் இருந்து, தமது உணவைப் பகிர்ந்து உண்பதுபோல இனிமையானது இல்லறம். வசிஷ்டரின் ஆசிரமம் அப்படிப்பட்டது: பகிர்வும் அன்பும் அறமும் ஒன்றாக இருந்த இல்லம்.

நாமும் நம் வீடுகளில் அன்பான துணையுடன் உணவையும் மகிழ்ச்சியையும் பகிர்ந்து உண்ணும் பழக்கத்தை இன்றும் பேணலாம். அதுவே இல்லறத்தின் சுவை.

இந்தக் கதை அன்பு தனியாக வளராது; பகிர்வும் அறமும் அதை வளர்க்கின்றன என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

வசிஷ்டர் தம் ஆசிரமத்தில் கொண்டிருந்த எளிமையும் செழிப்பும் ஒன்றாகவே இருந்தன என்பதில் அழகு உள்ளது. எளிமை இருந்தாலும் பகிர்வு இருந்ததால் செழிப்பு நிறைந்தது.

ஆகவே வசிஷ்டர்–அருந்ததி இல்லறம் நமக்கு ஒரு வழிகாட்டி. அவர்களைப் போல அன்பையும் பகிர்வையும் வாழ்வின் அடிப்படையாகக் கொள்வது நல்லது.

இத்தகைய இல்லறமே சமுதாயத்துக்கும் ஒளி தரும் என்பதை மரபு போற்றுகிறது.

A story

Arundhati and Vasishtha

In Hindu tradition the sage Vasishtha and his wife Arundhati are honoured as the ideal couple of household life. Vasishtha was Rama's family preceptor and a Brahmarishi. In the Bala Kanda of Valmiki's Ramayana the hospitality of his hermitage is famous.

That Kanda tells how Vishvamitra came to Vasishtha's hermitage. Vishvamitra was then a king and came with a great army. Vasishtha welcomed him lovingly. With the help of Nandini, the daughter of Kamadhenu, he fed the king and his army a feast of six tastes.

Vasishtha's household shows in this scene: a simple hermitage, but no one goes back hungry. Tradition says Arundhati was the partner of that home. The hospitality done with the wife beside him is the beauty of the hermitage.

Arundhati is praised for her love, firmness and purity toward her husband. Tradition says in the circle of the Seven Sages the Arundhati star appears joined near Vasishtha's star. Since they circle each other, astronomers see it as a double star.

In Tamil weddings the ritual of the couple looking at this star expresses the blessing that love and firmness may last. When the groom shows Arundhati to the bride, it is a prayer that her married life may be like hers.

This agrees with verse 1107. Household life is as sweet as eating, in one's own home, the food one has shared. Vasishtha's hermitage was such a home, where sharing, love and dharma were one.

We too can keep the habit of sharing food and joy with a loving partner in our homes. That is the taste of household life.

The story reminds us that love does not grow alone; sharing and dharma make it grow.

சிந்தனைக்கு

கூரையையும் மேசையையும் தாண்டி, என் துணையும் நானும் ஒவ்வொரு நாளும் எதைப் பகிர்ந்துகொள்கிறோம்?

To reflect on

What do my partner and I share each day beyond the roof and the table?