Kural 436 · தன்குற்றம் நீக்கிப் பிறர்குற்றங் காண்கிற்பின்

துரோணரின் சோதனை

மகாபாரதத்தின் மரபில், குருகுலத்தில் துரோணர் தம் மாணவர்களைச் சோதித்த ஒரு நிகழ்ச்சி சொல்லப்படுகிறது. இது வாய்மொழி மரபில் பரவலாக வழங்கும் கதை; மூல நூலின் எல்லாப் பதிப்புகளிலும் இடம்பெறாதது என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஆயினும் குறளின் பொருளை விளக்க இது மிகப் பொருத்தமாக உள்ளது.

ஒருநாள் துரோணர் யுதிஷ்டிரனை அழைத்து, 'நீ நகரத்துக்குச் சென்று தீயவன் ஒருவனைக் கண்டு வா' என்றார். யுதிஷ்டிரன் நகரெங்கும் நடந்து தேடினான். பல நாட்கள் சென்றபின் திரும்பி வந்து, 'ஆசானே, நான் தீயவன் எவனையும் காணவில்லை' என்றான். துரோணர் புன்னகைத்தார்.

பின்னர் துரியோதனனை அழைத்து, 'நீ நகரத்துக்குச் சென்று நல்லவன் ஒருவனைக் கண்டு வா' என்றார். அவனும் நகரெங்கும் சுற்றி வந்தான். திரும்பி வந்து, 'ஆசானே, நல்லவன் எவனையும் நான் காணவில்லை. எல்லோரிடமும் ஏதோ ஒரு குறை உள்ளது' என்றான்.

அப்போது துரோணர் தம் மாணவர்களிடம் சொன்னார்: 'ஒருவன் பிறரைக் காணும் பார்வை அவன் உள்ளத்தின் நிலையையே காட்டுகிறது. யுதிஷ்டிரன் தன் உள்ளத்தில் தீமையை வைத்திருக்கவில்லை; அதனால் அவனுக்கு எங்கும் நன்மையே தெரிந்தது. துரியோதனன் தன் உள்ளத்தில் குறைகளை வைத்திருக்கிறான்; அதனால் அவனுக்கு எங்கும் குறையே தெரிகிறது.'

இக்கதை குறளின் ஆழத்தைக் காட்டுகிறது. பிறர் குற்றத்தை முதலில் காண்பவன் உண்மையில் தன் உள்ளத்தின் குற்றத்தையே காண்கிறான். தன் குற்றத்தை நீக்கியவன் பிறரை அன்புடனும் நியாயத்துடனும் பார்க்கிறான். அத்தகையவன் பிறர் குற்றத்தை ஆராயும்போதும் தீர்ப்பு வழங்காமல் திருத்த முயல்கிறான்.

பிற்காலத்தில் யுதிஷ்டிரன் அறவழியில் நின்று அரசனானான்; துரியோதனன் குறை காணும் மனத்தாலேயே தன் குலத்துக்குக் கேடு விளைவித்தான். தலைவன் முதலில் தன் உள்ளத்தைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும் என்பதே இதன் பாடம்.

அன்று துரோணர் மாணவர்களுக்குக் கற்பித்தது வில்வித்தை மட்டுமன்று; ஒருவர் உள்ளம் அவர் பார்வையை உருவாக்குகிறது என்ற பாடமும்தான். அந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பின் வகுப்பில் அமைதி நிலவியது. யுதிஷ்டிரன் தன் சகோதரர்களிடம், 'பிறரிடம் குறை காணத் தோன்றும்போது முதலில் என் மனத்தைப் பார்க்க வேண்டும்' என்று சொன்னதாகவும் மரபு கூறுகிறது. அதனால்தான் அவன் பின்னர் அறத்தின் மகன் என்றும், தர்மராஜன் என்றும் அழைக்கப்பட்டான் என்பர். தன் குற்றம் நீங்கிய மனம் பிறரிடம் நன்மையைக் காணும்; அதுவே அரசனின் நீதிக்கு அடிப்படை.

Drona's Test

In the Mahabharata tradition, an incident is told of Drona testing his pupils at the gurukula. It is a popular tale in the oral tradition, and it should be remembered that it is not found in every edition of the original text. Yet it suits the meaning of the verse very well.

One day Drona called Yudhishthira and said, 'Go into the city and bring me a wicked man.' Yudhishthira walked all over the city searching. After many days he returned and said, 'Teacher, I did not find any wicked man.' Drona smiled.

Then he called Duryodhana and said, 'Go into the city and bring me a good man.' He too went about the whole city. He returned and said, 'Teacher, I did not find any good man. Everyone has some fault.'

Then Drona said to his pupils: 'The way a man looks at others shows the state of his own heart. Yudhishthira kept no evil in his heart, so he saw only good everywhere. Duryodhana keeps faults in his heart, so he sees only faults everywhere.'

This tale shows the depth of the verse. One who first sees the faults of others is in truth seeing the faults of his own heart. One who has removed his own fault looks at others with love and fairness. Even when he examines the faults of others, he does not pass judgement but tries to mend.

In later years Yudhishthira stood on the path of dharma and became king, while Duryodhana, by his fault-finding mind, brought ruin on his own line. The lesson is that a leader must first purify his own heart.