Kural 456 · மனந்தூயார்க் கெச்சம்நன் றாகும் இனந்தூயார்க்கு

Kural 456 · Avoiding mean Associations · சிற்றினம் சேராமை

மனந்தூயார்க் கெச்சம்நன் றாகும் இனந்தூயார்க்குஇல்லைநன் றாகா வினை.

Manandhooyaark Kechchamnan Raakum Inandhooyaarkku / Illainan Raakaa Vinai

The pure of heart shall have a righteous progeny: and everything prospereth unto those that consort with good company.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

மனத்தூய்மை உடையவர்களுக்குப் பின்வரும் தலைமுறை நன்றாக அமையும்; இனத்தூய்மை உடையவர்களுக்கு நன்மையில் முடியாத செயல் என்பதே இல்லை.

Meaning

For those pure of mind, their descendants and legacy turn out well; for those whose company is pure, no undertaking fails to end well.

சொற்பொருள் Word by word

மனந்தூயார்க்கு: for those pure of mind
எச்சம்: descendants, legacy
நன்றாகும்: becomes good
இனந்தூயார்க்கு: for those whose company is pure
நன்றாகா வினை: an undertaking that does not turn out well
இல்லை: there is none

விளக்கம்

இந்தக் குறளில் இரண்டு பயன்கள் சொல்லப்படுகின்றன. முதலாவது 'எச்சம்'. இச்சொல்லுக்குப் பிள்ளைகள், அடுத்த தலைமுறை, ஒருவர் விட்டுச் செல்லும் புகழ் எனப் பல பொருள் உண்டு. உரையாசிரியர்கள் இவற்றுள் எதை ஏற்றாலும், ஒருவருடைய மனத்தூய்மை அவர் மறைந்த பின்னும் நன்மையாகத் தொடரும் என்பதே குறளின் முதல் பாதிச் செய்தி. தூய உள்ளத்தோடு வாழ்பவரின் பிள்ளைகள் அந்த வீட்டின் மணத்தை உடன் கொண்டு வளர்வார்கள். சந்தனம் அரைத்த கல்லில் அதன் மணம் மிஞ்சுவதுபோல, நல்லவர் வாழ்ந்த வீட்டில் அவர் பண்பு மிஞ்சி நிற்கும்.

இரண்டாவது பயன் செயல்களைப் பற்றியது. இனம் தூய்மையாக உள்ளவருக்கு, எடுத்த செயல் நன்மையில் முடியாமல் போவதில்லை என்கிறார் வள்ளுவர். இது எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் வெற்றி வரும் என்ற உறுதி அன்று. நல்லவர்களோடு ஆலோசித்துச் செய்யும் செயல்கள் அடிக்கடி தவறாமல் முடிகின்றன என்ற அனுபவத்தின் சொல். நல்லவர்கள் தம்மைப் பற்றியல்லாமல் செயலின் நன்மையைப் பற்றியே சிந்திப்பார்கள் என்பதால் அவர்களின் ஆலோசனையில் சுயநலம் கலப்பதில்லை. அவர்கள் தவற்றைச் சுட்டிக்காட்டுவார்கள்; அவசரத்தைத் தடுப்பார்கள்; சோர்வு வந்தால் தாங்குவார்கள்.

இன்று ஒரு தொழில் தொடங்குபவர் நல்ல வழிகாட்டிகளின் அறிவுரை பெற்றால், பல தவறுகளை முன்பே தவிர்த்துவிடலாம். குடும்பத்தில் பெரியோரின் ஆலோசனையைக் கேட்டுச் செய்யும் முடிவுகள் பெரும்பாலும் சிதறாமல் நிற்கின்றன. இங்கே 'எச்சம்' என்பதைப் பிள்ளைகளாகக் கொள்வதானால், பெற்றோர் தமது மனத்தூய்மையையே பிள்ளைகளுக்குச் சொத்தாக விட்டுச் செல்கிறார்கள் என்பது பொருள். நிலம் நகை எல்லாம் செலவாகிவிடலாம்; ஆனால் வளர்ப்பின் தூய்மை பிள்ளைகளின் நடத்தையில் என்றும் நிலைக்கும். புகழாகக் கொண்டால், அவர் மறைந்தபின்னும் ஊர் அவர் பெயரை நன்றியோடு நினைவுகூரும். இரு பொருளும் குறளுக்குப் பொருந்துகின்றன.

எனவே தூய உள்ளமும் தூய தோழமையும் ஒன்றுசேரும்போது, ஒருவர் செய்த வினை அவரோடு முடிவதில்லை; அது நன்மையாகப் பின்னும் பயன்தருகிறது.

Explanation

Two benefits are named in this verse. The first is 'echcham', a word that can mean children, the next generation, or what a person leaves behind. Whichever the commentators choose, the message of the first half is that the purity of one's mind continues as good even after one is gone. The children of one who lives with a pure heart grow up carrying the fragrance of that home.

The second benefit concerns actions. For one whose company is pure, says Valluvar, no undertaking fails to end well. This is not a guarantee of success in every circumstance. It is a statement based on experience: things done after consultation with good people usually end well. Good people point out errors, hold back haste, and support us when we grow weary.

A person starting a business today who takes the advice of good guides avoids many mistakes in advance. In a family, decisions made after listening to the elders usually stay firm. So when a pure heart and pure company come together, what one has done does not end with oneself; it goes on yielding good.

There is also a quiet link between the two halves. The legacy we leave is largely made of the deeds we complete well, and the deeds we complete well are largely made possible by the company we keep. A person who cares for his legacy must therefore care for his circle.

கதை

சத்சங்க மண்டபம்

தென்னாட்டின் ஒரு கோயில் நகரத்தில் வெங்கடேசன் என்ற நெசவு வணிகர் இருந்தார். அவர் மனம் தூய்மையானது; ஆனால் வணிகத்தில் புதியவர். கடை தொடங்கிய ஆண்டு அவர் பல முடிவுகளை அவசரமாக எடுத்தார். ஒருநாள் அவருடைய தந்தையின் நண்பரான ஒரு முதியவர், "தம்பி, ஒவ்வொரு சனிக்கிழமை மாலையும் கோயில் மண்டபத்தில் நடக்கும் சத்சங்கத்துக்கு வா" என்று அழைத்தார்.

அந்த மண்டபத்தில் வியாபாரிகள், ஆசிரியர்கள், ஓய்வுபெற்ற அதிகாரிகள் எனப் பலர் கூடுவார்கள். திருமுறைகளையும் பாசுரங்களையும் பாடுவார்கள். பின்னர் வாழ்க்கையின் பிரச்சினைகளைப் பேசுவார்கள். வெங்கடேசன் முதலில் கேட்பவராக மட்டுமே இருந்தார். மெல்ல மெல்ல தம் கடையின் பிரச்சினைகளையும் அங்கே பகிரத் தொடங்கினார்.

ஒருமுறை ஒரு பெரிய ஆர்டர் வந்தது. அதிக லாபம் தரும்; ஆனால் அதற்காகத் தரம் குறைந்த நூலைப் பயன்படுத்த வேண்டும். வெங்கடேசன் சபையில் அதைப் பற்றிக் கேட்டார். அங்கிருந்த ஓர் அனுபவசாலி, "லாபம் ஒரு பருவத்துக்கு; பெயர் தலைமுறைக்கு. தரத்தைக் குறைத்தால் முதல் துணிக்கே உன் பெயர் குறைந்துவிடும்" என்றார். மற்றவர்களும் அதையே ஆமோதித்தனர்.

வெங்கடேசன் அந்த ஆர்டரை மறுத்துவிட்டார். வீட்டுக்குச் சென்று மனைவியிடம் இதைச் சொன்னபோது, அவள் எதுவும் கேட்கவில்லை; புன்னகையுடன் அவருக்கு உணவு பரிமாறினாள். சில நாள்கள் கவலை இருந்தது. ஆனால் அடுத்த மாதம், அவருடைய தூய்மைப் பெயரைக் கேட்டறிந்த ஒரு பெரிய கோயில் நிர்வாகம் உற்சவத் துணிகளுக்கு அவரையே நாடி வந்தது. அந்த வாய்ப்பு அவர் கடையின் எதிர்காலத்தையே மாற்றியது. உற்சவத்துக்காக நெய்த துணிகள் கோயிலில் சாத்தப்பட்டபோது, ஊரார் அனைவரும் அவற்றைப் பார்த்துப் பாராட்டினர். "இந்தத் தரம் இந்த வீட்டுக்கு மட்டுமே உரியது" என்று பேசிக்கொண்டனர்.

அந்தச் சனிக்கிழமை மாலைகள் அவருக்கு வெறும் பழக்கம் அல்ல; வாரம் முழுவதும் அவர் செய்த முடிவுகளுக்கான ஒரு சீர்தூக்கும் தராசாக இருந்தன. வாரம் முழுவதும் தாம் செய்தவற்றை அங்கே சொல்லும்போது, தவறானவை தாமாகவே அவருக்குப் புலப்பட்டன.

பல ஆண்டுகள் கழித்து, அவருடைய மகன் கடையைப் பொறுப்பேற்றபோது, வெங்கடேசன் சொன்னார்: "நம் தூய்மையைக் காத்தது என் மனம் மட்டும் அன்று; சனிக்கிழமை மண்டபத்தில் அமர்ந்த நல்லவர்களும்தான். நீயும் அங்கே செல்." மகனும் அதே மண்டபத்தில் அமரத் தொடங்கினான்.

A story

The Satsang Mandapam

In a temple town of the south lived a cloth merchant named Venkatesan. His heart was pure, but he was new to trade. In the first year of his shop he made many hasty decisions. One day an elderly friend of his father said, "Come, my boy, to the satsang in the temple hall every Saturday evening."

In that hall merchants, teachers and retired officers gathered. They sang the Thirumurai and the pasurams, and afterwards talked about the problems of life. At first Venkatesan only listened. Little by little he began to share the troubles of his shop as well.

Once a large order came. It would bring a good profit, but it required using inferior thread. Venkatesan raised the matter in the gathering. An experienced man there said, "Profit is for a season, a good name is for generations. If you lower the quality, your name will fall with the very first cloth." The others agreed.

Venkatesan declined the order. He was anxious for a few days. But the next month, a large temple administration that had heard of his honest name came looking for him to supply cloth for the festival. That opportunity changed the future of his shop. "This quality belongs only to that house," the townsfolk said of the festival cloth.

Those evenings were scales on which the week's decisions were weighed; spoken aloud, the mistakes showed themselves.

Many years later, when his son took charge of the shop, Venkatesan said, "It was not my heart alone that kept us clean. It was also the good people who sat in that hall on Saturdays. You go there too." The son began to sit in the same hall.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வாழ்வின் எந்த முடிவுக்கு, உங்கள் நம்பிக்கைக்குரிய மனச்சான்று உடையவரின் ஆலோசனை தேவை?

To reflect on

Which decision in your life could use the counsel of someone whose conscience you trust?