Kural 503 · அரியகற்று ஆசற்றார் கண்ணும் தெரியுங்கால்

Kural 503 · Selection and Confidence · தெரிந்து தெளிதல்

அரியகற்று ஆசற்றார் கண்ணும் தெரியுங்கால்இன்மை அரிதே வெளிறு.

Ariyakatru Aasatraar Kannum Theriyungaal / Inmai Aridhe Veliru

Even men of rare learning and of pure hearts will not be found, when thou dost test them, to be absolutely exempt from all ignorance.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

அரிய நூல்களைக் கற்றுக் குற்றமற்றவராக விளங்குபவரிடத்திலும், ஆராய்ந்து பார்த்தால் அறியாமை இல்லாதிருத்தல் அரிது.

Meaning

Even in those who have learnt rare things and are faultless, when examined, the absence of ignorance is rare.

சொற்பொருள் Word by word

அரிய கற்று: having learnt rare subjects
ஆசு அற்றார் கண்ணும்: even in the faultless
தெரியுங்கால்: when examined
இன்மை அரிதே: absence is rare
வெளிறு: ignorance, lack of knowledge

விளக்கம்

இக்குறள் மிக நுட்பமான ஓர் உண்மையைச் சொல்கிறது. அரிய நூல்களையெல்லாம் கற்றவரும், குற்றமில்லாதவர் என்று பெயர் பெற்றவரும்கூட, நன்கு ஆராய்ந்தால் அவர்களிடமும் சிறிது அறியாமை இருப்பதைக் காணலாம். எந்த மனிதனும் முழுமையான அறிவு பெற்றவன் அல்லன் என்பதே இதன் பொருள்.

'வெளிறு' என்பது வெளுத்த பகுதி, அதாவது அறிவு நிரம்பாத இடம். நிறைந்த மரத்தின் நடுவில் வெளிறிய பகுதி இருப்பது போல, அறிவில் சிறந்தவரிடமும் சில வெற்றிடங்கள் இருக்கும். அவற்றைக் காணாமல் அவர்களை முழுமையாகப் புகழ்ந்து நம்புவது தவறு என்பதை வள்ளுவர் உணர்த்துகிறார்.

இதிலிருந்து இரு பாடங்கள் கிடைக்கின்றன. முதலாவது, ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது அவர் புகழ் பெற்றவர் என்பதாலேயே எல்லாத் துறையிலும் வல்லவர் என்று கருதக் கூடாது. ஒரு துறையில் சிறந்தவர் மற்றொரு துறையில் அறியாதிருக்கலாம். ஆகவே அவரிடம் ஒப்படைக்கும் பணி அவர் அறிந்த துறையாக இருக்க வேண்டும்.

இரண்டாவது, நாமும் முழுமையானவர்கள் அல்லர் என்ற பணிவு. யாரிடமும் குறையே இல்லை என்று எதிர்பார்த்துத் தேடினால் எவரையும் நம்ப முடியாது. ஆகவே குறை இருப்பது இயல்பு என்ற உணர்வோடு, அந்தக் குறை பெரியதா சிறியதா, நம் பணிக்குத் தடையா இல்லையா என்று பார்க்க வேண்டும்.

ஆகவே 'எல்லாம் அறிந்தவர்' என்று யாரையும் கண்மூடிப் போற்றாமல், ஆராய்ந்து, அவருடைய அறிவின் எல்லையை அறிந்து பணி கொடுப்பதே அறிவுடைமை.

ஆகவே தேர்வில் குறைகளே இல்லாதவரைத் தேடுவதை விட, குறைகள் எந்த அளவு, எவ்வகை என்று அறிந்து அவற்றுக்கு இடமில்லாத பணியை ஒப்படைப்பது அறிவு. இது நம்பிக்கையையும் எச்சரிக்கையையும் சமநிலைப்படுத்தும் வழி.

எனவே தேர்வு செய்பவன் தன் எதிர்பார்ப்பை யதார்த்தமாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். எல்லாம் அறிந்த ஒருவனைத் தேடுவதை விட, தேவையான அறிவு உள்ளவனைத் தேடுவது பொருத்தம். தன் குறையை அறிந்து அதை ஒப்புக்கொள்ளும் பணிவு உடையவனே நம்பத்தகுந்தவன்.

Explanation

This verse states a very subtle truth. Even those who have learnt all rare texts, and who bear a name for faultlessness, will be found on close examination to hold some ignorance. The meaning is that no human being has perfect knowledge.

'Velirru' is the pale part, the place where knowledge has not filled. As in a full-grown tree there may be a pale, hollow core, even the best in learning have some empty places. Valluvar teaches that to praise and trust someone wholly without seeing these is a mistake.

Two lessons come from this. First, when choosing a person, one must not assume that because he is famous he is skilled in every field. One excellent in one field may be ignorant in another. So the work given to him should be in the field he knows.

Second, humility: we too are not perfect. If we search expecting no flaw in anyone, we can trust no one. So, understanding that flaws are natural, we should see whether the flaw is great or small, and whether it hinders our task.

Therefore, without blindly praising anyone as 'all-knowing', it is wise to examine, learn the limit of his knowledge, and then assign work.

கதை

வேதம் கற்ற இராவணன்

இராமாயணத்தின் சித்தரிப்பிலிருந்து: இலங்கை அரசன் இராவணன் சாதாரண அரக்கன் அல்லன். அவன் புலஸ்திய முனிவரின் வழிவந்தவன்; விசிரவஸ் முனிவரின் மகன். வேதங்களை நன்கு கற்றவன் என்று இராமாயணம் கூறுகிறது. சாம வேதப் பாடலில் இசையோடு சிவனைப் போற்றும் ஆற்றல் உடையவன். சிவ தாண்டவ ஸ்தோத்திரம் அவன் இயற்றியது என்ற மரபு உண்டு. வீணை வாசிப்பிலும் கைதேர்ந்தவன்.

அனுமன் இலங்கையில் அவனது அரசவைக்குச் சென்றபோது அவனது பேரொளியையும் கம்பீரத்தையும் வியந்தான். "இவன் அரக்கனாக இல்லாமல் அறம் தவறாதவனாக இருந்தால் தேவர்களுக்கும் தலைவனாகியிருக்க முடியும்" என்று எண்ணினான். இராவணனின் அறிவையும் தவ ஆற்றலையும் வால்மீகி மறைக்கவில்லை. அவன் பிரம்மனிடம் பல வரங்கள் பெற்றவன்.

ஆனால் அந்த அறிவின் நடுவே பெரும் அறியாமை இருந்தது. பிறன் மனையை விரும்பும் கொடுமை எவ்வளவு பெரிய அழிவைத் தரும் என்பதை அவன் உணரவில்லை. தன் தம்பி விபீஷணன், மனைவி மண்டோதரி, தாய்வழித் தாத்தா மாலியவான் ஆகியோர் சொன்ன நல்லுரைகளைக் கேட்கவில்லை. அவனுக்குள் ஆணவம் என்ற வெளிறு இருந்தது.

கற்ற அறிவு, தவ வலிமை, வரங்கள் எல்லாம் இருந்தும் அவனுடைய அறிவு முழுமையாக ஒளிரவில்லை. ஆசைக்கும் ஆணவத்துக்கும் அடிமையாகி அவன் தன் குலத்தையே அழித்தான். அரிய நூல்களைக் கற்றவனிடமும் இத்தகைய இருள் இருக்கலாம் என்பதற்கு இது சான்று.

ஆகவே ஒருவனின் கல்வியையும் பெருமையையும் மட்டும் கண்டு நம்பிவிடாமல், அவனுடைய ஒழுக்கத்தையும் ஆராய வேண்டும் என்பதை இராவணனின் கதை உணர்த்துகிறது. அறிவு உடையவன் என்பதாலேயே அவன் எல்லாவற்றிலும் தெளிந்தவன் ஆகிவிடமாட்டான்.

இராவணன் ஒரு கல்விமான் என்பதால் அவன் நல்லவன் என்று பொருளாகாது. அவன் செய்த தவறுகள் அவன் கற்ற கல்வியைக் கறைப்படுத்தின. அவனை மதித்த தேவர்களும் முனிவர்களும் அவன் தீச்செயல்களால் அவனை விலக்கினர். ஆகவே கல்வியும் ஆற்றலும் இருப்பது மட்டும் நம்பிக்கையின் அடிப்படை அல்ல.

இந்தக் கதை நமக்கு இரு எச்சரிக்கைகளைத் தருகிறது. கற்றவரைக் கண்டு வியப்பதோடு அவர் ஒழுக்கத்தையும் கவனிக்க வேண்டும். நாமும் நம் கல்வியைப் பற்றிச் செருக்குக் கொள்ளாமல் நம்மிடமுள்ள வெளிறுகளை அறிந்து நிரப்ப வேண்டும்.

இராவணனின் மகன்களான இந்திரசித்து முதலியோரும் வீரமும் அறிவும் உடையவர்களாக இருந்தனர். ஆனால் தந்தையின் தவற்றை எதிர்க்கும் துணிவு இல்லாததால் அவர்களும் அழிந்தனர். கற்ற அறிவு ஒழுக்கத்தோடு சேராதபோது அது பயன் தராது என்பதை இலங்கையின் வீழ்ச்சி காட்டுகிறது.

A story

Ravana the Master of Vedas

From the Ramayana's portrayal: Ravana, king of Lanka, was no ordinary rakshasa. He was of the line of the sage Pulastya and son of the sage Vishravas. The Ramayana says he was well versed in the Vedas. He could praise Shiva with music in the Sama Veda chant. Tradition holds that he composed the Shiva Tandava Stotra. He was also a master of the veena.

When Hanuman entered his court in Lanka he marvelled at Ravana's radiance and majesty. He thought, "If this one were not a rakshasa and did not fall from dharma, he could have been lord even of the gods." Valmiki does not hide Ravana's learning or his power from austerity. He had received many boons from Brahma.

But in the midst of that learning lay a great ignorance. He did not understand how great a ruin comes from desiring another's wife. He did not listen to the good counsel of his brother Vibhishana, his wife Mandodari, and his grandfather Malyavan. Within him was the hollow of pride.

Though he had learning, austerity and boons, his knowledge did not shine fully. Enslaved to desire and pride, he destroyed his own family. It is proof that even one who has studied rare texts may have such darkness.

Ravana's story shows that one should not trust a man merely on seeing his learning and greatness, but should examine his conduct too. Being learned does not make a man clear in everything.

சிந்தனைக்கு

புகழ் காரணமாக நீங்கள் முழுமையாக நம்பும் ஒருவர் யார்? அதன் பின்னால் கவனிக்கப்படாத என்ன அறியாமை இருக்கக்கூடும்?

To reflect on

Whom do you trust fully because of their reputation, and what ignorance might sit unnoticed behind it?