Kural 581 · ஒற்றும் உரைசான்ற நூலும் இவையிரண்டும் – Tamilone

Kural 581 · Detectives · ஒற்றாடல்

ஒற்றும் உரைசான்ற நூலும் இவையிரண்டும்தெற்றென்க மன்னவன் கண்.

Otrum Uraisaandra Noolum Ivaiyirantum / Thetrenka Mannavan Kan

Let the prince understand that Political Science and his Intelligence Corps are the eyes wherewith he seeth.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

ஒற்றரும், சான்றோர் உரைத்த நீதிநூலும் ஆகிய இவ்விரண்டையும் மன்னனின் இரு கண்கள் என்று தெளிவாக அறிந்துகொள்க.

Meaning

Let it be clearly understood that spies and the treatise of the wise are the two eyes of the king.

சொற்பொருள் Word by word

ஒற்றும்: ஒற்றரும்
உரைசான்ற: புகழ்மிக்க, சான்றோர் உரைத்த
நூலும்: அறநூலும், நீதிநூலும்
இவையிரண்டும்: இவ்விரண்டையும்
தெற்றென்க: தெளிவாக அறிக
மன்னவன் கண்: அரசனின் கண்கள்

விளக்கம்

மனிதனுக்கு இரு கண்கள் இருப்பதன் பயன், ஒரு கண் குறைவை மற்றொன்று நிரப்புவதும், இரண்டும் சேர்ந்து ஆழமான காட்சியைத் தருவதும் ஆகும். வள்ளுவர் அதேபோல மன்னனுக்கும் இரு கண்கள் உண்டு என்கிறார்: ஒன்று ஒற்று, மற்றொன்று நூல். நூல் என்பது முன்னோர் தொகுத்த அனுபவ அறிவு. எந்தச் சூழலில் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும், எவை தவறு, எவை சரி என்று அது கற்பிக்கிறது. ஒற்று என்பது இந்த நாள் இந்த இடத்தில் உண்மையில் என்ன நடக்கிறது என்பதை உடனுக்குடன் காட்டும் தகவல். முதலாவது பழைய அறிவு; இரண்டாவது புதிய அறிவு.

இரண்டும் இல்லாவிட்டால் என்ன நடக்கும்? நூல் மட்டும் இருந்து ஒற்று இல்லாவிட்டால் அரசன் கோட்பாடுகளைக் கற்றுக்கொண்டவனாக இருப்பான்; ஆனால் இன்றைய நிலைமை தெரியாமல் முடிவெடுப்பான். ஒற்று மட்டும் இருந்து நூல் இல்லாவிட்டால் செய்திகள் இருக்கும்; ஆனால் அவற்றை எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது, எதை முதலில் செய்வது என்ற தெளிவு இருக்காது. இரண்டும் சேரும்போது தான் முடிவு அறிவும் அனுபவமும் கலந்ததாக இருக்கும். 'உரைசான்ற' என்ற அடைமொழி, நூல் என்பது எல்லா நூலும் அல்ல, சான்றோர் உரைத்த நம்பத்தகுந்த நூல் என்பதைக் காட்டுகிறது.

'தெற்றென்க' என்ற சொல்லில் வள்ளுவர் ஒரு வலிமையான அறிவுறுத்தலைச் செய்கிறார். இதை மயக்கமின்றி, தெளிவாக உணர்க என்கிறார். அதாவது ஒற்றாடலை ஒரு விருப்பமான கூடுதல் வசதியாக எண்ணக்கூடாது; அது ஆட்சியின் கண்ணே என்பதை உணர வேண்டும்.

இன்றைய உலகில் ஒரு நிறுவனத் தலைவர் வரலாறு, கொள்கை, ஆய்வு ஆகியவற்றைப் படிப்பதோடு, சந்தையில் இன்று நடப்பதையும் தம் ஊழியர்களின் உண்மையான நிலையையும் அறிய வேண்டும். அறிவும் தகவலும் சேர்ந்த பார்வையே சிறந்த வழிகாட்டி.

ஒரு வகையில் இக்குறள் அறிவின் இருவழிப் பாதையையும் காட்டுகிறது. நூல் வழியாகக் கற்ற அறிவு ஆட்சியாளனுக்கு நெறியைத் தருகிறது; ஒற்று வழியாக அறிந்த செய்தி அந்த நெறியைப் பயன்படுத்தும் இடத்தைத் தருகிறது. அதனால் இரண்டும் ஒன்றை ஒன்று நிறைவு செய்கின்றன.

Explanation

A person has two eyes so that one covers the deficiency of the other and together they give depth of view. In the same way Valluvar says the king has two eyes: one is the spy, the other the treatise. The treatise is the accumulated experience of the ancestors. It teaches how to act in a given situation and which things are wrong and which right. The spy is information that shows, promptly, what is truly happening in this place today. The first is old knowledge; the second is new knowledge.

What happens without both? With the treatise but no spies, the king would know principles but decide without knowing the present situation. With spies but no treatise, there would be news, but no clarity about how to understand it or what to do first. Only when both join is a decision a blend of knowledge and experience. The adjective 'urai saandra' shows that the treatise meant is not just any book but a trustworthy work spoken by the wise.

In the word 'thetrenga' Valluvar gives a strong instruction. He says, understand this without doubt, clearly. That is, espionage must not be thought of as an optional extra; it must be recognised as the very eye of government.

In today's world a company head must read history, policy and research and also know what is happening in the market today and the true condition of his staff. A view that joins knowledge and information is the best guide.

கதை

இராமன் பரதனிடம் கேட்ட கேள்விகள்

இராமாயணத்தின் அயோத்தியா காண்டத்திலிருந்து: இராமன் வனவாசம் புகுந்தபின் பரதன் அயோத்தியின் படையோடும் குடிமக்களோடும் சித்திரகூடம் சென்று இராமனைச் சந்தித்தான். தந்தை தசரதனின் மறைவுச் செய்தியைச் சொன்னான். இராமன் துயரத்தில் ஆழ்ந்தான். பிறகு தம்பியின் ஆட்சித் திறனை அறிந்துகொள்ள விரும்பி ஒரு நீண்ட வரிசைக் கேள்விகளைக் கேட்டான். அவை நல்லாட்சியின் கடமைகளைத் தொகுக்கும் கேள்விகளாக இராமாயணத்தில் புகழ் பெற்றவை.

'பரதா, உன் அமைச்சர்கள் அறிவுடையவர்களா? அவர்கள் உன் இரகசியங்களைக் காக்கிறார்களா? நீ ஆலோசனை செய்யும் போது எளிதில் உறக்கத்துக்கு இடம் தருகிறாயா? நீ பகைவரைப் பற்றி அறியக் கூடிய ஒற்றர்களை நியமித்திருக்கிறாயா? உன் நாட்டிலும் அண்டை நாடுகளிலும் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் அறியாமல் செயல்படுகிறார்களா?' என்றெல்லாம் கேட்டான். மன்னன் அறிவுக்கும் நூலுக்கும் இணையாகத் தகவல் தரும் கண்களையும் வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதை அந்த வினாக்கள் உணர்த்தின.

இராமன் மேலும் கேட்டான்: 'உன் குடிமக்கள் நிம்மதியாக இருக்கிறார்களா? வலியோர் எளியோரை ஒடுக்குகிறார்களா? உழவர்களும் வணிகர்களும் மகிழ்கிறார்களா? பெண்கள் பாதுகாப்பாக உள்ளனரா?' இவற்றை அரண்மனையிலிருந்தே அறிய முடியாது; அதற்கு நம்பத்தகுந்த கண்களும் காதுகளும் வேண்டும் என்பதை இராமன் அறிந்தவன். தம் நாட்டின் நிலையை அறிந்துகொள்ளாமல் செய்யும் ஆட்சி இருட்டில் நடப்பது போன்றது.

பரதன் அந்தக் கேள்விகளைப் பணிவோடு கேட்டான். அவற்றிற்குத் தன் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இல்லாமல் இராமனின் பாதுகைகளுக்காகப் பொறுப்பேற்றிருந்ததால் அவன் உரையாடல் தகுந்ததாக இருந்தது. அப்போதும் இராமன் ஆட்சியாளனின் கடமைகளை உணர்த்தினான். இதனால் இந்தக் கேள்வித் தொகுப்பு அரசியல் கடமைகளுக்கு ஒரு சுருக்கமான நூலாகவே மரபில் நிற்கிறது.

அரசனுக்கு நூல் வழியாக வரும் அறிவு இராமனின் கேள்விகளாகவும், ஒற்றர் வழியாக வரும் செய்தி அவற்றுக்கான விடைகளாகவும் அமைகின்றன. அறிவும் தகவலும் இரு கண்களாக ஒருங்கே செயல்படுவதே நல்லாட்சியின் அடித்தளம் என்பதை இராமனின் வினாக்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றன.

இராமனின் இந்த வினாக்கள் பின்னாளில் அரசநீதிக்கான ஒரு வழிகாட்டிப் பகுதியாக மக்களால் நினைவு கூரப்படுகின்றன. நாட்டை ஆளும் பொறுப்பை ஏற்கும் எவரும் ஒருமுறை இந்த வினாக்களைத் தமக்கே கேட்டுக்கொள்ளலாம் என்று பெரியோர் சொல்வர்.

பரதன் அந்த வினாக்களுக்குத் தன்னிடமிருந்த வரை விடை சொன்னான். இராமன் அவனைத் தழுவிக்கொண்டான்.

அக்கேள்விகளின் ஒவ்வொரு சொல்லிலும் இராமனின் அக்கறை ஒலித்தது; அதுவே நல்ல அரசனின் அடையாளம்.

A story

Rama's Questions to Bharata

From the Ayodhya Kanda of the Ramayana: after Rama went into exile, Bharata went to Chitrakuta with the army of Ayodhya and its citizens to meet him. He told him the news of their father Dasharatha's passing. Rama sank in grief. Afterwards, wishing to learn his brother's ability to rule, he asked a long series of questions. They are famous in the Ramayana as questions that gather the duties of good government.

'Bharata, are your ministers wise? Do they guard your secrets? When you take counsel do you allow room for sleep? Have you appointed spies who can learn about your enemies? In your land and in neighbouring lands do they work without knowing one another?' He asked all these. The questions conveyed that a king must hold, together with knowledge and scripture, eyes that bring information.

Rama went on: 'Are your subjects at peace? Do the strong oppress the weak? Are farmers and merchants happy? Are women safe?' These cannot be known from within the palace. Rama knew that for this trustworthy eyes and ears are needed. A government that does not know the condition of its land walks in the dark.

Bharata listened humbly. Since he was holding responsibility only on behalf of Rama's sandals and not in his own right, the conversation suited him. Even then Rama made him understand the duties of a ruler. Hence this set of questions stands in the tradition as a brief treatise on political duties.

The knowledge that comes to a king through the treatise is shown in Rama's questions, and the news that comes through the spies in their answers. Rama's questions make clear that knowledge and information working together as two eyes are the foundation of good government.

சிந்தனைக்கு

என் முடிவுகளுக்கு நான் அறிவையும் செய்தியையும் ஒருங்கே துணை கொள்கிறேனா?

To reflect on

Do I rely on both knowledge and current information in my decisions?