Kural 582 · எல்லார்க்கும் எல்லாம் நிகழ்பவை எஞ்ஞான்றும்

Kural 582 · Detectives · ஒற்றாடல்

எல்லார்க்கும் எல்லாம் நிகழ்பவை எஞ்ஞான்றும்வல்லறிதல் வேந்தன் தொழில்.

Ellaarkkum Ellaam Nikazhpavai Egngnaandrum / Vallaridhal Vendhan Thozhil

It is the duty of the prince to learn betimes everything that befalleth every man and every day.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

எல்லாருக்கும் நிகழும் எல்லா நிகழ்வுகளையும், எப்போதும் நன்கு அறிந்திருப்பது அரசனின் கடமையாகும்.

Meaning

It is the king's duty to know well, at all times, everything that happens to everyone.

சொற்பொருள் Word by word

எல்லார்க்கும்: எல்லா மக்களுக்கும்
எல்லாம்: எல்லா நிகழ்வுகளும்
நிகழ்பவை: நடப்பவை
எஞ்ஞான்றும்: எப்போதும், ஒவ்வொரு நாளும்
வல்லறிதல்: நன்கு அறிதல்
வேந்தன் தொழில்: அரசனின் கடமை

விளக்கம்

இந்தக் குறள் அரசனின் அறியும் கடமையை மூன்று சொற்களால் அளவிடுகிறது: எல்லார்க்கும், எல்லாம், எஞ்ஞான்றும். எல்லாருக்கும் என்றால் செல்வந்தர் முதல் ஏழை வரை, அமைச்சர் முதல் உழவர் வரை எவருக்கு நிகழ்ந்தாலும். எல்லாம் என்றால் நல்லது தீயது என்ற இருவகை நிகழ்வுகளும். எஞ்ஞான்றும் என்றால் ஒரு நாள் இரண்டு நாள் அல்ல, தொடர்ந்து எப்போதும். இந்த மூன்றையும் ஒரே மன்னன் அறிய வேண்டும் என்பது மிகப்பெரிய கடமை. அது தனி ஒருவரால் இயலாது என்பதாலேயே ஒற்றர் முறை தேவைப்படுகிறது.

'வல்லறிதல்' என்ற சொல் முக்கியம். வல்லது என்றால் வலிமையுடன், நன்கு அறிதல். அதாவது மேலோட்டமாகச் செய்தி கேட்பது அன்று; உண்மையைக் கண்டறியும் ஆழமான அறிவு. வதந்தியையும் உண்மையையும் பிரித்தறியும் திறனும் அதில் அடங்கும். சில உரையாசிரியர்கள் 'வல்லறிதல்' என்பதை ஒற்றர்களின் உதவியுடன் அறிதல் என்றும் கொள்வர். அவ்வாறு கொண்டால் இந்தக் குறள் முந்தைய குறளின் நேரடி விளக்கமாகிறது.

இந்தக் கடமை அதிகாரத்தில் உள்ள ஒவ்வொருவருக்கும் பொருந்தும். ஒரு ஊரின் தலைவர் தம் ஊரில் யார் பசியோடு இருக்கிறார், யார் நோயுற்றிருக்கிறார், யார் புதிதாக வந்திருக்கிறார் என்று அறிந்தால்தான் தம் பொறுப்பை நிறைவேற்ற முடியும். ஒரு பள்ளித் தலைமையாசிரியர் ஒவ்வொரு மாணவனின் நிலையை அறிய வேண்டும். குடும்பத் தலைவர் தம் வீட்டின் அனைவரின் மனநிலையையும் அறிய வேண்டும்.

அறிவு இல்லாத அதிகாரம் ஆபத்தானது. அறிவு தரும் கண் திறந்திருந்தால் துன்பம் வருமுன் காத்துவிடலாம்; மூடியிருந்தால் அது வந்தபின் புலம்ப வேண்டும்.

ஆனால் எல்லாவற்றையும் அறிவது என்பது தலையிடுவதற்கான உரிமம் அன்று. அறிவதன் நோக்கம் உதவுவதற்கும் காப்பதற்கும் நீதி செய்வதற்கும் என்றே இருக்க வேண்டும். தேவையற்ற ஆர்வமும் ஒட்டுக்கேட்கும் பழக்கமும் தலைவனை உயர்த்தாது; சிறுமைப்படுத்தும்.

இதுவே அறிவின் எல்லை.

Explanation

This verse measures the king's duty to know with three words: ellaarkkum, ellaam, enjnaandrum. 'To all' means from the wealthy to the poor, from minister to farmer, whoever the event befalls. 'Everything' means events of both kinds, good and bad. 'Always' means not one or two days but continually. For one king to know all three is a vast duty. Because no single person can do it, a system of spies becomes necessary.

The word 'vallarithal' is important. 'Vallu' means with strength, to know well. That is, it is not hearing news superficially but a deep knowledge that finds the truth. The ability to separate rumour from fact is also included. Some commentators take 'vallarithal' as knowing with the help of spies. Taken so, this verse becomes a direct explanation of the previous verse.

This duty applies to everyone in a position of authority. A village head can fulfil his responsibility only if he knows who in his village is hungry, who is ill, who has newly arrived. The head of a school must know the condition of each pupil. The head of a family must know the state of mind of everyone at home.

Authority without knowledge is dangerous. If the eye of knowledge is open, we can protect before trouble arrives; if shut, we must lament after it comes.

கதை

குடிமக்களின் பேச்சைக் கேட்ட இராமன்

வால்மீகி இராமாயணத்தின் உத்தர காண்டத்திலிருந்து: இராமன் அயோத்தியின் அரசனாக முடிசூடிய பின் நீதியும் அமைதியும் நிறைந்த ஆட்சி செய்தான். குடிமக்களின் நலனை அறிவதில் அவனுக்கு எப்போதும் அக்கறை உண்டு. தனக்குத் தெரியாமல் நகரில் நடப்பவை எவை, மக்கள் தம் அரசனைப் பற்றி என்ன பேசுகிறார்கள் என்பதை அறிய அவன் தன் நம்பிக்கைக்குரிய அலுவலர்களை அவ்வப்போது நகரில் அனுப்பிவந்தான்.

ஒருநாள் இராமன் தன் நண்பர்களோடு அமர்ந்திருந்தபோது நகர மக்களின் பேச்சுகளைப் பற்றி விசாரித்தான். மகிழ்ச்சியான செய்திகளையே அவர்கள் முதலில் சொன்னார்கள். ஆனால் இராமன் உண்மையை அறிய விரும்பினான். 'நல்லது மட்டுமன்று, தீயதும் சொல்லுங்கள். எது தவறானாலும் அதைக் களைவதே என் கடமை' என்று அவன் கூறியதாக மரபு உண்டு. அவன் வற்புறுத்தியபின் துர்முகன் என்பவன் மெல்லிய குரலில் தாம் கேட்ட செய்தியைச் சொன்னான்.

அந்தச் செய்தி இராமனின் மனத்தைப் புண்படுத்தியது. தம் குடும்பத்தின் நற்பெயரைப் பற்றி மக்கள் ஐயம் கொண்டிருப்பதை அறிந்ததும் அவன் நெஞ்சம் கலங்கியது. அரசன் என்ற கடமையும் கணவன் என்ற அன்பும் அவனை இழுத்தன. இராமாயணத்தின் மிகத் துயரமான பகுதிகளில் இது ஒன்று என்று மரபு கூறுகிறது. அவனது முடிவின் துயரத்தை உலகம் இன்றும் பேசுகிறது.

இந்த நிகழ்ச்சியைக் குறித்துப் பல கருத்துகள் உண்டு; ஒவ்வொரு மரபும் அதை ஒவ்வொரு விதமாகப் பார்க்கிறது. கம்பர் உள்ளிட்ட சில தமிழ்க் கவிஞர்கள் உத்தர காண்டத்தை விரித்துப் பாடவில்லை. நமக்கு இங்குத் தேவையான கருத்து ஒன்றே: மக்களின் மனநிலையை அறிவது அரசனின் தொடர்ந்த கடமை என்பதை இராமன் உணர்ந்திருந்தான், அதற்காகத் தனி ஏற்பாடுகளும் செய்திருந்தான்.

இந்த நிகழ்ச்சியில் இராமனின் மனப்போராட்டம் பெரியது. ஒருபுறம் அரசனாக மக்கள் கருத்தை மதிக்கும் கடமை; மறுபுறம் கணவனாகத் தன் மனைவியின் தூய்மையை அறிந்த உண்மை. அவன் எந்த முடிவை எடுத்தாலும் அது துயரத்தையே தரும். இதனால்தான் இந்தப் பகுதி மரபில் மிகவும் கனமாகப் பேசப்படுகிறது. இங்கே நாம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியது, தகவல் வந்த பின் எடுக்கும் முடிவின் பொறுப்பு எவ்வளவு கனமானது என்பதே.

கண்ணுக்குத் தெரியாத இடத்திலும் நடப்பதை அறிய முயல்வது, இனிய செய்தியை மட்டுமன்றி கசப்பான செய்தியையும் கேட்கும் துணிவு, அதைப் பொறுப்போடு கையாள வேண்டிய சுமை ஆகிய அனைத்தும் இந்த நிகழ்வில் தெரிகின்றன. அறிவது எளிது; அறிந்தபின் நீதியோடு நடப்பதே கடினம்.

A story

Rama Who Listened to the People

From the Uttara Kanda of Valmiki's Ramayana: after Rama was crowned king of Ayodhya he ruled with justice and peace. He always had concern for knowing the welfare of his subjects. To learn what was happening in the city without his knowledge, and what the people were saying of their king, he used to send his trusted officers into the city from time to time.

One day, as Rama sat with his friends, he asked about the talk of the townspeople. They first told only the happy news. But Rama wished to know the truth. 'Tell me not only the good but the bad. Whatever is wrong, to remove it is my duty,' he is said to have declared. After he insisted, one named Durmukha told, in a low voice, what he had heard.

That news wounded Rama's mind. Learning that people held doubts about the good name of his family, his heart was troubled. The duty of a king and the love of a husband pulled him in two directions. Tradition counts it among the saddest parts of the Ramayana. The world still speaks of the sorrow of his decision.

There are many views on this episode, and each tradition looks at it differently. Some Tamil poets, Kamban among them, did not sing the Uttara Kanda at length. The point we need here is one: Rama understood that knowing the mind of the people is a continuing duty of a king, and had made special arrangements for it.

Trying to know what happens even in unseen places, the courage to listen to bitter news as well as sweet, and the burden of handling it responsibly are all seen in this event. To know is easy; to act justly after knowing is hard.

சிந்தனைக்கு

இனிய செய்தியை மட்டுமன்றி கசப்பான உண்மையையும் கேட்கத் தயாராக இருக்கிறேனா?

To reflect on

Am I ready to hear not only sweet news but bitter truth?