Kural 586 · துறந்தார் படிவத்த ராகி இறந்தாராய்ந்து – Tamilone

Kural 586 · Detectives · ஒற்றாடல்

துறந்தார் படிவத்த ராகி இறந்தாராய்ந்துஎன்செயினும் சோர்விலது ஒற்று.

Thurandhaar Pativaththa Raaki Irandhaaraaindhu / Enseyinum Sorviladhu Otru

Spies and scouts shall disguise themselves as ascetics and holy men, and their investigation shall be thorough: and whatever is done them, they shall not let out their secrets.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

துறவிகளின் வேடம் பூண்டு, எல்லை கடந்தும் ஆராய்ந்து அறிந்து, தனக்கு எது செய்யப்பட்டாலும் இரகசியத்தை வெளிவிடாமல் இருப்பவனே ஒற்றன்.

Meaning

One who takes the guise of ascetics, investigates beyond limits, and lets nothing slip whatever is done to him is the true spy.

சொற்பொருள் Word by word

துறந்தார்: துறவிகள்
படிவத்தராகி: வடிவத்தை உடையவராகி
இறந்தாராய்ந்து: எல்லை கடந்து ஆராய்ந்து
என்செயினும்: எது செய்தாலும்
சோர்விலது: தளர்வு இல்லாதது, இரகசியம் வெளிவிடாதது
ஒற்று: ஒற்றர்

விளக்கம்

ஒற்றர் ஏற்கும் வேடங்களில் துறவியின் வேடமும் ஒன்று என்று இந்தக் குறள் குறிக்கிறது. துறவியை மக்கள் எளிதில் நம்புவர்; அவர் எங்கும் செல்லலாம்; எவரிடமும் பேசலாம்; அவரிடம் இல்லறத்தார் தம் மனக் குறைகளையும் குடும்ப இரகசியங்களையும் கூடச் சொல்வார்கள். அதனால் அத்தகைய வேடம் ஒற்றனுக்கு எளிதாகச் செய்தி திரட்ட உதவும். 'படிவத்தர்' என்பது வடிவம் அல்லது தோற்றம் என்ற பொருளுடையது. உரையாசிரியர்கள் இதைத் துறவி, தவம் செய்வோர், சமயம் சார்ந்தோர் என்று பலவாறு விளக்குவர்.

'இறந்தாராய்ந்து' என்பது எல்லை கடந்து ஆராய்தல். அதாவது ஒரு செய்தியை மேலோட்டமாக அறிந்து நிறுத்திக்கொள்ளாமல் அதன் அடிவரை சென்று உண்மை காணுதல். 'என்செயினும் சோர்விலது' என்பது கடுமையான சோதனையின் போதும் இரகசியம் காக்கும் உறுதி. பிடிபட்டாலும், துன்புறுத்தப்பட்டாலும், ஆசை காட்டப்பட்டாலும் தன் பொறுப்பை விட்டுக்கொடுக்காதவனே ஒற்றன் என்கிறார் வள்ளுவர். இத்தகைய உறுதி மிகவும் அரிதானது.

இங்கே ஒரு நுட்பமான எச்சரிக்கையும் உள்ளது. துறவியின் தோற்றத்தை ஒரு வேடமாகப் பயன்படுத்துவது ஆபத்தானதும் ஆகும்; ஏனெனில் உண்மைத் துறவிகளின் மீது மக்கள் கொண்ட மதிப்பையே அது சுரண்டுகிறது. இக்குறள் ஒரு வழிகாட்டும் குறிப்பாக மட்டுமே; அதே சமயம், தோற்றத்தை நம்பி ஏமாறுவது எவ்வளவு எளிது என்பதையும் அது நினைவுறுத்துகிறது.

இன்றைய வாழ்வில் நாம் ஒருவரின் ஆடையையும் தோற்றத்தையும் கண்டு அவர் நேர்மையாளர் என்று முடிவு செய்யும் வழக்கம் உள்ளது. அந்த வழக்கத்தை மறுபரிசீலனை செய்யவும், அவரது செயலை வைத்து அவரை மதிப்பிடவும் இக்குறள் நம்மைத் தூண்டுகிறது.

ஆகவே இந்தக் குறளை ஒற்றரின் தோற்ற மாற்றத்துக்கான குறிப்பாகவும், தோற்றத்தால் மயங்கக் கூடாது என்ற எச்சரிக்கையாகவும் ஒருங்கே படிக்கலாம். வேடம் மட்டும் ஒருவனை ஒற்றனாக்குவதில்லை; அவன் உறுதியும் நுண்ணறிவுமே அவனை ஒற்றனாக்குகின்றன.

இதுவே இக்குறளின் நிறைவு.

Explanation

This verse indicates that the garb of an ascetic is one of the disguises a spy may take. People easily trust an ascetic; he can go anywhere and speak to anyone, and householders tell him even their mental troubles and family secrets. So such a guise helps a spy gather news easily. 'Padivaththar' means those who have the form or appearance. Commentators explain it variously as renunciates, those who practise austerity, or those connected with religion.

'Irandhaaraaindhu' means to investigate beyond limits, that is, not to stop on learning a matter superficially but to go to the bottom and see the truth. 'Enseyinum sorvilathu' is the firmness to keep the secret even in the face of severe tests. Valluvar says the spy is one who does not give up his charge though caught, tortured or tempted. Such firmness is very rare.

There is also a subtle caution here. Using the look of an ascetic as a disguise is also dangerous, because it exploits the respect people hold for true renunciates. The verse is only a guiding note; at the same time it reminds us how easy it is to be deceived by appearance.

In life today we have the habit of judging a person honest by his dress and look. This verse urges us to rethink that habit and to judge him by his deeds.

கதை

மெய்ப்பொருள் நாயனாரும் முத்தநாதனும்

பெரிய புராணத்திலிருந்து: திருக்கோவலூரை ஆண்ட சேதி நாட்டு மன்னன் மெய்ப்பொருள் நாயனார் சிவனடியார்களிடம் பேரன்பு கொண்டவர். சிவ வேடம் கண்டாலே பணிந்து வணங்குவது அவர் இயல்பு. அவருடைய பகை மன்னன் முத்தநாதன் பலமுறை போரில் தோற்றவன். போரில் வெல்ல முடியாத அவன் வஞ்சனையால் வெல்ல எண்ணினான்.

முத்தநாதன் ஒரு சிவனடியாரைப் போல வேடம் பூண்டான். திருநீறு பூசி, சடை முடி தரித்து, கையில் ஓலைச் சுவடிக்கட்டு போன்ற ஒன்றை எடுத்துக் கொண்டான். அந்தச் சுவடிக்குள் ஒரு குறுவாளை மறைத்து வைத்தான். மெய்ப்பொருள் நாயனாரின் அரண்மனை வாசலுக்கு வந்து, 'அரசரைக் காண வேண்டும்; சிவாகமப் பொருள் உரைக்க வந்தேன்' என்றான்.

வாசலில் காவல் புரிந்த தத்தன் என்பவன் அவன் மனத்தில் தீங்கு இருப்பதை ஐயுற்றான். ஆனால் சிவ வேடத்தைக் கண்டு பணிவுடன் வழி விட்டான். மெய்ப்பொருளார் அடியாரைக் கண்டதும் எழுந்து வணங்கி, 'எந்த நன்மை சொல்ல வந்தீர்கள்?' என்றார். வஞ்சகன் அவருடைய தனிமையில் இரகசியம் சொல்வதாகக் கூறி, ஓலைக் கட்டை எடுக்கும் பாவனையில் குறுவாளால் அவரைக் குத்தினான்.

அந்த நிலையிலும் மன்னர் அடியாரின் வேடத்தை மதித்தார். வாளை உருவிக்கொண்டு தத்தன் முன்வந்தபோது, 'தத்தா, இவர் நம் அடியார்; இவரை எவரும் துன்புறுத்தாமல் பாதுகாப்பாகக் கொண்டு விடு' என்று ஆணையிட்டார். தத்தனும் அவ்வாறே செய்தான். வஞ்சகனைப் பாதுகாப்பாக நாட்டெல்லை வரை கொண்டுவிட்டான். திரும்பி வந்து செய்தியைச் சொன்னதும் மெய்ப்பொருளார் மகிழ்ந்து, சிவபெருமானை நினைத்தபடி உயிர்நீத்தார்; அவருக்கு இறைவன் அருள் செய்தார் என்பது புராணம்.

இக்கதையில் பகை மன்னன் துறவி வேடத்தை எவ்வளவு எளிதாகப் பயன்படுத்தினான் என்பதைக் காண்கிறோம். ஒரு வேடத்தின் வலிமை அவ்வளவு. எனவே தோற்றத்தை நம்பிச் செயல்படும் அரசர் ஆபத்தில் சிக்குவார். அதே சமயம், மெய்ப்பொருளாரின் மன உறுதியும் அடியாரின் வேடத்தை எந்நிலையிலும் மதித்த பண்பும் நம்மை வியக்க வைக்கின்றன. ஒற்றனாகவும் மாறுவேடத்தில் வருபவன் எதையும் செய்யத் துணிவான் என்பதை உணர்ந்து காவலர் விழிப்பாக இருக்க வேண்டும்.

மெய்ப்பொருளாரின் வரலாறு தமிழ் மரபில் அடியார் வேடத்தின் மீது மக்கள் கொண்ட பெருமதிப்பைக் காட்டுகிறது. அதே சமயம், அந்த மதிப்பையே வஞ்சகன் ஆயுதமாக்கிய அவலத்தையும் காட்டுகிறது. ஆயினும் அரசர் தம் இறுதி மூச்சிலும் அடியாரின் வேடத்தை இகழாமல் காத்தார் என்பது அவர் பெருமையாகப் போற்றப்படுகிறது.

A story

Meiporul Nayanar and Muthanathan

From the Periya Puranam: Meiporul Nayanar, king of Chedi who ruled at Tirukkovalur, held deep love for Shiva devotees. It was his nature to bow in reverence on seeing the Shaiva garb. His enemy king Muthanathan had been defeated by him many times. Unable to win in battle, he decided to win by deceit.

Muthanathan dressed up as a Shiva devotee. He smeared sacred ash, wore matted hair, and carried something like a bundle of palm-leaf manuscripts. Inside that bundle he hid a dagger. Coming to the gate of Meiporul Nayanar's palace he said, 'I wish to see the king; I have come to expound the meaning of the Shiva Agamas.'

Dattan, who stood guard at the gate, suspected that harm lay in his heart. But on seeing the Shaiva garb he humbly gave way. Meiporular, seeing the devotee, rose and bowed, saying, 'What good have you come to tell me?' The deceiver said he would tell a secret in private and, pretending to take out the manuscript bundle, stabbed him with the dagger.

Even in that condition the king honoured the devotee's garb. When Dattan came forward with drawn sword, he ordered, 'Dattan, he is our devotee; take him safely so that no one harms him.' Dattan did so. He escorted the deceiver safely to the border of the country. When he returned and reported, Meiporular was glad and, thinking of the Lord Shiva, laid down his life; the Purana says the Lord granted him grace.

In this story we see how easily the enemy king used the ascetic's disguise. Such is the power of a garb. A king who acts trusting appearances will be caught in danger. At the same time, Meiporular's firmness of mind and his respect for the devotee's garb in every condition amaze us. Guards must be watchful, understanding that one who comes in disguise will dare anything.

சிந்தனைக்கு

தோற்றத்தைக் கண்டு நான் எளிதில் நம்பிவிடும் இடங்கள் எவை?

To reflect on

In what places do I trust too easily on seeing appearances?