வெள்ளச் செய்தி
கார்த்திகை மாதம் காவிரிக் கரையிலுள்ள ஒரு கிராமம் திருக்கார்த்திகை தீபத்துக்குத் தயாராகிக்கொண்டிருந்தது. ஊர்த் தலைவர் அரங்கநாதன் ஆற்றுக்கு மேலே உள்ள அணையைப் பற்றிய செய்தியை எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். பல நாட்களாக மழை பெய்து கொண்டிருந்தது. மேல் ஊரிலிருந்து வரும் செய்தியே அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு.
அன்று காலை மேல் ஊரிலிருந்து ஓடி வந்த பையன் முருகன், 'தலைவரே, அணை உடையும் ஆபத்து இருக்கிறது; ஊர் காலி செய்ய வேண்டும்' என்று கூறினான். ஊர் அதிர்ந்தது. பலர் உடைமைகளை எடுத்துக்கொண்டு ஓடத் தயாராயினர். ஆனால் அரங்கநாதன் அமைதியாக இருந்தார். 'முருகா, இந்தச் செய்தியை யார் சொன்னார்கள்?' என்று கேட்டார். 'ஒரு வழிப்போக்கர் சொன்னார்' என்றான் பையன்.
அரங்கநாதன் ஊரின் மூத்த உழவர் வேலப்பனை அணைக்கு அனுப்பினார். நேரில் பார்த்து வரவும், அணைக் காவலர் என்ன சொல்கிறார் என்றும் கேட்கவும் கூறினார். இன்னொருவரான மாரிமுத்துவை அணைக்கு அருகிலிருந்த கோயில் அர்ச்சகரிடம் அனுப்பி நிலை என்ன என்று அறியச் சொன்னார். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அறியாமல் சென்றனர்.
மதியம் இருவரும் திரும்பி வந்தனர். இருவரும் ஒரே செய்தியைச் சொன்னார்கள்: 'அணையில் சிறு கசிவு இருந்தது; அதைச் செப்பனிட்டு விட்டார்கள். ஆபத்தில்லை. ஆனால் நீர் உயரம் அதிகம்; ஊர் தாழ்ந்த பகுதிகளில் இன்றிரவு கவனமாக இருக்க வேண்டும்.' ஊர் அமைதி அடைந்தது.
பதற்றம் நிறைந்த நேரங்களில்தான் சரிபார்க்கும் பொறுமை மிக அவசியம். முருகன் வேண்டுமென்றே பொய் சொல்லவில்லை; அவன் கேட்டதை உண்மையாக நம்பிச் சொன்னான். ஆனால் ஒரு வழிப்போக்கரின் சொல்லைச் சுமந்த செய்தி அச்சத்தால் வளர்ந்துவிட்டது. ஊர்த் தலைவரின் நிதானம் ஊரைக் காத்தது. அவசரத்தில் எடுக்கும் முடிவு அச்சத்தின் குழந்தை என்றும், சரிபார்த்து எடுக்கும் முடிவு அறிவின் குழந்தை என்றும் பெரியோர் சொல்வர்.
முதல் செய்தி உண்மையில் பாதி உண்மை; ஆனால் அது பதற்றத்தால் பெரிதாக்கப்பட்டிருந்தது. சரிபார்க்காமல் ஊரை காலி செய்திருந்தால் விழாவும் கெட்டிருக்கும்; குழப்பத்தால் உயிர்ச் சேதமும் நிகழ்ந்திருக்கலாம். அன்று இரவு தாழ்ந்த பகுதியினர் மட்டும் பாதுகாப்பான இடத்துக்குச் சென்றனர். திருக்கார்த்திகையன்று ஊர் முழுவதும் தீபங்கள் ஒளிர்ந்தன. 'சொன்னதை நம்பு; ஆனால் இரண்டாம் முறை பார்த்துக்கொள்' என்ற அரங்கநாதனின் வார்த்தை அந்த ஊரில் பழமொழியாயிற்று.
அந்த ஊரில் இன்றும் திருக்கார்த்திகை அன்று வீட்டு வாசலில் தீபம் ஏற்றும்போது, பெரியவர்கள் அந்த ஆண்டின் செய்தியைச் சிறுவர்களுக்கு நினைவூட்டுகிறார்கள்.