Kural 587 · Detectives · ஒற்றாடல்

Kural 587 · மறைந்தவை கேட்கவற் றாகி அறிந்தவை

மறைந்தவை கேட்கவற் றாகி அறிந்தவைஐயப்பாடு இல்லதே ஒற்று.

Maraindhavai Ketkavar Raaki Arindhavai / Aiyappaatu Illadhe Otru

Behold the man who can draw out secrets from others and whose information is ever unconfused and clear: he is the man for the work of intelligence.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

மறைவாக இருப்பவற்றைக் கேட்டு அறிய வல்லவனாகவும், அறிந்த செய்திகளில் ஐயம் இல்லாதவனாகவும் இருப்பவனே ஒற்றன்.

Meaning

One who can learn what is hidden by listening, and whose knowledge is free of doubt, is the true spy.

சொற்பொருள் Word by word

மறைந்தவை
மறைவாக உள்ளவை
கேட்டவற்றாகி
கேட்டு அறிய வல்லவராகி
அறிந்தவை
அறிந்த செய்திகள்
ஐயப்பாடு இல்லதே
ஐயம் இல்லாதது
ஒற்று
ஒற்றன்

விளக்கம்

இந்தக் குறள் ஒற்றனின் இரண்டு திறன்களைச் சுட்டுகிறது: செய்தியை எடுப்பது, செய்தியைத் தெளிவுபடுத்துவது. முதலாவது 'மறைந்தவை கேட்கவற்றாகி'. மறைவாக இருக்கும் செய்தியை ஒருவர் தாமாக வெளியே சொல்லமாட்டார். அதைக் கேட்டறிய ஒருவன் திறமையான உரையாடல் செய்ய வேண்டும்; நம்பிக்கை பெற வேண்டும்; எவ்வகை வினாக்களை எவ்வாறு கேட்பது என்பதை அறிந்திருக்க வேண்டும். அடுத்தவர் தாமாகப் பேசும்படி செய்யும் பக்குவம் அவனுக்கு இருக்க வேண்டும்.

இரண்டாவது 'அறிந்தவை ஐயப்பாடு இல்லதே'. கேட்டறிந்த செய்தியில் ஐயமில்லாமல் தெளிவு இருக்க வேண்டும். ஒற்றன் அரைகுறைச் செய்தியைக் கொண்டு வந்து 'இப்படி இருக்கலாம், அப்படி இருக்கலாம்' என்று சொன்னால் அரசன் அதை வைத்து முடிவெடுக்க முடியாது. ஆகவே தெளிவான, உறுதிப்படுத்தப்பட்ட செய்தியையே அவன் தர வேண்டும். தனக்கு உறுதி இல்லாத இடத்தில் 'இது உறுதியில்லை' என்று நேர்மையாகச் சொல்வதும் இந்தத் தெளிவில் அடங்கும். ஒற்றனின் நேர்மை என்பது அவன் தரும் செய்தியின் தரத்தில் அடங்கியுள்ளது.

சில உரையாசிரியர்கள் 'மறைந்தவை கேட்கவற்றாகி' என்பதை மறைந்த செய்திகளையும் கேட்கும் ஆற்றல் உடையவனாகி என்றும், 'ஐயப்பாடு இல்லதே' என்பதை ஐயமும் மயக்கமும் இல்லாதவன் என்றும் விளக்குவர்.

ஒற்றனின் இந்த இரு ஆற்றல்களும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை. மறைந்த செய்தியைக் கேட்டு அறிவதில் திறமை இருந்தால் செய்தி கிடைக்கும்; அந்தச் செய்தியில் ஐயமின்மை இருந்தால் அது பயன்படும். முதலாவது இல்லையென்றால் செய்தியே கிடையாது; இரண்டாவது இல்லையென்றால் செய்தி இருந்தும் பயனில்லை. இரண்டும் சேர்ந்தால்தான் ஒற்றனின் பணி முழுமை பெறும். அவன் எவ்வளவு செய்தி சேகரித்தான் என்பதைவிட, அவன் தந்த செய்தியின் தெளிவே அவன் தகுதியை அளவிடுகிறது. எனவே நேர்மையும் நுண்ணறிவும் உடைய ஒருவனே இந்தப் பணிக்கு ஏற்றவன். இக்குறள் இதை இரண்டே அடிகளில் உணர்த்துகிறது.

நாம் செய்தி பெறும் வழிகளில் இந்தக் கருத்தைப் பொருத்தலாம். ஒரு செய்தியைக் கேட்டதும் அதைப் பிறருக்கு உறுதிப்படுத்தாமல் பகிர்வதை விட, அதன் தெளிவை உறுதி செய்தபிறகே சொல்வது நேர்மையான பண்பு.

Explanation

This verse points to two abilities of the spy: drawing out news, and making it clear. The first is 'maraindhavai ketkavatrAgi'. Hidden news will not be volunteered by anyone. To learn it one must converse skilfully, win trust and know what questions to ask and how. He must have the skill to make others speak of their own accord.

The second is 'arindhavai aiyappaadu illadhe'. What has been learned must be clear and free of doubt. If the spy brings half-formed news and says 'it may be this, it may be that', the king cannot decide on it. So he must give clear and confirmed information. Honestly saying 'this is not certain' where he himself is uncertain is part of that clarity. The integrity of a spy lies in the quality of the information he gives.

Some commentators explain 'maraindhavai ketkavatrAgi' as one with the power to listen even to hidden news, and 'aiyappaadu illadhe' as one without doubt and confusion.

We can apply this to the ways in which we receive news. Rather than sharing a report as soon as we hear it, without confirming it to others, it is an honest practice to speak only after making sure of its clarity.

கதை

சுகனும் சாரணனும்

இராமாயணத்தின் யுத்த காண்டத்திலிருந்து: இராமன் வானரப் படையோடு கடலைக் கடந்து இலங்கையின் எல்லையில் தங்கியிருந்தான். இராவணன் தன் அமைச்சர்களான சுகன், சாரணன் ஆகியோரை அழைத்து, 'நீங்கள் வானர வடிவம் பூண்டு இராமனின் படைக்குள் சென்று, அவர்களின் எண்ணிக்கை, தலைவர்கள், திட்டங்கள் ஆகியவற்றை அறிந்து வாருங்கள்' என்று ஆணையிட்டான்.

இருவரும் வானரர்களைப் போல் உருமாறி படைக்குள் நுழைந்தனர். ஆனால் விபீஷணன் அவர்களை உடனே அடையாளம் கண்டு பிடித்தான். வானரர்கள் அவர்களை அடிக்க முயன்றபோது, சுகனும் சாரணனும் அச்சத்தோடு இராமனிடம் தம் உண்மையைச் சொன்னார்கள். 'நாங்கள் இராவணனின் ஒற்றர்கள்' என்று ஒப்புக்கொண்டனர்.

இராமன் அவர்களைத் தண்டிக்கவில்லை. 'நீங்கள் அறிய வேண்டியவற்றை நன்கு அறிந்து செல்லுங்கள். வேண்டுமானால் வானரப் படையை முழுவதும் சுற்றிப் பாருங்கள்' என்று அவர்களுக்கு அனுமதி தந்ததாக வால்மீகி கூறுகிறார். அவர்கள் படையை முழுவதும் பார்த்தனர். இராமன் அவர்களை விடுவித்தான்; தன் வலிமையைத் தானே காட்டத் தயங்கவில்லை.

இருவரும் இலங்கைக்குத் திரும்பி இராவணனிடம் தெளிவாகத் தாம் கண்டவற்றை எடுத்துரைத்தனர். வானரப் படையின் எண்ணிக்கை, இராமனின் வலிமை, சுக்ரீவன், அங்கதன், அனுமன் போன்ற தலைவர்களின் ஆற்றல் ஆகியவற்றை விரிவாகச் சொன்னார்கள். 'சீதையை இராமனிடம் ஒப்படைத்து அமைதி பெறுவதே நலம்' என்றும் அறிவுரை தந்தனர்.

இந்த நிகழ்ச்சியில் கவனிக்க வேண்டியது இராமனின் பெருந்தன்மை. எதிரியின் ஒற்றர்களைப் பிடித்த பிறகும் அவன் அவர்களைத் துன்புறுத்தவில்லை. தன் படையின் வலிமை உண்மையானது என்ற நம்பிக்கை அவனுக்கு இருந்ததால், அதை மறைக்க வேண்டிய தேவையே அவனுக்கு இல்லை. சில நேரங்களில் உண்மையை வெளிப்படையாகக் காட்டுவதே சிறந்த அச்சுறுத்தல் ஆகிறது; அது போர் தவிர்க்கப்படும் வாய்ப்பையும் தருகிறது.

அவர்களின் தகவல் தெளிவாகவும் உறுதியாகவும் இருந்தது. ஒற்றனின் கடமை, கண்டதை ஐயமின்றி எடுத்துச் சொல்வது. அதைச் செய்ததில் சுகன், சாரணன் ஆகியோர் தம் பணியை முழுமையாகவே நிறைவேற்றினர். ஆனால் அந்தச் செய்தியை ஏற்பதும் மறுப்பதும் இராவணனின் கையில் இருந்தது.

சுகனும் சாரணனும் கண்டவற்றைத் துல்லியமாகவும் ஐயமின்றியும் சொன்னதால் இராவணனுக்கு உண்மை நிலை தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஒற்றனின் பணி இங்கே முழுமை பெற்றது. செய்தி சொல்வதே அவர்களின் பொறுப்பு; அதன்படி நடப்பது அரசனின் பொறுப்பு. அரசன் தன் பொறுப்பை நிறைவேற்றாதபோது ஒற்றர்களின் நல்ல பணியும் வீணாகிறது.

A story

Shuka and Sarana

From the Yuddha Kanda of the Ramayana: Rama had crossed the sea with the vanara army and camped on the border of Lanka. Ravana called his ministers Shuka and Sarana and ordered, 'Take the form of vanaras, go into Rama's army and learn their numbers, leaders and plans.'

The two changed into vanara form and entered the army. But Vibhishana recognised them at once. When the vanaras tried to strike them, Shuka and Sarana, in fear, told Rama the truth. They admitted, 'We are Ravana's spies.'

Rama did not punish them. 'Learn well what you must learn, and go. If you wish, look around the entire vanara army,' Valmiki says he permitted them. They saw the whole army. Rama released them; he did not hesitate to show his strength himself.

Returning to Lanka the two clearly narrated to Ravana what they had seen. They described in detail the number of the vanara army, Rama's might, and the strength of leaders such as Sugriva, Angada and Hanuman. They also advised, 'It is best to hand Sita back to Rama and have peace.'

Their report was clear and firm. The duty of a spy is to relate without doubt what he has seen. In doing so Shuka and Sarana fulfilled their charge completely. But to accept or reject that news lay in Ravana's hand.

சிந்தனைக்கு

நான் தரும் செய்தியில் ஐயம் இல்லாதபடி தெளிவு இருக்கிறதா?

To reflect on

When I pass on news, is it free of doubt and clearly confirmed?