எரியனைய வியனவிரமுளகழுது பல பிரம ராக்ஷதர்கள் மிண்டுகள் செயும்ஏவல் பசாசு நனி பேயிற் பசாசு கொலை ஈனப் பசாசு களையும்கரி முருடு பெரியமலை பணையெனவும் முனையினுயர் ககனமுற நிமிரும் வெங்கட்கடிகளையும் மடமடென மறுகி அலறிட உகிர் கரத் தடர்த்துக் கொத்துமாம்தரணிபல இடமென்வன மதகரிகள் தறிகள்பணி சமணர் கிடு கிடென நடனம்தண்டைகள் சிலம்புகள் கலிங்கலினென சிறிய சரண அழகொடு புரியும் வேள்திரிபுரமதெரிய நகைபுரியுமிறையவன் மறைகள் தெரியுமரனுதவு குமரன்திமிர தினகர முருக சரவண பவன் குகன் சேவற் திருத் துவஜமே
Eriyanaiya viyanaviramulakazhuthu pala pirama raakshatharkal mintukal seyum / Aeval pasaasu nani paeyir pasaasu kolai eenap pasaasu kalaiyum / Kari murutu periyamalai panaiyenavum munaiyinuyar kakanamura nimirum vengkat / Katikalaiyum matamatena maruki alarita ukir karath thatarththuk koththumaam / Tharanipala itamenvana mathakarikal tharikalpani samanar kitu kitena natanam / Thantaikal silampukal kalingkalinena siriya sarana azhakotu puriyum vael / Thiripuramatheriya nakaipuriyumiraiyavan maraikal theriyumaranuthavu kumaran / Thimira thinakara muruka saravana pavan kukan saevar thiruth thuvajamae
நெருப்புப் போன்ற பெரும் உடலுடைய பல பிரம்மராட்சதர்களும், ஏவல் பேய்களும், கொலைப் பேய்களும், கரிய முரட்டு மலை போலவும் மூங்கில் போலவும் வானை முட்ட நிமிரும் கொடிய பேய்களும் மடமட என்று அலறி ஓட, நகம் கொண்ட காலால் அடக்கிக் கொத்தும் சேவல். உலகெங்கும் மதயானைகளும் பாம்புகளும் கிடுகிடுக்க, தண்டையும் சிலம்பும் ஒலிக்கச் சிறிய திருவடிகளோடு நடனம் புரியும் வேள்; திரிபுரத்தைச் சிரிப்பால் எரித்த இறைவன், வேதம் அறிந்த சிவன் தந்த குமரன்; இருளை விலக்கும் சூரியன், சரவணபவன், குகனின் சேவற் திருக்கொடியே!
The rooster that pins down with its clawed foot and pecks the many brahmarakshasas with bodies vast as fire, the spirits sent by sorcery, the murderous ghouls, and the fierce fiends who rise like black rugged mountains or bamboo to touch the sky, so that they scream and flee. O holy rooster banner of Guha: the Lord who dances on little feet with jingling anklets so that rutting elephants and serpents across the world tremble; the Kumara given by Shiva, knower of the Vedas, who burned the three cities with a smile; the sun that dispels darkness, Saravanabhava!
பல வகைப் பேய்களின் பட்டியல் மக்களின் அன்றாட அச்சங்களைச் சொல்கிறது. அவற்றை விரட்டுவது சேவல். முருகன் 'இருளை விலக்கும் சூரியன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான்: ஒளி வந்தால் இருள் தானே ஓடும்.
The list of fiends names people's everyday fears. The rooster drives them away. Murugan is called 'the sun that dispels darkness': when light comes, darkness flees of itself.
தாரகாசுரனின் மூன்று மகன்கள் பொன், வெள்ளி, இரும்பாலான மூன்று பறக்கும் நகரங்களை அமைத்து உலகைத் துன்புறுத்தினர். ஆயிரம் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை அவை ஒரே நேர்கோட்டில் வரும்போதுதான் அழிக்க முடியும். தேவர்கள் சிவனுக்குத் தேர் செய்தனர்: பூமி தேர், சூரிய சந்திரர் சக்கரங்கள், மேரு வில். ஆனால் சிவன் அம்பு எய்யவே இல்லை; புன்னகைத்தார்; அந்தப் புன்னகையிலேயே முப்புரமும் எரிந்தன. தேவர்களின் செருக்கும் அடங்கியது.
The three sons of Tarakasura built three flying cities of gold, silver and iron and tormented the world. They could be destroyed only when, once in a thousand years, they came into a single line. The gods made Shiva a chariot: the earth was the chariot, the sun and moon its wheels, Meru the bow. But Shiva never shot the arrow; he smiled, and in that smile the three cities burned. The gods' pride was humbled too.
உங்கள் வாழ்வில் 'ஒளி' வந்ததும் விலகிய ஒரு இருள் உண்டா?
Has a darkness in your life vanished once 'light' came?