கரி முரட்டடி வலைக் கயிறெடுத் தெயிறு பற் களை இறுக்கியு முறைத்துகலகமிட்டி யமன் முற் கரமுறத் துடருமக் காலத்தில் வேலு மயிலும்குருபரக் குகனுமப்பொழுதில் நட்புடன் வர குரலொலித் தடியரிடைகுலத்தலறு முக்கிற்சினப் பேய்களைக் கொத்தி வட்டத்தில் முட்ட வருமாம்அரிய கொற்கையனுடற்கருகும் வெப்பகையை உற் பனமுறைத் தத மிகவுமேஅமணரைக் கழுவில் வைத்தவரு மெய்ப் பொடிதரித்து அவனிமெய்த் திட அருளதார்சிவபுரதவதரித் தவமுதத் தினமணி சிவிகை பெற்றினிய தமிழைசிவனயப் புற விரித்துரை செய் விற்பனன் நிகர் சேவற்திருத் துவஜமே
Kari murattati valaik kayiretuth theyiru par kalai irukkiyu muraiththu / Kalakamitti yaman mur karamurath thutarumak kaalaththil vaelu mayilum / Kuruparak kukanumappozhuthil natputan vara kuralolith thatiyaritai / Kulaththalaru mukkirsinap paeykalaik koththi vattaththil mutta varumaam / Ariya korkaiyanutarkarukum veppakaiyai ur panamuraith thatha mikavumae / Amanaraik kazhuvil vaiththavaru meyp potithariththu avanimeyth thita arulathaar / Sivapurathavatharith thavamuthath thinamani sivikai perriniya thamizhai / Sivanayap pura viriththurai sey virpanan nikar saevarthiruth thuvajamae
கரிய முரட்டு எருமையின் மேல் வலைக் கயிறு எடுத்து, பற்களைக் கடித்து முறைத்துக் கலகம் செய்து எமன் கை நீட்டித் தொடரும் அந்தக் காலத்தில், வேலும் மயிலும் குருபரனான குகனும் நட்போடு வர, குரல் எழுப்பி அடியவர் நடுவே வந்து, அலறும் சினப் பேய்களைக் கொத்தி வட்டமிட்டு மோத வரும் சேவல். பாண்டியனின் உடலைக் கருக்கிய வெப்பு நோயைத் தீர்த்து, சமணரை வாதில் வென்று, திருநீறு அணிவித்து உலகம் உண்மை உணர அருளிய, சீர்காழியில் அவதரித்து, தவ அமுதம் உண்டு, முத்துச் சிவிகை பெற்று, இனிய தமிழைச் சிவன் மகிழ விரித்துப் பாடிய வல்லவனுக்கு நிகரானவனின் சேவற் திருக்கொடியே!
At that time when Yama, on his black rugged buffalo, takes up his net and noose, grinds his teeth, glares, makes trouble and follows with outstretched hand, the vel, the peacock and Guha the supreme guru come in friendship; and the rooster comes crying out among the devotees, pecking the shrieking angry fiends and circling to strike them. O holy rooster banner of the one who is equal to that master who was born at Sirkazhi, drank the nectar of grace, received the pearl palanquin and sang sweet Tamil at length to Shiva's delight, who cured the burning fever that scorched the Pandya's body, defeated the Jains in debate and had the sacred ash worn so that the world knew the truth!
அருணகிரிநாதர் சம்பந்தரை முருகனின் அவதாரமாகப் போற்றும் மரபைப் பின்பற்றுகிறார். எமன் வரும் வேளையில் வேல், மயில், குரு மூவரும் நண்பர்களாக வருவர் என்பது அடியவர்க்கு உறுதி. (மதுரை வாதம் பற்றிய மரபுக் குறிப்புகள் பல பதிப்புகளில் வேறுபடுகின்றன.)
Arunagirinathar follows the tradition that honours Sambandar as an incarnation of Murugan. The assurance for the devotee is that when Yama comes, the spear, the peacock and the guru will come as friends. (The traditional accounts of the debate at Madurai vary.)
மதுரையில் பாண்டிய மன்னன் கூன் பாண்டியன் கடும் வெப்பு நோயால் வாடினான். அரசி மங்கையர்க்கரசியாரும் அமைச்சர் குலச்சிறையாரும் சம்பந்தரை அழைத்தனர். சிறுவன் சம்பந்தர் 'மந்திரமாவது நீறு' என்று பதிகம் பாடி, திருநீற்றை மன்னன் உடலில் பூசினார். வெப்பு நீங்கியது; மன்னனின் கூனும் நிமிர்ந்து அவன் நின்றசீர் நெடுமாறன் ஆனான். மதுரையில் மீண்டும் சைவம் தழைத்தது.
In Madurai, the Pandya king Koon Pandiyan suffered from a terrible burning fever. Queen Mangaiyarkarasi and the minister Kulachchirai called for Sambandar. The boy Sambandar sang the hymn 'Manthiramavathu neeru', the sacred ash is the mantra, and smeared the ash on the king's body. The fever left him; even the king's hunched back straightened, and he became Nindraseer Nedumaran. Shaivism flourished again in Madurai.
கடினமான நேரத்தில் உங்களுக்கு 'நட்பாக' வந்தது எது?
What has come to you 'as a friend' in a hard time?