Siru Panchamoolam 32 · உயிர்நோய்செய் யாமை உறுநோய் மறத்தல்
உயிர்நோய்செய் யாமை உறுநோய் மறத்தல்செயிர்நோய் பிறன்கண்செய் யாமை - செயிர்நோய்விழைவு வெகுளி இவைவிடுவா னாயின்இழவன்(று) இனிது தவம்
Uyirnoaysey yaamai urunoay maraththal / Seyirnoay pirankansey yaamai - seyirnoay / Vizhaivu vekuli ivaivituvaa naayin / Izhavan(ru) inithu thavam
பொருள்
உயிர்க்குத் துன்பம் செய்யாமை, தனக்கு வந்த கொடிய நோயை மறத்தல், பிறர்க்குத் தீங்கு செய்யாமை — விருப்பத்தையும் சினத்தையும் விட்டுவிட்டால் தவம் இழிவு அன்று; இனிதே.
Meaning
Not causing pain to any living being, forgetting the pain one has suffered, and doing no injury to another: if a man gives up the faults of desire and anger as well, austerity is no loss to him but a sweet thing.
சொற்பொருள் Word by word
- உயிர்நோய்
- harm to life
- உறுநோய்
- grievous illness
- மறத்தல்
- forgetting
- செயிர்
- fault, injury
- விழைவு
- desire
- வெகுளி
- anger
விளக்கம்
மூன்று மறுப்புகள் இங்கே வருகின்றன: பிற உயிர்க்குத் தீங்கு, தன் நோயை நினைந்து வருந்துதல், பிறர்க்குத் தீங்கு.
'உறுநோய் மறத்தல்' என்பது தன் நோயை மறத்தல் — இது அசாதாரணமான கட்டளை. நோயை நினைந்து வருந்துவது தவத்தை அழிக்கும் என்பது கருத்து. முடிவு: விருப்பும் சினமும் விட்டால் தவம் இனிது.
Explanation
Three refusals: harm to other lives, brooding on one's own illness, and injury to others.
Forgetting one's own grievous illness is an unusual command. Dwelling on it wears austerity away. And the close says that with desire and anger let go, austerity becomes sweet rather than grim.
சிந்தனைக்கு
தன் நோயை நினைந்து வருந்துவது தவத்தை அழிக்கும்.
To reflect on
Brooding on one's own illness wears austerity away.