திருவாசகம் 613 · சேரக் கருதிச் சிந்தனையைத் திருந்த வைத்துச் சிந்திமின்

பாடல் 613 · திருவாசகம் · மாணிக்கவாசகர்

யாத்திரைப் பத்து · பாடல் 9 / 10

சேரக் கருதிச் சிந்தனையைத் திருந்த வைத்துச் சிந்திமின்போரிற் பொலியும் வேற்கண்ணாள் பங்கன் புயங்கன் அருளமுதம்ஆரப் பருகி ஆராத ஆர்வங்கூர அழுந்துவீர்போரப் புரிமின் சிவன்கழற்கே பொய்யிற் கிடந்து புரளாதே.

Saerak karuthis sinthanaiyaith thiruntha vaiththus sinthimin / Poarir poliyum vaerkannaal pangkan puyangkan arulamutham / Aarap paruki aaraatha aarvangkoora azhunthuveer / Poarap purimin sivankazharkae poyyir kitanthu puralaathae.

பொருள்

அவனைச் சேர நினைத்து, சிந்தனையைத் திருத்தமாக வைத்துச் சிந்தியுங்கள். போரில் ஒளிரும் வேல் போன்ற கண்ணுடைய உமையைப் பாகமாகக் கொண்ட புயங்கனின் அருள் அமுதத்தை நிறைவாகப் பருகி, தீராத ஆர்வம் பெருக அதில் மூழ்குவீர்கள். பொய்யில் கிடந்து புரளாமல், சிவனின் கழலுக்கே போகும்படி செயல்படுங்கள்.

Meaning

Resolve to reach him; set your thoughts right and think. Drink to the full the nectar of grace of Bhujanga, who shares his body with Uma whose eyes are like spears that shine in battle, and you will sink into it with a longing that is never satisfied. Do not roll about in falsehood; act so that you go to Siva's anklets.

சொற்பொருள் Word by word

சேரக் கருதி: சேர எண்ணி
திருந்த வைத்து: சரியாக வைத்து
சிந்திமின்: சிந்தியுங்கள்
போரில் பொலியும் வேற்கண்ணாள்: போரில் ஒளிரும் வேல் போன்ற கண்ணுடையவள்
அருளமுதம்: அருள் என்ற அமுதம்
ஆரப் பருகி: நிறைவாகப் பருகி
ஆராத ஆர்வம்: தீராத ஏக்கம்
அழுந்துவீர்: மூழ்குவீர்
போரப் புரிமின்: போகும்படி செய்யுங்கள்
புரளாதே: புரளாமல்
புயங்கன்: பாம்பணிந்தவன், பாம்பு போல் ஆடுபவன் (சிவன்)

விளக்கம்

'ஆரப் பருகி ஆராத ஆர்வம்' என்பது இறையன்பின் அழகான முரண். பருகப் பருக நிறைவு வருகிறது; ஆனால் ஆர்வம் தீர்வதில்லை, மேலும் பெருகுகிறது. உலக இன்பங்கள் பருகியதும் சலிப்பைத் தருகின்றன; இறையின்பம் பருகியதும் மேலும் தாகத்தைத் தருகிறது.

'சிந்தனையைத் திருந்த வைத்து' என்பது முதல் படி. பயணம் தொடங்கும் முன் மனத்தைச் சீர்படுத்த வேண்டும்.

Explanation

'Drink to the full, with a longing never satisfied' is a lovely paradox of divine love. The more one drinks, the fuller one is, yet the longing never ends; it grows. Worldly pleasures bring boredom once tasted; divine bliss brings greater thirst once tasted.

'Set your thoughts right' is the first step. Before the journey begins, the mind must be put in order.

பெரியபுராணம் (சேக்கிழார்), வெள்ளானைச் சருக்கம்; தேவாரம் (சுந்தரர்), 'தானெனை முன்படைத்தான்' (திருநொடித்தான்மலைப் பதிகம்)

வெள்ளை யானையில் கயிலைக்குச் சென்ற சுந்தரர்

சுந்தரரும் சேரமான் பெருமாள் நாயனாரும் ஆழ்ந்த நண்பர்கள். சேரமான், சேர நாட்டின் அரசனாக இருந்தும், சுந்தரரோடு தலயாத்திரை செய்து இறைவனைப் பாடினார். ஒரு நாள் சுந்தரர் சேர நாட்டில், திருவஞ்சைக்களத்தில் இருந்தபோது, இறைவன் அவரைக் கயிலைக்கு அழைக்க முடிவு செய்தான்.

தேவர்கள் ஒரு வெள்ளை யானையை அனுப்பினர். சுந்தரர் அதன் மேல் ஏறி வானில் எழுந்தார். அந்தச் செய்தி கேட்ட சேரமான், தன் நண்பனைப் பிரிய முடியாமல், தன் குதிரையின் காதில் 'நமசிவாய' என்ற ஐந்தெழுத்தை ஓதினார். அந்தக் குதிரை வானில் பாய்ந்து, யானைக்கு முன்னால் சென்றது. சேரமானின் படைவீரர்கள் தங்கள் அரசனைப் பிரிய முடியாமல், வாளால் தங்களை மாய்த்துக்கொண்டு, வீர உடல் பெற்று அவரைத் தொடர்ந்தனர் என்பது மரபு.

வழியில் சுந்தரர் 'தானெனை முன்படைத்தான்' என்ற தன் இறுதிப் பதிகத்தைப் பாடினார். அதை வருணன் கடல் வழியாகத் திருவஞ்சைக்களத்துக்குக் கொண்டு சேர்த்தான் என்பது மரபு. கயிலையின் வாயிலில் சேரமானுக்கு முதலில் அனுமதி கிடைக்கவில்லை; சுந்தரர் வேண்டியதும் இறைவன் இருவரையும் ஏற்றுக்கொண்டான்.

யாத்திரைப் பத்தில் மணிவாசகர் 'பெருஞ்சாத்தோடு உடன்போவதற்கே ஒருப்படுமின்' என்று அடியார்களை அழைக்கிறார். சுந்தரரும் சேரமானும் தனியாக அல்ல, நண்பர்களாக, ஒருவர் பின் ஒருவராக, சிவபுரத்தின் கதவை அடைந்தனர். அடியார் கூட்டமே அந்தப் பயணத்தின் பாதுகாப்பு.

Periya Puranam (Sekkizhar), the chapter of the white elephant; Thevaram (Sundarar), the Thirunodiththanmalai hymn 'Thaanenai munpadaiththaan'

Sundarar's Journey to Kailasa on the White Elephant

Sundarar and Cheraman Perumal Nayanar were the closest of friends. Though Cheraman was king of the Chera land, he travelled from shrine to shrine with Sundarar, singing the Lord's praise. One day, while Sundarar was at Thiruvanjaikkalam in the Chera country, the Lord decided to call him to Kailasa.

The gods sent a white elephant. Sundarar climbed onto it and rose into the sky. When Cheraman heard the news, unable to bear being parted from his friend, he whispered the five syllables 'Namasivaya' into his horse's ear. The horse leapt into the sky and raced ahead of the elephant. Tradition says Cheraman's soldiers, unable to be parted from their king, gave up their lives with their own swords and, taking heroic forms, followed him.

On the way Sundarar sang his last hymn, 'Thaanenai munpadaiththaan'. Tradition says Varuna, lord of the waters, carried it across the sea back to Thiruvanjaikkalam. At the gate of Kailasa, Cheraman was at first not admitted; when Sundarar pleaded, the Lord received them both.

In the Yaththiraip Pathu Manikkavasagar calls the devotees: 'Get ready only to go along with the great caravan.' Sundarar and Cheraman reached the door of Sivapuram not alone but as friends, one after the other. The company of devotees is the safety of that journey.

சிந்தனைக்கு

எந்த இன்பம் உங்களுக்குச் சலிப்பைத் தராமல் மேலும் ஆர்வத்தைத் தருகிறது?

To reflect on

Which joy, instead of boring you, makes you long for more?