கரும்புத் தோட்டத்திலே
ஹரிகாம்போதி ஜன்யம்பல்லவிகரும்புத் தோட்டத்திலே - ஆ!சரணங்கள்கரும்புத் தோட்டத்திலே - அவர்கால்களும் கைகளும் சோர்ந்து விழும்படிவருந்துகின்றனரே! ஹிந்துமாதர்தம் நெஞ்சு கொதித்துக் கொதித்து மெய்சுருங்குகின்றனரே - அவர்துன்பத்தை நீக்க வழியில்லையோ? ஒருமருந்திதற்கு இலையோ? - செக்குமாடுகள் போல் உழைத்து ஏங்குகின்றார், அந்தக்(கரும்புத்தோட்டத்திலே)பெண்ணென்று சொல்லிடிலோ - ஒருபேயும் இரங்கும் என்பார்; தெய்வமே! - நினதுஎண்ணம் இரங்காதோ? - அந்தஏழைகள் அங்கு சொரியும் கண்ணீர் வெறும்மண்ணிற் கலந்திடுமோ? - தெற்குமாகடலுக்கு நடுவினிலே, அங்கோர்கண்ணற்ற தீவினிலே - தனிக்காட்டினிற் பெண்கள் புழுங்குகின்றார், அந்தக்(கரும்புத்தோட்டத்திலே)நாட்டை நினைப்பாரோ? - எந்தநாளினிப் போயதைக் காண்பதென்றே அன்னைவீட்டை நினைப்பாரோ? - அவர்விம்மி விம்மி விம்மி விம்மி அழும் குரல்கேட்டிருப்பாய் காற்றே! துன்பக்கேணியிலே எங்கள் பெண்கள் அழுத சொல்மீட்டும் உரையாயோ? - அவர்விம்மி அழவும் திறங்கெட்டும் போயினர்(கரும்புத்தோட்டத்திலே)நெஞ்சம் குமுறுகிறார் - கற்புநீங்கிடச் செய்யும் கொடுமையிலே அந்தப்பஞ்சை மகளிரெல்லாம் - துன்பப்பட்டு மடிந்து மடிந்து மடிந்து ஒருதஞ்சமும் இல்லாதே - அவர்சாகும் வழக்கத்தை இந்தக் கணத்தினில்மிஞ்ச விடலாமோ? - ஹேவீரமா காளி சாமுண்டி காளீஸ்வரி!(கரும்புத்தோட்டத்திலே)
harikaampoathi janyam pallavi karumputh thoattaththilae - aa! saranangkal karumputh thoattaththilae - avar kaalkalum kaikalum soarnthu vizhumpati varunthukinranarae! hinthu maathartham nenjsu kothiththuk kothiththu mey surungkukinranarae - avar thunpaththai neekka vazhiyillaiyoa? oru marunthitharku ilaiyoa? - sekku maatukal poal uzhaiththu aengkukinraar, anthak (karumpuththoattaththilae) pennenru sollitiloa - oru paeyum irangkum enpaar; theyvamae! - ninathu ennam irangkaathoa? - antha aezhaikal angku soriyum kanneer verum mannir kalanthitumoa? - therku maakatalukku natuvinilae, angkoar kannarra theevinilae - thanik kaattinir penkal puzhungkukinraar, anthak (karumpuththoattaththilae) naattai ninaippaaroa? - entha naalinip poayathaik kaanpathenrae annai veettai ninaippaaroa? - avar vimmi vimmi vimmi vimmi azhum kural kaettiruppaay kaarrae! thunpak kaeniyilae engkal penkal azhutha sol meettum uraiyaayoa? - avar vimmi azhavum thirangkettum poayinar (karumpuththoattaththilae) nenjsam kumurukiraar - karpu neengkitas seyyum kotumaiyilae anthap panjsai makalirellaam - thunpap pattu matinthu matinthu matinthu oru thanjsamum illaathae - avar saakum vazhakkaththai inthak kanaththinil minjsa vitalaamoa? - hae veeramaa kaali saamunti kaaleesvari! (karumpuththoattaththilae)
பொருள்
கரும்புத் தோட்டத்திலே - ஆ! கரும்புத் தோட்டத்திலே, அவர் கால்களும் கைகளும் சோர்ந்து விழும்படி வருந்துகின்றனரே! ஹிந்து மாதர்தம் நெஞ்சு கொதித்துக் கொதித்து மெய் சுருங்குகின்றனரே; அவர் துன்பத்தை நீக்க வழியில்லையோ? ஒரு மருந்திதற்கு இலையோ? செக்கு மாடுகள் போல் உழைத்து ஏங்குகின்றார், அந்தக் கரும்புத் தோட்டத்திலே. பெண்ணென்று சொல்லிடிலோ ஒரு பேயும் இரங்கும் என்பார்; தெய்வமே! நினது எண்ணம் இரங்காதோ? அந்த ஏழைகள் அங்கு சொரியும் கண்ணீர் வெறும் மண்ணிற் கலந்திடுமோ? தெற்கு மாகடலுக்கு நடுவினிலே, அங்கோர் கண்ணற்ற தீவினிலே, தனிக் காட்டினிற் பெண்கள் புழுங்குகின்றார், அந்தக் கரும்புத் தோட்டத்திலே. நாட்டை நினைப்பாரோ? எந்த நாளினிப் போயதைக் காண்பதென்றே அன்னை வீட்டை நினைப்பாரோ? அவர் விம்மி விம்மி விம்மி விம்மி அழும் குரல் கேட்டிருப்பாய் காற்றே! துன்பக் கேணியிலே எங்கள் பெண்கள் அழுத சொல் மீட்டும் உரையாயோ? அவர் விம்மி அழவும் திறங்கெட்டும் போயினர். நெஞ்சம் குமுறுகிறார்; கற்பு நீங்கிடச் செய்யும் கொடுமையிலே அந்தப் பஞ்சை மகளிரெல்லாம் துன்பப்பட்டு மடிந்து மடிந்து மடிந்து ஒரு தஞ்சமும் இல்லாதே; அவர் சாகும் வழக்கத்தை இந்தக் கணத்தினில் மிஞ்ச விடலாமோ? ஹே வீரமா காளி சாமுண்டி காளீஸ்வரி!
Meaning
In the sugar-cane plantation - ah! In the sugar-cane plantation they suffer until their legs and hands give way and fall! The hearts of Hindu women boil and boil and their bodies shrink; is there no way to remove their sorrow? Is there no medicine for this? They toil and moan like bullocks at the oil-press, there in the sugar-cane plantation. If you say they are women, they say even a demon would pity them; O God, does your thought not pity them? Will the tears those poor ones pour there be mixed with mere earth? In the middle of the southern ocean, there on an eyeless island, in a lonely jungle, women are scorching there in that sugar-cane plantation. Will they think of their country? Will they think of their mother's house, wondering on what day they may go and see it again? Wind, you must have heard their voice as they sob and sob and sob and weep! In the pit of sorrow our women wept - will you bring back their words? They have gone on sobbing and have lost their strength. Their hearts churn; in the cruelty that makes chastity slip from them all those destitute women, suffering, dying, dying, dying, with no shelter anywhere - can we let their habit of dying go on beyond this very moment? Ho, heroic Kali, Chamundi, Kaliswari!
சொற்பொருள் Word by word
- கரும்புத் தோட்டம்
- sugar-cane plantation
- வருந்துதல்
- to suffer, to be in distress
- செக்கு மாடு
- bullock of the oil-press
- சொரிதல்
- to pour, to shed
- கேணி
- pit, well
- விம்முதல்
- to sob
- குமுறுதல்
- to churn, to seethe
- பஞ்சை
- destitute, poor
- தஞ்சம்
- refuge
- சாமுண்டி
- Chamundi, a form of the goddess
விளக்கம்
கையெழுத்துப் பிரதிகளில் இப்பாட்டின் பல்லவி 'கரும்புத் தோட்டத்திலே - ஆ!' என்றே மிஞ்சியுள்ளது; அதன் முழு வடிவம் கிடைக்கவில்லை, சரணங்களே பாட்டின் உடல்.
இது புலம்பெயர் தமிழ்ப் பெண்களின் நிலை பற்றியது: தெற்கு மாகடலுக்கு நடுவிலுள்ள ஒரு தீவில், கரும்புத் தோட்டத்தில், ஒப்பந்தக் கூலியாக உழைக்கும் பெண்கள். 'செக்கு மாடுகள் போல்' என்ற உருவகம் உழைப்பின் விலங்கு நிலையைச் சொல்கிறது.
'கற்பு நீங்கிடச் செய்யும் கொடுமை' - இது பாட்டின் மிகக் கடுமையான வரி; அதாவது உடல் உழைப்பு மட்டுமல்ல, மானமும் பறிபோகிறது.
கடைசி வரியில் காளி, சாமுண்டி, காளீஸ்வரி என்ற மூன்று பெயர்கள் - அழிக்கும் தெய்வத்தை அழைப்பது கோபத்தின் குரல். கருணை கேட்க முடியாதபோது வீரம் கேட்கிறது.
Explanation
In the manuscripts only the pallavi survives as 'In the sugar-cane plantation - ah!'; its full form is lost, and the verses are the body of the song.
It is about Tamil women abroad: on an island in the southern ocean, in a sugar-cane plantation, women working as indentured labour. 'Like bullocks at the oil-press' names the animal condition of that labour.
'The cruelty that makes chastity slip from them' is the hardest line - not only bodily toil but honour is being taken.
The last line calls Kali, Chamundi and Kaliswari, three names of the destroying goddess: when pity cannot be asked for, valour is. That shift of address is the poem's anger.
சிந்தனைக்கு
'கருணை கேட்க முடியாதபோது வீரத்தை அழைக்கிறோம்' - இந்த மாற்றம் எந்த மனநிலையைக் காட்டுகிறது?
To reflect on
When pity cannot be asked for we call on valour - what state of mind does that shift reveal?