மாஜினியின் சபதம் பிரதிக்கினை

பேரருட் கடவுள் திருவடியாணை,பிறப்பளித்து எமையெலாம் புரக்கும்தாரணி விளக்காம் என்னருநாட்டின்தவப்பெயரதன்மிசை ஆணை,பாரவெந்துயர்கள் தாய்த்திரு நாட்டின்பணிக்கெனப் பலவிதத் துழன்றவீரர், நம்நாடு வாழ்கென வீழ்ந்தவிழுமியோர் திருப்பெயராணை.ஈசன் இங்கெனக்கும் என்னுடன் பிறந்தோர்யாவர்க்கும் இயற்கையின் அளித்ததேசம் இன்புறுவான் எனக்கவன் பணித்தசீருயரறங்களினாணை.மாசறு மென்நற்றாயினைப் பயந்து என்வழிக்கெலாம் உறையுளாம் நாட்டின்ஆசை இங்கெவர்க்கும் இயற்கையாம் அன்றோஅத்தகையன்பின்மீதாணை.தீயன புரிதல் முறைதவிருடைமை,செம்மைதீர் அரசியல், அநீதிஆயவற்றென்னஞ் சியற்கையின் எய்தும்அரும்பகை அதன்மிசையாணை,தேயமொன்றற்றேன் நற்குடிக்குரியஉரிமைகள் சிறிதெனு மில்லேன்,தூயசீருடைத்தாம் சுதந்திரத்துவசம்துளங்கிலா நாட்டிடைப் பிறந்தேன்.மற்றை நாட்டவர்முன் நின்றிடும் போழ்துமண்டுமென் வெட்கத்தினாணை.முற்றிய வீடு பெறுகெனப் படைப்புற்றுஅச்செயல் முடித்திட வலிமைஅற்றதால் மறுகும் என்னுயிர்க்கதனில்ஆர்ந்த பேராவலினாணை.நற்றவம் புரியப் பிறந்த தாயினும் இந்நலனறு மடிமையின் குணத்தால்வலியிழந்திருக்கும் என்னுயிர்க் கதன்கண்வளர்ந்திடும் ஆசைமீதாணை.மலிவுறு சிறப்பின் எம்முடை முன்னோர்மாண்பதன் நினைவின்மீதாணை,மெலிவுடன் இந்நாள் யாங்கள் வீழ்ந்திருக்கும்வீழ்ச்சியினுணர்ச்சிமீதாணை.பொலிவுறு புதல்வர் தூக்கினிலிறந்தும்புன்சிறைக்களத்திடை அழிந்தும்வேற்று நாடுகளில் அவர் துரத்துண்டும்மெய்குலைந்திறந்துமே படுதல்ஆற்றகிலாராய் எம்மருநாட்டின்அன்னைமார் அழுங்கண்ணீராணை.மாற்றலர் எங்கள் கோடியர்க்கிழைக்கும்வகுக்கொணாத் துயர்களினாணை.ஏற்ற இவ்வாணை யனைத்துமேற் கொண்டேயான்செயும் சபதங்கள் இவையே.கடவுள் இந்நாட்டிற்கீந்ததோர் புனிதக்கட்டளை தன்னினும் அதனைத்திடனுற நிறுவ முயலுதல் மற்றித்தேசத்தே பிறந்தவர்க்கெல்லாம்உடனுறு கடமையாகுமென்பதினும்ஊன்றிய நம்புதல் கொண்டும்,தடநிலமிசையோர் சாதியை இறைவன்சமைகெனப் பணிப்பனேல் அதுதான்சமைதலுக்குரிய திறமையும் அதற்குத்தந்துளன் என்பதையறிந்தும்,அமையுமத் திறமை ஜனங்களைச் சாரும்அன்னவர் தமக்கெனத் தாமேதமையலதெவர்கள் துணையுமில்லாதுதம்மருந்திறமையைச் செலுத்தல்சுமையெனப் பொறுப்பின் செயத்தினுக்கதுவேசூழ்ச்சியாம் என்பதையறிந்தும்,கருமமுஞ் சொந்த நலத்தினைச் சிறிதும்கருதிடாது அளித்தலுந் தானேதருமமாம் என்றும், ஒற்றுமையோடுதளர்விலாச் சிந்தனை கொளலேபெருமைகொள் வலியாம் என்றுமே மனத்தில்பெயர்ந்திடா உறுதிமேற் கொண்டும்,அருமைசால் சபதமிவை புரிகின்றேன்ஆணைகள் அனைத்தும் முற்கொண்டே.என்னுடனொத்த தருமத்தையேற்றார்இயைந்த இவ்வாலிபர் சபைக்கேதன்னுடல், பொருளும், ஆவியுமெல்லாம்தத்தமா வழங்கினேன்; எங்கள்பொன்னுயர் நாட்டை ஒற்றுமையுடைத்தாய்ச்சுதந்திரம் பூண்டதுவாகிஇன்னுமோர் நாட்டின் சார்விலதாகிக்குடியரசியன்றதாய் இலக.இவருடன் யானும் இணங்கியே யென்றும்இதுவலாற் பிறிதொழிலிலனாய்த்தவமுறு முயற்சி செய்திடக் கடவேன்.சந்ததஞ் சொல்லினால், எழுத்தால்,அவமறு செய்கையதனினால் இயலும்அளவெல்லாம் எம்மவர் இந்தநவமுறு சபையின் ஒருபெருங்கருத்தைநன்கிதன் அறிந்திடப் புரிவேன்.உயருமிந்நோக்கம் நிறைவுற இணக்கம்ஒன்றுதான் மார்க்கமென்பதுவும்செயம்நிலையாகச் செய்திடற்கறமேசிறந்ததோர் மார்க்கமென்பதுவும்,பெயர்வர எங்கள் நாட்டினர் மனத்தில்பேணுமாறு இயற்றிடக் கடவேன்,அயலொரு சபையில் இன்றுதோறென்றும்அமைந்திடாதிருந்திடக் கடவேன்.எங்கள்நாட்டொருமை என்னொடுங் குறிக்கும்இச்சபைத் தலைவராயிருப்போர்தங்கள் ஆக்கினைகள் அனைத்தையும் பணிந்துதலைக்கொளற்கென்றுமே கடவேன்;இங்கெனதாவி மாய்ந்திடுமேனும்இவர்பணி வெளியிடாதிருப்பேன்;துங்கமார்செயலாற் போதனையாலும்இயன்றிடுந் துணையிவர்க் களிப்பேன்.இன்றும் எந்நாளும் இவைசெயத் தவறேன்;மெய்யிது, மெய்யிது; இவற்றைஎன்றுமே தவறிழைப்பனேல் என்னைஈசனார் நாசமே புரிக;அன்றியும் மக்கள் வெறுத்தெனை இகழ்க,அசத்தியப் பாதகஞ் சூழ்க,நின்றதீ எழுவாய் நரகத்தின் வீழ்ந்துநித்தம் யான் உழலுக மன்னோ!வேறுபேசி நின்ற பெரும்பிரதிக்கினைமாசிலாது நிறைவுறும் வண்ணமேஆசி கூறி அருளு! ஏழையேற்குஈசன் என்றும் இதயத்திலகியே.

paerarut katavul thiruvatiyaanai, pirappaliththu emaiyelaam purakkum thaarani vilakkaam ennarunaattin thavappeyarathanmisai aanai, paaraventhuyarkal thaayththiru naattin panikkenap palavithath thuzhanra veerar, namnaatu vaazhkena veezhntha vizhumiyoar thiruppeyaraanai. eesan ingkenakkum ennutan piranthoar yaavarkkum iyarkaiyin aliththa thaesam inpuruvaan enakkavan paniththa seeruyararangkalinaanai. maasaru mennarraayinaip payanthu en vazhikkelaam uraiyulaam naattin aasai ingkevarkkum iyarkaiyaam anroa aththakaiyanpinmeethaanai. theeyana purithal muraithavirutaimai, semmaitheer arasiyal, aneethi aayavarrennanj siyarkaiyin eythum arumpakai athanmisaiyaanai, thaeyamonrarraen narkutikkuriya urimaikal sirithenu millaen, thooyaseerutaiththaam suthanthiraththuvasam thulangkilaa naattitaip piranthaen. marrai naattavarmun ninritum poazhthu mantumen vetkaththinaanai. murriya veetu perukenap pataippurru asseyal mutiththita valimai arrathaal marukum ennuyirkkathanil aarntha paeraavalinaanai. narravam puriyap pirantha thaayinum in nalanaru matimaiyin kunaththaal valiyizhanthirukkum ennuyirk kathankan valarnthitum aasaimeethaanai. malivuru sirappin emmutai munnoar maanpathan ninaivinmeethaanai, melivutan innaal yaangkal veezhnthirukkum veezhssiyinunarssimeethaanai. polivuru puthalvar thookkiniliranthum punsiraikkalaththitai azhinthum vaerru naatukalil avar thuraththuntum meykulainthiranthumae patuthal aarrakilaaraay emmarunaattin annaimaar azhungkanneeraanai. maarralar engkal koatiyarkkizhaikkum vakukkonaath thuyarkalinaanai. aerra ivvaanai yanaiththumaer kontae yaanseyum sapathangkal ivaiyae. katavul innaattirkeenthathoar punithak kattalai thanninum athanaith thitanura niruva muyaluthal marrith thaesaththae piranthavarkkellaam utanuru katamaiyaakumenpathinum oonriya namputhal kontum, thatanilamisaiyoar saathiyai iraivan samaikenap panippanael athuthaan samaithalukkuriya thiramaiyum atharkuth thanthulan enpathaiyarinthum, amaiyumath thiramai janangkalais saarum annavar thamakkenath thaamae thamaiyalathevarkal thunaiyumillaathu thammarunthiramaiyais seluththal sumaiyenap poruppin seyaththinukkathuvae soozhssiyaam enpathaiyarinthum, karumamunj sontha nalaththinais sirithum karuthitaathu aliththalun thaanae tharumamaam enrum, orrumaiyoatu thalarvilaas sinthanai kolalae perumaikol valiyaam enrumae manaththil peyarnthitaa uruthimaer kontum, arumaisaal sapathamivai purikinraen aanaikal anaiththum murkontae. ennutanoththa tharumaththaiyaerraar iyaintha ivvaalipar sapaikkae thannutal, porulum, aaviyumellaam thaththamaa vazhangkinaen; engkal ponnuyar naattai orrumaiyutaiththaays suthanthiram poontathuvaaki innumoar naattin saarvilathaakik kutiyarasiyanrathaay ilaka. ivarutan yaanum inangkiyae yenrum ithuvalaar pirithozhililanaayth thavamuru muyarsi seythitak katavaen. santhathanj sollinaal, ezhuththaal, avamaru seykaiyathaninaal iyalum alavellaam emmavar intha navamuru sapaiyin oruperungkaruththai nankithan arinthitap purivaen. uyaruminnoakkam niraivura inakkam onruthaan maarkkamenpathuvum seyamnilaiyaakas seythitarkaramae siranthathoar maarkkamenpathuvum, peyarvara engkal naattinar manaththil paenumaaru iyarritak katavaen, ayaloru sapaiyil inruthoarenrum amainthitaathirunthitak katavaen. engkalnaattorumai ennotung kurikkum issapaith thalaivaraayiruppoar thangkal aakkinaikal anaiththaiyum paninthu thalaikkolarkenrumae katavaen; ingkenathaavi maaynthitumaenum ivarpani veliyitaathiruppaen; thungkamaarseyalaar poathanaiyaalum iyanritun thunaiyivark kalippaen. inrum ennaalum ivaiseyath thavaraen; meyyithu, meyyithu; ivarrai enrumae thavarizhaippanael ennai eesanaar naasamae purika; anriyum makkal veruththenai ikazhka, asaththiyap paathakanj soozhka, ninrathee ezhuvaay narakaththin veezhnthu niththam yaan uzhaluka mannoa! vaeru paesi ninra perumpirathikkinai maasilaathu niraivurum vannamae aasi koori arulu! aezhaiyaerku eesan enrum ithayaththilakiyae.