காலனுக்கு உரைத்தல்
ராகம் - சக்கரவாகம்தாளம் - ஆதிபல்லவிகாலா! உனை நான் சிறு புல்லென மதிக்கிறேன்; என்றன்காலருகே வாடா! சற்றே உனை மிதிக்கிறேன் - அட (காலா)சரணங்கள்வேலாயுத விருதினை மனதில் மதிக்கிறேன்; என்றன்வேதாந்த முரைத்த ஞானியர் தமை யெண்ணித் துதிக்கிறேன் - ஆதிமூலா வென்று கதறிய யானையைக் காக்கவே - நின்றன்முதலைக்கு நேர்ந்ததை மறந்தாயோ கெட்ட, மூடனே? அட (காலா)ஆலாலமுண்டவனடி சரணென்ற மார்க்கண்டன் - தனதாவி கவரப்போய் நீ பட்ட பாட்டினை யறிகுவேன் - இங்குநாலாயிரம் காதம் விட்டகல்! உனை விதிக்கிறேன் - ஹரிநாராயண னாகநின் முன்னே உதிக்கிறேன் - அட (காலா)
raakam - sakkaravaakam thaalam - aathi pallavi kaalaa! unai naan siru pullena mathikkiraen; enran kaalarukae vaataa! sarrae unai mithikkiraen - ata (kaalaa) saranangkal vaelaayutha viruthinai manathil mathikkiraen; enran vaethaantha muraiththa njaaniyar thamai yennith thuthikkiraen - aathi moolaa venru kathariya yaanaiyaik kaakkavae - ninran muthalaikku naernthathai maranthaayoa ketta, mootanae? ata (kaalaa) aalaalamuntavanati saranenra maarkkantan - thana thaavi kavarappoay nee patta paattinai yarikuvaen - ingku naalaayiram kaatham vittakal! unai vithikkiraen - hari naaraayana naakanin munnae uthikkiraen - ata (kaalaa)
பொருள்
காலனே! உன்னை நான் ஒரு சிறு புல்லாக மதிக்கிறேன். என் காலருகே வாடா! உன்னைச் சற்றே மிதிக்கிறேன்.
முருகனின் வேலாயுதத்தின் புகழை மனதில் மதிக்கிறேன். வேதாந்தத்தை உரைத்த ஞானியரை எண்ணித் துதிக்கிறேன். 'ஆதிமூலமே!' என்று கதறிய யானையைக் காப்பதற்காக வந்த திருமால் முன்பு அந்த முதலைக்கு நேர்ந்ததை மறந்துவிட்டாயோ, கெட்ட மூடனே?
ஆலகால நஞ்சை உண்ட சிவனின் திருவடியே சரண் என்று பற்றிய மார்க்கண்டேயனின் உயிரைப் பறிக்கப் போய் நீ பட்ட பாட்டை நான் அறிவேன். இங்கிருந்து நாலாயிரம் காதம் விலகிப் போ! உனக்கு நான் கட்டளை இடுகிறேன். ஹரி நாராயணனாக உன் முன்னே நான் தோன்றுகிறேன்.
Meaning
Kala! I count you as a little blade of grass. Come here, near my foot! I will trample you a little.
I honour in my mind the glory of Murugan's spear. I think of the sages who taught Vedanta and praise them. Have you forgotten, you wicked fool, what happened to the crocodile when the Lord came to save the elephant that cried out 'O Primal Root!'?
I know what you suffered when you went to take the life of Markandeya, who held to the feet of Shiva, who drank the halahala poison, as his refuge. Get away from here, four thousand leagues! I command you. I rise before you as Hari Narayana himself.
சொற்பொருள் Word by word
- காலன்
- Yama, the god of death
- விருது
- glory, emblem of honour
- ஆதிமூலம்
- the Primal Root, the Supreme (Vishnu)
- ஆலாலம்
- the halahala poison
- மார்க்கண்டன்
- the boy sage Markandeya
- காதம்
- a measure of distance, about ten miles
- விதித்தல்
- to command, to decree
விளக்கம்
இது சக்கரவாக ராகம், ஆதி தாளத்தில் அமைந்த பாட்டு. பாரதி மரணத்தின் தெய்வத்தையே எதிர்த்து நின்று பேசுகிறார்.
அவர் மூன்று புராணக் கதைகளைச் சான்றாகக் காட்டுகிறார். கஜேந்திர மோட்சம் (ஸ்ரீமத் பாகவதம், எட்டாம் ஸ்கந்தம்): முதலையின் பிடியில் சிக்கிய யானை 'ஆதிமூலமே!' என்று அழைத்ததும் திருமால் வந்து சக்கரத்தால் முதலையைக் கொன்றார். மார்க்கண்டேயர் கதை: பதினாறு வயதில் இறக்க வேண்டிய சிறுவன் சிவலிங்கத்தைக் கட்டிக்கொண்டான்; பாசக் கயிற்றை வீசிய யமனைச் சிவன் திருக்கடவூரில் காலால் உதைத்தார். முருகனின் வேல் தீமையை அழிக்கும் ஞானசக்தி.
இறுதி வரி மிக முக்கியம்: 'ஹரி நாராயணனாக நின் முன்னே உதிக்கிறேன்.' இது ஆணவம் அல்ல; 'அஹம் பிரம்மாஸ்மி' என்ற உபநிடத உணர்வு. கடோபநிடதத்தில் நசிகேதன் யமனிடமே சென்று அழியாத ஆன்மாவைப் பற்றிக் கற்றான். ஆன்மாவை உணர்ந்தவனுக்கு மரணம் ஒரு புல்தான்.
Explanation
This song is set in raga Chakravakam and Adi tala. Bharathiyar stands up to the god of death himself and speaks to him.
He cites three Puranic stories. Gajendra Moksha (Srimad Bhagavatam, Book 8): the elephant caught by the crocodile cried out 'O Primal Root!', and Vishnu came and slew the crocodile with his discus. The story of Markandeya: the boy destined to die at sixteen embraced the Shiva linga, and when Yama threw his noose, Shiva kicked Yama at Thirukkadavur. And Murugan's spear is the power of wisdom that destroys evil.
The last line matters most: 'I rise before you as Hari Narayana.' This is not arrogance but the Upanishadic sense of 'aham brahmasmi', I am Brahman. In the Katha Upanishad Nachiketa went to Yama himself and learned of the deathless Self. To one who knows the Self, death is a blade of grass.
சிந்தனைக்கு
மரண பயம் உங்கள் வாழ்வின் எந்த முடிவுகளை இன்னும் ஆள்கிறது?
To reflect on
Which choices in your life are still ruled by the fear of death?