நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 676 · அங்கை யாழி யரங்க னடியிணை

பாடல் 676 · நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் · ஆழ்வார்கள்

அங்கை யாழி யரங்க னடியிணைதங்கு சிந்தைத் தனிப்பெரும் பித்தனாய்கொங்கர் கோன்குல சேகரன் சொன்னசொல்இங்கு வல்லவர்க் கேதமொன் றில்லையே

Angkai yaazhi yarangka natiyinai / Thangku sinthaith thanipperum piththanaay / Kongkar koankula saekaran sonnasol / Ingku vallavark kaethamon rillaiyae

பொருள்

அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்திய அரங்கனின் இரு திருவடிகளில் தங்கிய சிந்தையுடைய ஒப்பற்ற பெரும் பித்தனாகி, கொங்கர் தலைவனான குலசேகரன் சொன்ன இச்சொற்களை இங்கே வல்லவர்களுக்கு எந்தத் துன்பமும் இல்லை.

Meaning

Kulasekhara, lord of the Kongu people, became a matchless great madman whose mind rests on the two feet of Arangan with the discus in his lovely hand. Those here who master the words he spoke will suffer no harm at all.

சொற்பொருள் Word by word

அங்கை ஆழி: discus in the lovely hand
அடியிணை தங்கு சிந்தை: a mind resting on the two feet
தனிப்பெரும் பித்தன்: matchless great madman
கொங்கர் கோன்: lord of the Kongu people
இங்கு வல்லவர்க்கு: for those here who master it
ஏதம் ஒன்று இல்லையே: no harm at all

விளக்கம்

பத்தின் முடிவில் ஆழ்வார் தம்மைத் 'தனிப்பெரும் பித்தன்' என்று பெருமையோடு அழைத்துக்கொள்கிறார். உலகம் இழிவாகச் சொன்ன சொல்லையே அவர் பட்டமாக அணிகிறார்.

'இங்கு வல்லவர்க்கு ஏதம் ஒன்று இல்லை' என்பது இந்த உலகிலேயே கிடைக்கும் பயன். அரங்கனிடம் மனம் தங்கியவர்களுக்கு உலகின் துன்பங்கள் அவர்களைச் சிதைக்க முடியாது.

Explanation

At the end of the decade the Alvar proudly calls himself 'a matchless great madman'. He wears as a title the very word the world used as an insult.

'Those here who master it will suffer no harm' is a fruit given in this very world. For those whose minds rest on Arangan, the troubles of the world cannot break them.

முகுந்த மாலை · குலசேகர ஆழ்வார்

முகுந்த மாலை: அரசனின் வடமொழி வேண்டுதல்

குலசேகர ஆழ்வார் தமிழில் பெருமாள் திருமொழி பாடியதோடு, ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் 'முகுந்த மாலை' என்ற துதி நூலையும் இயற்றினார். இன்றும் கேரளத்திலும் தமிழகத்திலும் பல வீடுகளில் தினமும் சொல்லப்படும் நூல் அது. அதில் வரும் ஒரு சுலோகம் இந்தப் பத்தின் உள்ளத்தையே சொல்கிறது.

'அறத்தில் எனக்குப் பற்று இல்லை; செல்வம் சேர்ப்பதில் பற்று இல்லை; இன்பங்களை அனுபவிப்பதிலும் பற்று இல்லை. முன்வினைப்படி எது நடக்க வேண்டுமோ அது நடக்கட்டும். ஆனால் இது ஒன்றே என் வேண்டுதல்: பிறவிதோறும் உன் திருவடித் தாமரைகளில் அசையாத பக்தி இருக்கட்டும்.' அறம், பொருள், இன்பம் மூன்றையும் ஒதுக்கிவிட்டு, மோட்சத்தைக் கூடக் கேட்காமல், பக்தியை மட்டுமே கேட்கிறார் அரசர்.

இதே உணர்வு தமிழில் இந்தப் பத்தில் ஒலிக்கிறது. 'பொய்யான வாழ்க்கையை மெய் என்று நம்பும் இந்த உலகத்தோடு நான் கூட மாட்டேன்; அரங்கனுக்குப் பித்தனாகிவிட்டேன்' என்கிறார். உணவுக்கும் உடைக்கும் ஓடும் உலகம், காமனின் வில்லுக்கு அடிமையான உலகம், வானுலக வாழ்வை விரும்பும் உலகம், இவை எதனோடும் அவருக்கு உறவில்லை. உலகம் அவரைப் பித்தன் என்கிறது; அவரும் உலகத்தைப் பித்து என்கிறார். 'பேயரே எனக்கு யாவரும், யானும் ஓர் பேயனே எவர்க்கும்' (675).

From the Mukunda Mala of Kulasekhara Alvar

Mukunda Mala: the king's prayer in Sanskrit

Besides the Perumal Thirumozhi in Tamil, Kulasekhara Alvar composed a hymn in Sanskrit called the 'Mukunda Mala'. It is still recited daily in many homes in Kerala and Tamil Nadu. One verse in it expresses the very heart of this decade.

'I have no attachment to dharma, none to amassing wealth, none to enjoying pleasures. Let whatever must happen according to past karma happen. But this alone I pray: in birth after birth, may there be unwavering devotion to your lotus feet.' Setting aside dharma, wealth and pleasure, and not even asking for liberation, the king asks only for devotion.

The same feeling rings in Tamil in this decade. 'I will not join this world that takes a false life for the real one; I have become mad for Arangan,' he says. A world running after food and clothes, a world enslaved to Kama's bow, a world that longs for life in heaven: he has no bond with any of it. The world calls him mad, and he calls the world mad. 'To me everyone is mad, and to everyone I am mad' (675).

சிந்தனைக்கு

பிறர் நம்மைக் கேலி செய்யும் எந்தப் பண்பை நாம் பெருமையோடு ஏற்கலாம்?

To reflect on

What quality that others mock in us could we wear with pride?