Kural 877 · நோவற்க நொந்தது அறியார்க்கு மேவற்க – Tamilone

Kural 877 · Knowing the Quality of Hate · பகைத்திறம் தெரிதல்

நோவற்க நொந்தது அறியார்க்கு மேவற்கமென்மை பகைவர் அகத்து.

Novarka Nondhadhu Ariyaarkku Mevarka / Menmai Pakaivar Akaththu

Reveal not thy troubles to men who know it not: neither expose thy weaknesses to thine enemies.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

தன் துன்பத்தை அறியாதவரிடம் சொல்லி வருந்த வேண்டாம்; பகைவரிடம் தன் மென்மையைக் காட்டவும் வேண்டாம்.

Meaning

Do not lament your pain to those who do not understand it; do not show your weakness before enemies.

சொற்பொருள் Word by word

நோவற்க: do not lament
நொந்தது: suffering/pain
அறியார்க்கு: to those who do not understand
மேவற்க: do not show
மென்மை: weakness
பகைவர்: enemies
அகத்து: before

விளக்கம்

இக்குறள் இரண்டு எச்சரிக்கைகளைத் தருகிறது. முதலாவது, 'நோவற்க நொந்தது அறியார்க்கு', அதாவது நம் துன்பத்தை அறிந்துகொள்ளாதவரிடம் நம் வருத்தத்தைச் சொல்லி வருந்த வேண்டாம். இரண்டாவது, 'மேவற்க மென்மை பகைவர் அகத்து', அதாவது பகைவரிடம் நம் மென்மையான, பலவீனமான நிலையைக் காட்ட வேண்டாம்.

முதல் எச்சரிக்கையின் காரணம், துன்பத்தை உணராதவரிடம் சொன்னால் அவர் புரிந்துகொள்ள மாட்டார்; சிலர் கேலியும் செய்வர். ஆகவே சொல்வதால் பயனில்லை, தீங்குதான் நேரும். இரண்டாவது எச்சரிக்கையின் காரணம், பகைவர்கள் நம் பலவீனத்தை அறிந்தால் அதைப் பயன்படுத்தி நம்மைத் தாக்குவர். ஆகவே நம் துன்பத்தையும் பலவீனத்தையும் எல்லோரிடமும் வெளிப்படுத்தாமல், பொருத்தமானவர்களிடம் மட்டும் பகிர வேண்டும்.

இக்குறள் நம்மை மூடிய மனிதர்களாக இருக்கச் சொல்லவில்லை. நம் துன்பத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் நண்பர்களிடமும் குடும்பத்தினரிடமும் பகிர்வது மனநலத்துக்குத் தேவையானது. வள்ளுவர் எச்சரிப்பது அறிவற்றவரிடமும் பகைவரிடமும் பகிர்வதையே.

இன்றைய சமூக ஊடகங்கள் அனைவரிடமும் எல்லா உணர்வுகளையும் பகிரும் பழக்கத்தை வளர்த்துள்ளன. அவை சில நேரங்களில் பகைவர்களுக்கும் போட்டியாளர்களுக்கும் நம் பலவீனத்தைக் காட்டிவிடுகின்றன. எனவே யாரிடம் என்ன பகிர்கிறோம் என்ற நுட்பத்தை அறிவது அவசியம்.

மேலும் நம்மை உண்மையாக அறிந்தவர் யார் என்பதை அடையாளம் காணுதலும் ஞானத்தின் ஒரு பகுதி. துன்பத்தில் தோள் கொடுப்பவர் எவர், கேலி செய்பவர் எவர் என்பதை அனுபவம் காட்டும்.

மனத்தின் துயரை அதைப் புரிந்துகொள்ளாதவரிடம் சொல்வது நமக்கு ஆறுதல் தராது; மாறாக கேலிக்கு இடமாகும். பகைவர் முன் நம் பலவீனத்தைக் காட்டுவது அவர்களுக்கு ஆயுதத்தை நாமே கொடுப்பதற்குச் சமம்.

இக்குறளை வாழ்வில் பயன்படுத்தும்போது, உணர்ச்சி மிகும் வேளையில் நிதானமாக எண்ணி, நம் சொல்லும் செயலும் பிறருக்கும் நமக்கும் நன்மை தருமா என்று சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டும். இதுவே நீடித்த அமைதிக்கு வழி. எனவே பேசும் முன் யாரிடம் பேசுகிறோம் என்பதை எண்ணுக.

Explanation

This verse gives two cautions. The first, 'novarka nondhadu ariyaarkku': do not lament your grief to those who do not understand it. The second, 'mevarka menmai pakaivar agaththu': do not show your softness, your weak state, before enemies.

The reason for the first caution is that those who do not feel suffering will not understand if told; some will even mock. So there is no benefit in telling; only harm results. The reason for the second is that if enemies know our weakness they will use it to attack us. So we should not reveal our suffering and weakness to everyone but share it only with suitable people.

The verse is not telling us to be closed people. Sharing with friends and family who understand our pain is needed for mental health. Valluvar warns against sharing with the unfeeling and with enemies.

Today's social media has fostered the habit of sharing all feelings with everyone. At times they show our weakness to enemies and rivals. So it is necessary to know the subtlety of what to share with whom.

Also, to identify who truly knows us is a part of wisdom. Experience will show who lends a shoulder in distress and who mocks.

கதை

துரோணரின் பலவீனம்

மகாபாரதத்தின் துரோண பருவத்தில் ஒரு துயரமான நிகழ்ச்சி வருகிறது. குருக்ஷேத்திரப் போரின் பதினைந்தாம் நாள், துரோணாசாரியார் கௌரவப் படையின் தலைமைத் தளபதியாக இருந்து பாண்டவர்களின் படையை அழித்துக்கொண்டிருந்தார். அவரை யாராலும் வெல்ல முடியவில்லை. அவர் வில் வலிமை அளவற்றது; ஆயுதம் ஏந்தியிருக்கும்வரை அவரைக் கொல்ல இயலாது.

கிருஷ்ணன் ஒரு உண்மையை அறிந்தார்: துரோணருக்கு ஒரே ஒரு பலவீனம் உண்டு. அது அவர் மகன் அஸ்வத்தாமனின் மீதான அன்பு. தன் மகன் இறந்துவிட்டால் அவர் ஆயுதத்தை விட்டுவிடுவார். இந்த பலவீனத்தை முன்பே துரோணர் தம் வாழ்வில் பலமுறை வெளிப்படுத்தியிருந்தார். தம் மகனுக்குப் பால் வாங்கக்கூட வழியின்றி ஏழ்மையில் தவித்த கதை, அவர் துருபதனிடம் சென்றது, அவர் வாழ்க்கைச் சிந்தனைகள் எல்லாம் அவர் மகனை மையமாகக் கொண்டவை.

கிருஷ்ணன் ஒரு திட்டம் வகுத்தார். பீமன் 'அஸ்வத்தாமன்' என்ற பெயருடைய யானையைக் கொன்றான். பின்னர் "அஸ்வத்தாமன் இறந்தான்" என்று உரக்கக் கத்தினான். இதைக் கேட்ட துரோணர் அதிர்ச்சியடைந்தார். ஆனால் தம் மகனின் வலிமையை அறிந்த அவர் நம்பவில்லை. அவர் உண்மையைச் சொல்லும் ஒரே ஆளாகிய யுதிஷ்டிரனிடம் கேட்டார். "அஸ்வத்தாமன் இறந்தானா?"

யுதிஷ்டிரன் பொய் சொல்லாத வாழ்வு உடையவன். கிருஷ்ணனின் வற்புறுத்தலால் அவன் "அஸ்வத்தாமன் இறந்தான்" என்று சத்தமாகவும், "மனிதனா, யானையா" என்று மெல்லவும் சொன்னான். அந்த மெல்லிய சொல்லை துரோணர் கேட்கவில்லை. மகன் இறந்ததாக எண்ணி அவர் ஆயுதத்தைக் கீழே போட்டுத் தியானத்தில் அமர்ந்தார். அந்த நேரத்தில் திருஷ்டத்யும்னன் அவர் தலையை வெட்டினான்.

இக்கதை 'நோவற்க நொந்தது அறியார்க்கு மேவற்க மென்மை பகைவர் அகத்து' என்ற குறளின் வேதனையான எடுத்துக்காட்டு. துரோணரின் மென்மை, அதாவது மகன் மீதான பாசம், அவர் வாழ்நாள் முழுதும் பலருக்கும் தெரிந்திருந்தது. அவர் பகைவர்கள் அதை அறிந்து தங்கள் ஆயுதமாக்கினர்.

மரபு இந்நிகழ்ச்சியை ஒரு தர்ம சங்கடமாகவே பார்க்கிறது. பாசம் குற்றம் அல்ல; ஆனால் அது பகைவர் கையில் ஆயுதமாகலாம் என்பதை இது சுட்டுகிறது.

நம் பலவீனங்களைப் பகைவர் அறிந்து கொள்ளாமல் காப்பதும், அவற்றை நாமே சமாளிக்கக் கற்பதும் இந்தக் குறள் தரும் செய்தி. இதனால் துன்பத்தை எல்லோரிடமும் பகிராமல், நம்பத்தக்கவரிடம் மட்டும் பகிர வேண்டும் என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.

A story

Drona's Weakness

A tragic incident occurs in the Drona Parva of the Mahabharata. On the fifteenth day of the Kurukshetra war, Dronacharya, as commander-in-chief of the Kaurava army, was destroying the Pandava forces. None could defeat him. His archery was limitless; as long as he held weapons, he could not be killed.

Krishna knew a truth: Drona had only one weakness. It was his love for his son Ashwatthama. If his son died he would lay down his weapons. Drona had revealed this weakness many times in his life. The story of how he was in poverty unable to even buy milk for his son, his going to Drupada, all his life thoughts, were centred on his son.

Krishna devised a plan. Bhima killed an elephant named Ashwatthama. Then he shouted, 'Ashwatthama is dead!' Drona was shocked on hearing it. But knowing his son's strength, he did not believe it. He asked Yudhishthira, the one man who would tell the truth: 'Is Ashwatthama dead?'

Yudhishthira lived a life without falsehood. At Krishna's urging he said loudly, 'Ashwatthama is dead,' and softly, 'man or elephant'. Drona did not hear that soft word. Thinking his son had died, he put down his weapons and sat in meditation. At that time Dhrishtadyumna cut off his head.

This story is a painful example of the verse 'novarka nondhadu ariyaarkku mevarka menmai pakaivar agaththu'. Drona's softness, his love for his son, was known to many throughout his life. His enemies knew it and made it their weapon.

Tradition looks at this incident as a dilemma of dharma. Affection is not a fault, but it shows that it may become a weapon in the enemy's hand.

The message of this verse is to guard our weaknesses from being known by enemies and to learn to handle them ourselves.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் எந்தப் பலவீனத்தை மிகவும் நம்பிக்கைக்குரியவர்களிடம் மட்டும் பகிர்கிறீர்கள்?

To reflect on

What vulnerability of yours do you share only with the most trusted people?