Kural 872 · வில்லேர் உழவர் பகைகொளினும் கொள்ளற்க – Tamilone

Kural 872 · Knowing the Quality of Hate · பகைத்திறம் தெரிதல்

வில்லேர் உழவர் பகைகொளினும் கொள்ளற்கசொல்லேர் உழவர் பகை.

Viller Uzhavar Pakaikolinum Kollarka / Soller Uzhavar Pakai

Even if thou challenge the men whose weapon is the bow, provoke not the men whose weapon is their tongue.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

வில்லையே ஏராகக் கொண்டவர்களின் பகையைக் கொண்டாலும், சொல்லையே ஏராகக் கொண்டவர்களின் பகையைக் கொள்ளக் கூடாது.

Meaning

Though you take enmity with those whose plough is the bow, do not take enmity with those whose plough is the word.

சொற்பொருள் Word by word

வில்லேர்: bow
உழவர்: ploughmen/those who live by
பகைகொளினும்: even if one takes enmity
கொள்ளற்க: do not take
சொல்லேர்: word
உழவர்: those who live by
பகை: enmity

விளக்கம்

இக்குறளின் உருவகம் அழகானது. 'வில்லேர் உழவர்' என்றால் வில்லையே ஏராகக் கொண்டு உழைப்பவர், அதாவது வீரர். 'சொல்லேர் உழவர்' என்றால் சொல்லையே ஏராகக் கொண்டு உழைப்பவர், அதாவது கவிஞர், அறிஞர், சொல்வன்மையாளர். வீரரின் பகையைக் கொண்டாலும் சொல்வன்மையாளரின் பகையைக் கொள்ளக் கூடாது என்கிறார் வள்ளுவர்.

காரணம், வில்லின் காயம் உடலுக்கு; அது ஆறிவிடும். சொல்லின் காயம் பெயருக்கும் புகழுக்கும்; அது நீண்டகாலம் நிலைக்கும். புலவர் ஒருவர் தம் பாடலில் ஒருவரைப் புகழ்ந்தால் அவர் புகழ் பல நூற்றாண்டுகள் நீடிக்கும்; இகழ்ந்தால் அவர் இகழ்ச்சியும் நிலைக்கும். சொல்வன்மையாளர் மக்களின் மனங்களை மாற்றும் ஆற்றல் உடையவர். அவர்களுடைய பகை சமூகத்தின் எதிர்ப்பாக மாறலாம்.

தமிழ் மரபில் புலவர்களின் சொல்லுக்கு மிகுந்த மதிப்பு இருந்தது. சங்க காலத்தில் மன்னர்கள் புலவர்களை மதித்தனர்; அவர்களை இகழ்ந்தால் அவர்கள் பாடல்கள் மூலம் அந்த மன்னர்களின் புகழுக்குக் களங்கம் தந்ததாகப் பாடல்கள் உள்ளன. இந்தப் பின்னணியில் குறளின் எச்சரிக்கை நன்கு விளங்குகிறது.

இன்றைய உலகில் செய்தியாளர், எழுத்தாளர், பேச்சாளர், சமூக ஊடகத் தாக்கமுடையவர் ஆகியோரே 'சொல்லேர் உழவர்'. அவர்கள் ஒரு கருத்தை எளிதில் பரப்ப முடியும். தேவையின்றி அவர்களைப் பகைப்பது நம் மதிப்புக்குத் தீங்கு தரலாம்.

அதே நேரத்தில் நாமும் சொல்லை ஆளும் ஆற்றல் உடையவர்களாக இருக்கும்போது, அதைப் பொறுப்புடன் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதை இக்குறள் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

வில்லேர் உழவர் என்றால் வலிமையால் வாழ்பவர்; சொல்லேர் உழவர் என்றால் அறிவாலும் நாவன்மையாலும் வாழ்பவர். இரண்டாவது வகையினரின் பகை, ஆயுதமின்றியே புகழையும் பதவியையும் வீழ்த்தும் என்பதே இக்குறளின் எச்சரிக்கை.

இக்குறளை வாழ்வில் பயன்படுத்தும்போது, உணர்ச்சி மிகும் வேளையில் நிதானமாக எண்ணி, நம் சொல்லும் செயலும் பிறருக்கும் நமக்கும் நன்மை தருமா என்று சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டும். இதுவே நீடித்த அமைதிக்கு வழி.

Explanation

The metaphor in this verse is beautiful. 'Villér uzhavar' are those who labour with the bow as their plough, that is, warriors. 'Sollér uzhavar' are those who labour with the word as their plough, that is, poets, scholars and skilled speakers. Valluvar says that even if you take enmity with warriors, do not take enmity with those whose plough is the word.

The reason is that the bow's wound is to the body and heals. The word's wound is to name and fame and lasts long. If a poet praises one in his song, that man's fame may last many centuries; if he blames, the blame lasts too. The master of words has the power to change people's minds. His enmity can turn into society's opposition.

In the Tamil tradition the poets' word had great esteem. In the Sangam age kings honoured poets, and there are songs saying that those who insulted poets had a stain put on the fame of those kings through the poets' songs. Against that background the verse's warning is clear.

In today's world journalists, writers, speakers and social media influencers are the 'sollér uzhavar'. They can easily spread an idea. Needlessly making enemies of them may harm our standing.

At the same time, when we ourselves have the power to wield words, the verse reminds us to use it responsibly.

கதை

துர்வாசரின் சாபம்

விஷ்ணு புராணத்திலும் பாகவத புராணத்திலும் வரும் ஒரு கதை இது. துர்வாசர் ஒரு பெரிய முனிவர்; அவர் சொல்லிலேயே சாபம் தரும் ஆற்றல் உடையவர். ஒருமுறை அவர் ஒரு வித்யாதரப் பெண்ணிடமிருந்து தெய்வீக மணமுள்ள ஒரு மலர்மாலையைப் பெற்றார். அதை எடுத்துக்கொண்டு வழியில் இந்திரன் ஐராவத யானையின் மேல் வருவதைக் கண்டு அவனுக்கு அன்பளிப்பாக அளித்தார்.

இந்திரன் செல்வச் செருக்கில் இருந்தான். அவன் அந்த மாலையை அலட்சியமாக வாங்கி ஐராவதத்தின் தலையில் வைத்தான். யானை அதை நிலத்தில் தள்ளி மிதித்தது. துர்வாசர் இதைக் கண்டு கடுங்கோபம் கொண்டார். "நீ செல்வச் செருக்கால் என் அன்பளிப்பை அவமதித்தாய். உன் செல்வமும் மூவுலக ஆட்சியும் அழிந்து போகட்டும்" என்று சபித்தார்.

இந்திரன் அச்சமடைந்து மன்னிப்பு கேட்டான். ஆனால் துர்வாசர், "என் சொல் மாறாது" என்று கூறி விலகிச் சென்றார். சாபத்தின் விளைவாக தேவர்கள் தம் ஆற்றலை இழந்தனர். லட்சுமி கடலுக்குள் மறைந்தாள். அசுரர்கள் தேவர்களைத் தோற்கடித்து விண்ணுலகைக் கைப்பற்றினர். மூவுலகும் செழிப்பை இழந்தது.

தேவர்கள் திருமாலிடம் அடைக்கலம் புகுந்தனர். திருமால் பாற்கடலைக் கடையும்படி அறிவுறுத்தினார். அதன் மூலம் லட்சுமி மீண்டும் தோன்றி, அமுதம் கிடைத்து, தேவர்கள் தம் ஆற்றலை மீட்டனர். ஆனால் அந்த மீட்சிக்குப் பெரும் முயற்சியும் காலமும் தேவைப்பட்டன.

இக்கதையில் இந்திரன் வலிமை மிக்கவன்; வஜ்ராயுதம் உடையவன். ஆனால் ஒரு முனிவரின் சொல்லுக்கு முன் அவன் வலிமை பயனற்றுப் போனது. 'வில்லேர் உழவர் பகைகொளினும் கொள்ளற்க சொல்லேர் உழவர் பகை' என்ற குறளை இது அழகாக விளக்குகிறது.

மரபு இந்தக் கதையை மனத்தில் வைக்கும் ஒரு வழிகாட்டியாகவும் கொள்கிறது: அன்பளிப்பை, அதுவும் ஒரு பெரியவரின் அன்பளிப்பை, மதிப்புடன் ஏற்க வேண்டும். சொல் வலிமை உடைய முனிவரை மதிக்காதவன் தன் செல்வத்தையே இழக்கிறான்.

அதே சமயம் துர்வாசரின் சினத்தையும் மரபு விமர்சனத்துடன் பார்க்கிறது. சொல்வலிமை உடையவர்களும் சினத்தை அடக்கும் அறிவு பெற்றிருக்க வேண்டும் என்பதையும் இந்தக் கதை சுட்டுகிறது. இவ்வாறு சொல்வன்மை உடையவரின் சீற்றம் பெரும் அழிவை உண்டாக்கும் என்பதை அன்றைய தேவர்களும் உணர்ந்தனர்; அதனால் முனிவர்களை மதிப்பது அவர்களுக்கு வழக்கமாயிற்று. மேலும் இந்நிகழ்ச்சி, ஆற்றல் மிக்கோர் தம் சொல்லையும் சினத்தையும் கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

A story

Durvasa's Curse

This tale occurs in the Vishnu Purana and the Bhagavata Purana. Durvasa was a great sage with the power of cursing by his word alone. Once he received a garland of flowers with divine fragrance from a vidyadhari woman. Carrying it, he saw Indra coming along on the elephant Airavata and offered it to him as a gift.

Indra was in the pride of wealth. He took the garland carelessly and placed it on Airavata's head. The elephant threw it to the ground and trampled it. Seeing this, Durvasa grew furious. 'In the pride of wealth you have insulted my gift. May your wealth and your rule of the three worlds perish,' he cursed.

Indra became afraid and asked forgiveness. But Durvasa said, 'My word will not change,' and went away. As a result of the curse the gods lost their power. Lakshmi vanished into the sea. The asuras defeated the gods and seized heaven. The three worlds lost prosperity.

The gods took refuge with Vishnu. Vishnu advised them to churn the ocean of milk. Through that Lakshmi appeared again, nectar was obtained and the gods regained their power. But great effort and time were needed for that recovery.

In this tale Indra is strong; he has the thunderbolt. But before the word of one sage his strength became useless. This beautifully illustrates the verse 'viller uzhavar pakai kolinum kollarka sollér uzhavar pakai'.

Tradition also takes this story as a guide to keep in mind: a gift, especially from a great person, should be received with respect. One who does not respect a sage mighty in words loses his very wealth.

At the same time tradition also looks at Durvasa's anger with some criticism. The story also points out that those mighty in words should also have the wisdom to restrain anger.

சிந்தனைக்கு

யாருடைய சொற்கள் உங்கள் நற்பெயரை வடிவமைக்கக்கூடும், அவர்களை நீங்கள் எவ்வாறு நடத்துகிறீர்கள்?

To reflect on

Whose words could shape your reputation, and how do you treat them?