குடந்தை வைத்தியரின் நாடி
இது ஒரு கற்பனைக் கதை; கும்பகோணத்தின் ஒரு பாரம்பரிய வைத்திய இல்லம் இதன் பின்னணி.
கும்பகோணத்தில் மகாமகக் குளத்துக்கு அருகே முத்துசாமி வைத்தியர் தம் மருந்தகத்தை நடத்தி வந்தார். அவர் தம் முன்னோர் வழியில் சித்த மருத்துவம் பயின்றவர். ஒருநாள் நாற்பது வயதுடைய கோவிந்தன் அவரைத் தேடி வந்தான். அவன் ஒரு நெசவாளி. நீண்ட நாட்களாக உடல் வலியும் வயிற்றுப் புண் போன்ற எரிச்சலும் இருப்பதாகச் சொன்னான். அவன் ஒவ்வொரு நாளும் மிகுந்த காரம் நிறைந்த உணவை உண்டு, இரவில் வெகுநேரம் விழித்துத் தறி நெய்து வந்தான்.
வைத்தியர் அவன் கையைப் பிடித்து நாடி பார்த்தார். "உன் பித்தம் மிகுந்திருக்கிறது. அதனால் எரிச்சல் வருகிறது. ஆனால் இரவு விழிப்பால் உன் வளியும் குலைந்துள்ளது. இரண்டையும் சமப்படுத்த வேண்டும்" என்றார். கோவிந்தன் வியந்து, "ஐயா, எனக்கு மருந்து எழுதிக் கொடுங்கள்" என்றான். வைத்தியர் சிரித்து, "மருந்து இரண்டாம் பட்சம். முதலில் உன் உணவையும் உறக்கத்தையும் அளவுக்குள் கொண்டு வா. வளி, பித்தம், கபம் மூன்றும் மிகுந்தாலும் குறைந்தாலும் நோய் தரும் என்று வள்ளுவர் சொன்னதை நினைத்துக்கொள்" என்றார்.
அவர் அவனுக்குச் சிறிய மூலிகைக் கஷாயத்தையும், மோரும் வெள்ளரியும் சேர்ந்த எளிய உணவு முறையையும் அறிவுறுத்தினார். இரவு பத்து மணிக்குள் உறங்கச் சொன்னார். கோவிந்தன் முதலில் அதை எளிதாக எண்ணினான். ஆனால் இரண்டு வாரங்களில் எரிச்சல் குறைந்தது. ஒரு மாதத்தில் உடல் வலி மறைந்தது. அவன் மீண்டும் வைத்தியரிடம் சென்று நன்றி கூறினான். அவன் முகத்தில் பழைய களைப்பு மறைந்து புதிய ஒளி தோன்றியதை வைத்தியர் கண்டு மகிழ்ந்தார். மற்ற நெசவாளர்களும் தம் நோய்களுக்காக அவரிடம் வந்தபோது, அவர் அதே அறிவுரையைச் சொன்னார். கோவிந்தனின் மாற்றத்தை எடுத்துக்காட்டாகக் காட்டினார். சிலர் அதை எளிய அறிவுரை என்று எண்ணினாலும், பின்பற்றியவர்கள் நன்மை அடைந்தனர். அவ்வூரில் மெல்ல மெல்ல நேரம் தவறாத உணவு, நேரத்தில் உறக்கம் என்ற பழக்கம் பரவியது.
"நான் கொடுத்தது மருந்து அல்ல; அளவு. உன் உடலே உனக்கு மருத்துவன்" என்று வைத்தியர் கூறினார். கோவிந்தன் தன் தறியைப் பகலில் மட்டுமே நெய்தான். வாழ்நாள் முழுவதும் அந்த அளவறிந்த வாழ்வை அவன் கடைப்பிடித்தான்.