சுதந்திர தேவியின் துதி

இதந்தரு மனையின் நீங்கிஇடர்மிகு சிறைப்பட்டாலும்பதந்திரு இரண்டும் மாறிப்பழிமிகுந்து இழிவுற்றாலும்விதந்தரு கோடி இன்னல்விளைந்து எனை அழித்திட்டாலும்சுதந்திர தேவி! நின்னைத்தொழுதிடல் மறக்கிலேனே.நின்னருள் பெற்றிலாதார்நிகரிலாச் செல்வரேனும்,பன்னருங் கல்வி கேள்வி,படைத்து உயர்ந்திட்டாரேனும்,பின்னரும் எண்ணிலாதபெருமையிற் சிறந்தாரேனும்,அன்னவர் வாழ்க்கை பாழாம்,அணிகள் வேய் பிணத்தோடு ஒப்பார்.தேவி! நின்னொளி பெறாததேயம் ஓர் தேயமாமோ?ஆவி அங்கு உண்டோ? செம்மைஅறிவுண்டோ? ஆக்கம் உண்டோ?காவிய நூல்கள் ஞானக்கலைகள் வேதங்கள் உண்டோ?பாவியர் அன்றோ நின்றன்பாலனம் படைத்திலாதார்?ஒழிவறு நோயிற் சாவார்,ஊக்கம் ஒன்று அறிய மாட்டார்,கழிவுறு மாக்கள் எல்லாம்இகழ்ந்திடக் கடையில் நிற்பார்இழிவறு வாழ்க்கை தேரார்,கனவிலும் இன்பம் காணார்,அழிவுறு பெருமை நல்கும்அன்னை! நின் அருள் பெறாதார்.வேறுதேவி! நின்னருள் தேடி உளம் தவித்துஆவியும் தமதன்பும் அளிப்பவர்மேவி நிற்பது வெஞ்சிறையாயினும்தாவில் வானுலகு என்னத் தகுவதே.அம்மை உன்றன் அருமை அறிகிலார்செம்மை என்று இழி தொண்டினைச் சிந்திப்பார்,இம்மை இன்பங்கள் எய்து பொன்மாடத்தைவெம்மை ஆர் புன்சிறை எனல் வேண்டுமே.மேற்றிசைப் பல நாட்டினர் வீரத்தால்போற்றி நினைப் புதுநிலை எய்தினர்,கூற்றினுக்கு உயிர் கோடி கொடுத்தும் நின்பேற்றினைப் பெறுவேம் எனல் பேணினர்.அன்னை தன்மைகொள் நின்னை அடியனேன்என்ன கூறி இசைத்திட வல்லனேபின்னம் முற்றுப் பெருமை இழந்து நின்சின்னம் அற்று அழி தேயத்தில் தோன்றினேன்.பேரறத்தினைப் பேணுதல் வேலியே!சோர வாழ்க்கை, துயர் மிடி யாதியகாரறுக்கக் கதித்திடு சோதியே!வீரருக்கு அமுதே! நினை வேண்டுவேன்.

ithantharu manaiyin neengki itarmiku siraippattaalum pathanthiru irantum maarip pazhimikunthu izhivurraalum vithantharu koati innal vilainthu enai azhiththittaalum suthanthira thaevi! ninnaith thozhuthital marakkilaenae. ninnarul perrilaathaar nikarilaas selvaraenum, pannarung kalvi kaelvi, pataiththu uyarnthittaaraenum, pinnarum ennilaatha perumaiyir siranthaaraenum, annavar vaazhkkai paazhaam, anikal vaey pinaththoatu oppaar. thaevi! ninnoli peraatha thaeyam oar thaeyamaamoa? aavi angku untoa? semmai arivuntoa? aakkam untoa? kaaviya noolkal njaanak kalaikal vaethangkal untoa? paaviyar anroa ninran paalanam pataiththilaathaar? ozhivaru noayir saavaar, ookkam onru ariya maattaar, kazhivuru maakkal ellaam ikazhnthitak kataiyil nirpaar izhivaru vaazhkkai thaeraar, kanavilum inpam kaanaar, azhivuru perumai nalkum annai! nin arul peraathaar. vaeru thaevi! ninnarul thaeti ulam thaviththu aaviyum thamathanpum alippavar maevi nirpathu venjsiraiyaayinum thaavil vaanulaku ennath thakuvathae. ammai unran arumai arikilaar semmai enru izhi thontinais sinthippaar, immai inpangkal eythu ponmaataththai vemmai aar punsirai enal vaentumae. maerrisaip pala naattinar veeraththaal poarri ninaip puthunilai eythinar, koorrinukku uyir koati kotuththum nin paerrinaip peruvaem enal paeninar. annai thanmaikol ninnai atiyanaen enna koori isaiththita vallanae pinnam murrup perumai izhanthu nin sinnam arru azhi thaeyaththil thoanrinaen. paeraraththinaip paenuthal vaeliyae! soara vaazhkkai, thuyar miti yaathiya kaararukkak kathiththitu soathiyae! veerarukku amuthae! ninai vaentuvaen.