நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 751 · தில்லைநகர்த் திருச்சித்ர கூடந் தன்னுள்

பாடல் 751 · நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் · ஆழ்வார்கள்

பெருமாள் திருமொழி · பாடல் 105 / 105

தில்லைநகர்த் திருச்சித்ர கூடந் தன்னுள்திறல்விளங்கு மாருதியோ டமர்ந்தான் றன்னைஎல்லையில்சீர்த் தயரதன்றன் மகனாய்த் தோன்றிற்றதுமுதலாத் தன்னுலகம் புக்க தீறாகொல்லியலும் படைத்தானைக் கொற்ற வொள்வாள்கோழியர்கோன் குடைக்குலசே கரன்சொற் செய்தநல்லியலின் தமிழ்மாலை பத்தும் வல்லார்நலந்திகழ்நா ரணனடிக்கீழ் நண்ணு வாரே

Thillainakarth thirussithra kootan thannul / Thiralvilangku maaruthiyoa tamarnthaan rannai / Ellaiyilseerth thayarathanran makanaayth thoanrir / Rathumuthalaath thannulakam pukka theeraa / Kolliyalum pataiththaanaik korra volvaal / Koazhiyarkoan kutaikkulasae karansor seytha / Nalliyalin thamizhmaalai paththum vallaar / Nalanthikazhnaa rananatikkeezh nannu vaarae

பொருள்

தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில் வலிமை மிக்க மாருதியோடு வீற்றிருப்பவனை, எல்லையற்ற சிறப்புடைய தசரதனின் மகனாகத் தோன்றியது முதல் தன் உலகம் புகுந்தது வரை, கொல்லும் வலிமையுடைய படையும் வெற்றி வாளும் உடைய கோழி மன்னன் குடைக் குலசேகரன் சொன்ன நல்ல இயல்புடைய தமிழ் மாலை பத்தையும் வல்லவர்கள், நலம் திகழும் நாராயணனின் திருவடிக்கீழ் சேர்வார்கள்.

Meaning

On him who sits with mighty Maruti at Thiruchitrakootam in Thillai, from his appearing as the son of Dasaratha of boundless glory to his entering his own world at the end: those who master these ten verses, a fine garland of Tamil sung by Kulasekhara of the royal umbrella, king of Kozhi, with a fierce army and a bright victorious sword, will reach the feet of Narayana, shining with every good.

சொற்பொருள் Word by word

திறல் விளங்கு மாருதி: mighty Maruti, Hanuman
எல்லையில் சீர்: boundless glory
தோன்றிற்றது முதலா: from his appearing
தன் உலகம் புக்கது ஈறா: to his entering his own world
கொற்ற ஒள்வாள்: bright victorious sword
நல்லியல்: fine form
நாரணன் அடிக்கீழ் நண்ணுவார்: will reach Narayana's feet

விளக்கம்

பெருமாள் திருமொழியின் இறுதிப் பாசுரம். 'பிறந்தது முதல் தன் உலகம் புகுந்தது வரை' என்று இந்தப் பத்தின் உள்ளடக்கத்தை ஆழ்வாரே சொல்கிறார். பத்துப் பாசுரங்களில் முழு இராமாயணம்.

ராமன் மாருதியோடு வீற்றிருக்கிறான் என்பது முக்கியம். அனுமனே ராம பக்தியின் உருவம். அந்தப் பக்தியைத் தன் வாழ்வாகக் கொண்ட குலசேகரர், தன் நூலை அனுமனின் நினைவோடும் நாராயணனின் திருவடியோடும் நிறைவு செய்கிறார். அரண்மனையில் தொடங்கிய ஒரு மன்னனின் பயணம் இறைவனின் திருவடியில் முடிகிறது.

Explanation

The last pasuram of Perumal Thirumozhi. The Alvar himself names this decade's content: 'from his birth to his entering his own world'. The whole Ramayana in ten pasurams.

That Rama sits with Maruti matters. Hanuman is the very form of devotion to Rama. Kulasekhara, who made that devotion his life, closes his work with Hanuman's memory and Narayana's feet. A king's journey that began in a palace ends at the feet of the Lord.

குருபரம்பரை வரலாறு

ராமனுக்குத் துணையாகப் படை எழுப்பிய அரசன்

குலசேகர மன்னர் அரசராக இருந்தபோதே ஒவ்வொரு நாளும் இராமாயணக் கதை கேட்பார். அந்தக் கதையில் அவர் தன்னையே மறந்துவிடுவார்.

ஒருநாள் கதை சொன்னவர் ஆரண்ய காண்டத்தில், கரன் தூடணன் தலைமையில் பதினாலாயிரம் அரக்கர்கள் ராமனோடு போரிட வந்த இடத்தைச் சொன்னார். ராமன் சீதையை லக்ஷ்மணனோடு குகைக்கு அனுப்பிவிட்டுத் தனியாகவே அவர்களை எதிர்க்க நின்றான். அதைக் கேட்ட குலசேகரர், 'என் ராமன் தனியாகப் பதினாலாயிரம் பேரோடு போரிடுவதா?' என்று பதறி எழுந்தார். உடனே தன் படையைத் திரட்டி, 'ராமனுக்குத் துணையாகப் புறப்படுங்கள்!' என்று ஆணையிட்டார். அதைக் கண்ட கதைசொல்லி, 'ராமன் ஒருவனாகவே ஒரு நாழிகைக்குள் அத்தனை அரக்கர்களையும் வென்றுவிட்டான்; சீதை வந்து அவனைத் தழுவிக்கொண்டாள்' என்று விரைவாகச் சொன்னார். அதன் பிறகே மன்னர் அமைதியடைந்தார்.

இந்தப் பத்து சிதம்பரத்தில் உள்ள திருச்சித்ரகூடம் என்ற திவ்யதேசத்தைப் பற்றியது. தில்லை நடராஜர் கோயிலுக்குள்ளேயே கோவிந்தராஜப் பெருமாள் பள்ளிகொண்டிருக்கிறார். குலசேகரர் அங்கே ராமனையே காண்கிறார். ராமனின் பிறப்பு முதல் அவன் தன் உலகுக்குத் திரும்பியது வரை முழு இராமாயணத்தையும் பத்துப் பாசுரங்களில் பாடுகிறார். 'அவன் அடியைச் சூடுவதே அரசு; வேறு அரசை அரசாக எண்ணமாட்டேன்' என்று ஒரு மன்னரே சொல்வது இந்தப் பத்தின் உச்சம்.

From the Guruparamparai, the lives of the Sri Vaishnava teachers

The king who sent his army to help Rama

Even while he was king, Kulasekhara listened to the Ramayana every day, and he would lose himself in the story.

One day the narrator reached the part of the Aranya Kanda where fourteen thousand rakshasas, led by Khara and Dushana, came to fight Rama. Rama sent Sita to a cave with Lakshmana and stood alone to face them. Hearing this, Kulasekhara sprang up in alarm: 'My Rama, alone against fourteen thousand?' At once he gathered his army and ordered, 'March to help Rama!' Seeing this, the narrator quickly told how Rama had defeated all those rakshasas by himself within an hour, and how Sita came and embraced him. Only then was the king calm again.

This decade is about the divya desam of Thiruchitrakootam in Chidambaram, where Govindaraja Perumal reclines inside the Thillai Nataraja temple itself. Kulasekhara sees Rama there. In ten pasurams he sings the whole Ramayana, from Rama's birth to his return to his own world. Its high point is a king saying, 'Wearing his feet on my head is my crown; I will count no other kingship as kingship.'

சிந்தனைக்கு

நம் வாழ்க்கைப் பயணம் எங்கே சென்று நிறைவடைய வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம்?

To reflect on

Where would we want the journey of our life to come to rest?