கந்தபுராணம் (கச்சியப்ப சிவாசாரியார்), தக்க காண்டம்; சிவமகாபுராணம்தக்கன் வேள்வியும் வீரபத்திரரும்
பிரமனின் மகனான தக்கன் படைப்புத் தொழிலுக்குத் தலைவனாக இருந்தான். அவன் மகள் தாட்சாயணி சிவனையே கணவனாக வேண்டித் தவம் செய்து மணந்தாள். ஒருமுறை தேவர் அவையில் தக்கன் நுழைந்தபோது சிவன் எழுந்து வணங்கவில்லை. தன்னை அவமதித்ததாக எண்ணிய தக்கன் சிவனை வெறுத்தான்.
பின்னர் தக்கன் பெரிய வேள்வி ஒன்றைச் செய்தான். எல்லாத் தேவர்களையும் முனிவர்களையும் அழைத்தான்; சிவனுக்கு மட்டும் அழைப்பும் இல்லை, அவிர்ப்பாகமும் இல்லை. ததீசி முனிவர் 'சிவனில்லாத வேள்வி பயனற்றது' என்று எச்சரித்து வெளியேறினார். தந்தையின் வேள்விக்குச் செல்ல விரும்பிய தாட்சாயணியைச் சிவன் தடுத்தான்; அவள் கேட்கவில்லை. அங்கே தக்கன் அவளையும் சிவனையும் இகழ்ந்தான். தாங்க முடியாத தாட்சாயணி அந்த வேள்வித் தீயிலேயே தன்னை மாய்த்துக்கொண்டாள்.
செய்தி அறிந்த சிவன் தன் சடையிலிருந்து ஒரு முடியைப் பிடுங்கி நிலத்தில் அடித்தான். அதிலிருந்து ஆயிரம் கைகளுடைய வீரபத்திரர் தோன்றினார்; உமையின் சினத்திலிருந்து பத்திரகாளி தோன்றினாள். பூதகணங்களோடு வந்த அவர்கள் வேள்வியை அழித்தனர். தக்கனின் தலை அறுபட்டது; சூரியனின் பற்கள் உடைந்தன; சந்திரன் தேய்க்கப்பட்டான்; அக்கினியின் கை வெட்டப்பட்டது; வேள்வித் தேவனான எச்சன் மான் வடிவில் ஓட, அவன் தலையும் அறுபட்டது. பின்னர் தேவர்கள் சிவனிடம் சரணடைந்தனர். இரங்கிய இறைவன் தக்கனுக்கு ஆட்டுத் தலையைப் பொருத்தி உயிர் தந்தான்; தேவர்களையும் மன்னித்தான். தாட்சாயணி மலையரசன் மகளாகப் பார்வதியாகப் பிறந்து மீண்டும் சிவனை மணந்தாள். திருப்பூவல்லியிலும் திருச்சாழலிலும் மணிவாசகர் இந்த வரலாற்றை மீண்டும் மீண்டும் பாடுகிறார்: இறைவனைப் புறக்கணித்த செருக்கு வீழ்ந்தது; பணிந்தவருக்கு அருள் திரும்பியது.
Kandha Puranam (Kachiyappa Sivacharyar), the Daksha Kandam; Siva MahapuranaDaksha's Sacrifice and Virabhadra
Daksha, son of Brahma, was a lord of creation. His daughter Dakshayani did penance to win Siva as her husband and married him. Once, when Daksha entered an assembly of the gods, Siva did not rise to greet him. Feeling insulted, Daksha came to hate Siva.
Later Daksha held a great sacrifice. He invited every god and sage but sent Siva neither an invitation nor his share of the offering. The sage Dadhichi warned that a sacrifice without Siva was worthless and walked out. Dakshayani wanted to attend her father's sacrifice; Siva tried to stop her, but she would not listen. There Daksha mocked both her and Siva, and unable to bear it, Dakshayani gave up her life in the sacrificial fire.
When Siva heard, he tore a lock from his matted hair and dashed it to the ground. From it arose thousand-armed Virabhadra, and from Uma's fury arose Bhadrakali. With the hosts of spirits they destroyed the sacrifice. Daksha's head was cut off, the sun's teeth were broken, the moon was crushed, Agni's hand was cut, and Yajna, the god of the sacrifice, fled in the form of a deer and lost his head too. Then the gods took refuge in Siva. Moved, the Lord gave Daksha the head of a ram and restored his life, and forgave the gods. Dakshayani was born again as Parvati, daughter of the Mountain King, and married Siva once more. In Thiruppoovalli and Thiruchazhal Manikkavasagar sings this story again and again: the pride that shut out the Lord was broken, and grace returned to those who bowed.
