Naladiyar 39 · வைகலும் வைகல் வரக்கண்டும் அஃதுணரார்
வைகலும் வைகல் வரக்கண்டும் அஃதுணரார்வைகலும் வைகலை வைகுமென் றின்புறுவர்வைகலும் வைகல்தம் வாழ்நாள்மேல் வைகுதல்வைகலை வைத்துணரா தார்.
Vaikalum vaikal varakkantum ahthunaraar / Vaikalum vaikalai vaikumen rinpuruvar / Vaikalum vaikaltham vaazhnaalmael vaikuthal / Vaikalai vaiththunaraa thaar.
பொருள்
நாள் தோறும் நாள் வருவதைக் கண்டும் அதன் பொருளை உணரார்; ஒவ்வொரு நாளும் நிலைத்து நிற்கும் என்று எண்ணி மகிழ்கிறார்கள். ஒவ்வொரு நாளும் தம் வாழ்நாள்மேல் வந்து அமர்வதை — அதாவது ஆயுளை உண்பதை — அவர்கள் உணர்வதில்லை.
Meaning
Seeing day after day arrive, they do not grasp what it means; they rejoice thinking each day will last. They never understand that each day settles on their span of life — that it is eating their life away.
சொற்பொருள் Word by word
- வைகல்
- a day
- வைகலும்
- every day
- உணரார்
- they do not understand
- இன்புறுவர்
- they rejoice
- வாழ்நாள்மேல்
- upon their span of life
- வைகுதல்
- settling, dwelling
- வைத்து உணரார்
- they do not realise
விளக்கம்
'வைகல்' என்ற சொல் இப்பாடலில் ஏழு முறை வருகிறது. ஒவ்வொரு முறையும் அதன் பொருள் சற்று நகர்கிறது: நாள், தினமும், தங்குதல், உண்ணுதல். சொல்லின் மீளலே பாடலின் இசை.
மகிழ்ச்சி இங்கே அறியாமையின் வடிவம். நாள் வருவது வரம் அல்ல, கழிவு என்பதைப் பாடல் மெதுவாகத் திருப்புகிறது.
Explanation
The word for day recurs seven times, its sense shifting slightly each time: a day, daily, to dwell, to consume. The repetition is the music of the verse.
Rejoicing here is a form of not knowing. The verse slowly turns the arrival of a day from a gift into a subtraction.
சிந்தனைக்கு
வரும் நாள் ஒவ்வொன்றும் கொடுப்பதை விட எடுப்பது அதிகம்.
To reflect on
Each day that arrives takes more than it gives.