Naladiyar 400 · கண்மூன் றுடையானும் காக்கையும் பையரவும்
கண்மூன் றுடையானும் காக்கையும் பையரவும்என்னீன்ற யாயும் பிழைத்ததென் - பொன்னீன்றகோங்கரும் பன்ன முலையாய் பொருள்வயின்பாங்கனார் சென்ற நெறி.
Kanmoon rutaiyaanum kaakkaiyum paiyaravum / Enneenra yaayum pizhaiththathen - ponneenra / Koangkarum panna mulaiyaay porulvayin / Paangkanaar senra neri.
பொருள்
கண் மூன்று உடையானும், காக்கையும், பையரவும், என்னை ஈன்ற யாயும் பிழைத்தது என்? பொன்னீன்ற கோங்கின் அரும்பன்ன முலையாய்! பொருள் வயின் பாங்கனார் சென்ற நெறி.
Meaning
Why did the three-eyed one live on, and the crow, and the serpent, and the mother who bore me? O you whose breasts are like the buds of the golden kōṅku blossom — it is the road the companion took in quest of wealth.
சொற்பொருள் Word by word
- கண்மூன்றுடையான்
- the one with three eyes
- காக்கை
- the crow
- பையரவு
- the serpent
- என்னீன்ற யாய்
- the mother who bore me
- பிழைத்தது
- escaped, lived on
- பொன்னீன்ற கோங்கு
- the kōṅku whose blossom is golden
- அரும்பன்ன முலையாய்
- O you whose breasts are like its buds
- பொருள்வயின்
- after wealth
- பாங்கனார் சென்ற நெறி
- the road the companion took
விளக்கம்
பாடலின் அமைப்பு ஒரு குற்றப் பட்டியல். விடியலை அறிவிக்க வேண்டிய காக்கை, இரவை முடிக்க வல்ல பாம்பு, விழியால் காமத்தை எரிக்க வல்ல முக்கண்ணன், காவல் இருக்கும் தாய் — அத்தனை பேர் இருந்தும் ஒன்றும் மாறவில்லை.
கடைசி வரியின் 'சென்ற நெறி' தான் பாடலின் முடிச்சு. அதாவது கோபம் எங்கே திரும்புகிறது? சிவன் மேலும், காக்கை மேலும், பாம்பு மேலும் அன்று; பொருள் தேடிப் பிரிந்த அந்த வழி மேலே. ஆகவே புகார் வடிவில் சொல்லப்பட்ட ஒரு துன்பம் இது. அடியில் இருக்கும் உண்மை எளியது: இரவு முடியவேண்டும், அவர் வரவேண்டும் — இந்த ஆசையே இந்த எல்லாக் கற்பனைக்கும் வேர்.
Explanation
The verse is built as a list of the accused: the crow that should have proclaimed the dawn, the serpent that could have swallowed the moon and ended the night, the three-eyed god whose glance burns away desire, and the watchful mother. All of them were there, and none of it changed.
The last line holds the knot — the road that was taken. Where does the anger land? Not on the god, the crow or the serpent, but on the journey that parted them in search of wealth. So this is grief spoken in the shape of a complaint. Under it is a very simple wish: the night should end and he should come. That wish is the root of every wild figure here.
சிந்தனைக்கு
புகார் வடிவில் சொல்லப்படும் துன்பத்தின் அடியில், ஒரு எளிய ஆசையே இருக்கும்.
To reflect on
Grief spoken as a complaint rests on one simple wish.