நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 750 · அன்றுசரா சரங்களைவை குந்தத் தேற்றி

பாடல் 750 · நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் · ஆழ்வார்கள்

அன்றுசரா சரங்களைவை குந்தத் தேற்றிஅடலரவப் பகையேறி யசுரர் தம்மைவென்று இலங்கு மணிநெடுந்தோள் நான்கும் தோன்றவிண்முழுது மெதிர்வரத்தன் தாமம் மேவிசென்றினிது வீற்றிருந்த வம்மான் றன்னைத்தில்லைநகர்த் திருச்சித்ர கூடந் தன்னுள்என்றும்நின்றா னவனிவனென் றேத்தி நாளும்இறைஞ்சுமினோ வெப்பொழுதும் தொண்டீர் நீரே

Anrusaraa sarangkalaivai kunthath thaerri / Atalaravap pakaiyaeri yasurar thammai / Venru ilangku maninetunthoal naankum thoanra / Vinmuzhuthu methirvaraththan thaamam maevi / Senrinithu veerriruntha vammaan rannaith / Thillainakarth thirussithra kootan thannul / Enrumninraa navanivanen raeththi naalum / Irainjsuminoa veppozhuthum thonteer neerae

பொருள்

அன்று அசையும் அசையாத உயிர்கள் அனைத்தையும் வைகுந்தத்துக்கு ஏற்றி, வலிய பாம்புகளின் பகைவனான கருடன் மேல் ஏறி, அசுரர்களை வென்று, ஒளிரும் மணிகள் அணிந்த நீண்ட நான்கு தோள்களும் தோன்ற, விண்ணுலகம் முழுதும் எதிர்கொண்டு வர, தன் இருப்பிடம் சென்று இனிதாக வீற்றிருந்த பெருமானை, 'என்றும் நிற்பவன் இவனே' என்று தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில் தினமும் போற்றி, தொண்டர்களே, எப்பொழுதும் வணங்குங்கள்!

Meaning

On that day he raised all beings, moving and unmoving, to Vaikuntha; he mounted Garuda, foe of the mighty serpents; he conquered the asuras; his four long shining arms appeared; all of heaven came out to meet him; and he went to his own abode and sat there in joy. Saying 'He who stands forever is this one', praise that Lord daily at Thiruchitrakootam in Thillai, and bow to him at all times, you devotees!

சொற்பொருள் Word by word

சராசரங்கள்: moving and unmoving beings
அடலரவப் பகை: foe of mighty serpents, Garuda
மணி நெடுந்தோள் நான்கும்: four long jewelled arms
எதிர்வர: coming out to meet
தாமம்: abode
என்றும் நின்றான்: he who stands forever
தொண்டீர்: you devotees

விளக்கம்

இராமாயணத்தின் நிறைவு. ராமன் பூமியை விட்டுத் தன் உலகுக்குத் திரும்பியபோது, அயோத்தியில் இருந்த அனைவரையும், புல் பூண்டு முதல் பறவை விலங்கு வரை, தன்னோடு அழைத்துச் சென்றான் என்று வால்மீகி சொல்கிறார். அவதாரம் முடிந்து நான்கு கைகளோடு திருமாலாகத் தோன்றுகிறான்.

ஆனால் ஆழ்வார் சொல்கிறார்: அவன் போய்விடவில்லை. 'என்றும் நின்றான் அவன் இவன்', அன்று அயோத்தியில் இருந்தவனே இன்று தில்லையில் நிற்கிறான். அதனால் தொண்டர்களை எப்போதும் வணங்க அழைக்கிறார்.

Explanation

The close of the Ramayana. Valmiki says that when Rama left the earth and returned to his own world, he took with him everyone in Ayodhya, down to the grass, birds and beasts. His avatara complete, he appears as Thirumal with four arms.

But the Alvar says he has not gone away. 'He who stands forever is this one': the one who was in Ayodhya then stands in Thillai now. So he calls on all devotees to worship him at every moment.

குருபரம்பரை வரலாறு

ராமனுக்குத் துணையாகப் படை எழுப்பிய அரசன்

குலசேகர மன்னர் அரசராக இருந்தபோதே ஒவ்வொரு நாளும் இராமாயணக் கதை கேட்பார். அந்தக் கதையில் அவர் தன்னையே மறந்துவிடுவார்.

ஒருநாள் கதை சொன்னவர் ஆரண்ய காண்டத்தில், கரன் தூடணன் தலைமையில் பதினாலாயிரம் அரக்கர்கள் ராமனோடு போரிட வந்த இடத்தைச் சொன்னார். ராமன் சீதையை லக்ஷ்மணனோடு குகைக்கு அனுப்பிவிட்டுத் தனியாகவே அவர்களை எதிர்க்க நின்றான். அதைக் கேட்ட குலசேகரர், 'என் ராமன் தனியாகப் பதினாலாயிரம் பேரோடு போரிடுவதா?' என்று பதறி எழுந்தார். உடனே தன் படையைத் திரட்டி, 'ராமனுக்குத் துணையாகப் புறப்படுங்கள்!' என்று ஆணையிட்டார். அதைக் கண்ட கதைசொல்லி, 'ராமன் ஒருவனாகவே ஒரு நாழிகைக்குள் அத்தனை அரக்கர்களையும் வென்றுவிட்டான்; சீதை வந்து அவனைத் தழுவிக்கொண்டாள்' என்று விரைவாகச் சொன்னார். அதன் பிறகே மன்னர் அமைதியடைந்தார்.

இந்தப் பத்து சிதம்பரத்தில் உள்ள திருச்சித்ரகூடம் என்ற திவ்யதேசத்தைப் பற்றியது. தில்லை நடராஜர் கோயிலுக்குள்ளேயே கோவிந்தராஜப் பெருமாள் பள்ளிகொண்டிருக்கிறார். குலசேகரர் அங்கே ராமனையே காண்கிறார். ராமனின் பிறப்பு முதல் அவன் தன் உலகுக்குத் திரும்பியது வரை முழு இராமாயணத்தையும் பத்துப் பாசுரங்களில் பாடுகிறார். 'அவன் அடியைச் சூடுவதே அரசு; வேறு அரசை அரசாக எண்ணமாட்டேன்' என்று ஒரு மன்னரே சொல்வது இந்தப் பத்தின் உச்சம்.

From the Guruparamparai, the lives of the Sri Vaishnava teachers

The king who sent his army to help Rama

Even while he was king, Kulasekhara listened to the Ramayana every day, and he would lose himself in the story.

One day the narrator reached the part of the Aranya Kanda where fourteen thousand rakshasas, led by Khara and Dushana, came to fight Rama. Rama sent Sita to a cave with Lakshmana and stood alone to face them. Hearing this, Kulasekhara sprang up in alarm: 'My Rama, alone against fourteen thousand?' At once he gathered his army and ordered, 'March to help Rama!' Seeing this, the narrator quickly told how Rama had defeated all those rakshasas by himself within an hour, and how Sita came and embraced him. Only then was the king calm again.

This decade is about the divya desam of Thiruchitrakootam in Chidambaram, where Govindaraja Perumal reclines inside the Thillai Nataraja temple itself. Kulasekhara sees Rama there. In ten pasurams he sings the whole Ramayana, from Rama's birth to his return to his own world. Its high point is a king saying, 'Wearing his feet on my head is my crown; I will count no other kingship as kingship.'

சிந்தனைக்கு

இறைவன் இன்றும் நம் அருகில் இருக்கிறான் என்பதை எப்படி உணர்கிறோம்?

To reflect on

How do we feel that the Lord is still near us today?