Kaar Narpathu 5 · இகழுநர் சொல்லஞ்சிச் சென்றார் வருதல்
இகழுநர் சொல்லஞ்சிச் சென்றார் வருதல்பகழிபோ லுண்கண்ணாய் பொய்யன்மை யீண்டைப்பவழஞ் சிதறி யவைபோலக் கோபந்தவழுந் தகைய புறவு
Ikazhunar sollanjsis senraar varuthal / Pakazhipoa lunkannaay poyyanmai yeentaip / Pavazhanj sithari yavaipoalak koapan / Thavazhun thakaiya puravu
பொருள்
இகழ்வாரின் சொல்லுக்கு அஞ்சியே அவர் சென்றார். அவர் வருவது பொய்யாகாது — அம்புபோன்ற மையுண் கண்ணை உடையாய், இதோ பார்: காடு சிவந்து பவழம் சிதறியது போலக் கோப நிறம் படர்ந்துள்ளது.
Meaning
He went only because he feared the words of those who scorn. His coming will not prove false: you whose kohl-dark eyes are like arrows, look, the grove has flushed red like scattered coral.
சொற்பொருள் Word by word
- இகழுநர்
- those who scorn
- சொல்லஞ்சி
- fearing their words
- பகழி
- arrow
- உண்கண்
- the kohl-dark eye
- பொய்யன்மை
- falseness, a lie
- ஈண்டை
- here, in this place
- பவழம்
- red coral
- கோபம்
- redness, the flush of anger
- தவழும்
- spreads over
விளக்கம்
பாடல் ஒரு மறுப்போடு தொடங்குகிறது. அவர் போனது காதல் குறைவினால் அல்ல; பிறர் பேச்சுக்கு அஞ்சித்தான். அதனால் 'வரமாட்டார்' என்பது பொய் என்கிறாள் தோழி.
சான்றாக அவள் காட்டுவது காட்டின் நிறத்தை. மரங்கள் சிவந்து பூத்திருப்பது பவழம் சிதறியது போல இருக்கிறது. இயற்கையின் நிறம் ஒரு சாட்சியாக மாறுகிறது; அந்தச் சிவப்பை அவள் 'கோபம்' என்றே அழைக்கிறாள். உலகம் சினம் கொண்டு அவரை அழைக்கிறது என்பது குறிப்பு.
Explanation
The verse opens with a defence: he did not go because his love was small, but because he feared what others would say. So the claim that he will not return is a lie.
The proof offered is the colour of the grove. The trees have flowered red, like scattered coral, and the friend calls that redness kopam, anger. Nature's colour becomes a witness, and the world itself seems to be calling him back.
சிந்தனைக்கு
காதலின் உண்மையை நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியமே பிரிவின் கொடுமை.
To reflect on
The cruelty of parting is that love must keep proving itself.