Kural 1284 · ஊடற்கண் சென்றேன்மன் தோழி அதுமறந்து

திருச்செங்கோட்டில் அர்த்தநாரீசுவரர்

இது திருச்செங்கோடு தலபுராணம் மற்றும் சிவபுராண மரபில் சொல்லப்படும் அர்த்தநாரீசுவரர் கதையை ஒட்டியது.

கயிலாயத்தில் சிவபெருமானும் பார்வதியும் அமர்ந்திருந்தனர். அங்கு வந்த பிருங்கி முனிவர் சிவபெருமானை மட்டுமே வலம் வந்து வணங்கினார்; பார்வதியை வணங்காமல் புறக்கணித்தார். இதனால் பார்வதி மனம் வருந்தினாள் என்று மரபு சொல்கிறது. அவள் இறைவனை விட்டுச் சற்றே தனியே சென்று தவம் செய்ய எண்ணினாள்.

பார்வதி அவ்வாறு ஊடலுக்கு ஒப்பான மனநிலையோடு சென்றதாக அடியார்கள் நயம்படச் சொல்வர். ஆனால் அவளது உள்ளம் இறைவனை விட்டுப் பிரிந்து எவ்வளவு நாள் இருக்க முடியும்? அவள் கேதார கௌரி நோன்பு நோற்று, இறைவனோடு ஒன்றாக இணைவதற்கே தவம் செய்தாள். அவளது தவத்தை மெச்சிய சிவபெருமான் தம் இடப்பாகத்தை அவளுக்கு அளித்து, அர்த்தநாரீசுவரராகக் காட்சி தந்தார் என்று தலபுராணம் கூறுகிறது.

இந்த நிகழ்ச்சி நடந்த இடமாகத் திருச்செங்கோடு மலைக் கோயில் போற்றப்படுகிறது. அங்கு சிவனும் சக்தியும் ஒரே திருவுருவில் காட்சி தருகின்றனர். பக்தர்கள் ஆயிரக்கணக்கான படிகளை ஏறி அவரை வணங்குகின்றனர்.

வள்ளுவரின் தலைவியின் நெஞ்சு ஊடலுக்குச் சென்று கூடலுக்குள் சேர்ந்தது போலவே, பார்வதியின் உள்ளமும் பிரிந்து செல்லத் தொடங்கியபோதும் இறுதியில் இணைவையே தேடிற்று. ஆனால் இங்கே இணைவு உடலளவில் மட்டுமின்றி, இரு தத்துவங்களின் ஒன்றிப்பாகவும் போற்றப்படுகிறது.

சைவ மரபு இக்கதையை சிவமும் சக்தியும் பிரிக்க முடியாதவை என்ற உண்மையின் அடையாளமாகக் கொள்கிறது; அன்பின் ஊடலும் கூடலும் அந்த இணைப்பை மேலும் அழகாக்குகின்றன.

பிருங்கி முனிவரின் கதை பல வடிவங்களில் சொல்லப்படுகிறது. சில மரபுகளில் பார்வதியே அவருக்குப் பாடம் கற்பிக்கவே இவ்வாறு செய்தாள் என்று சொல்லப்படுகிறது; வேறு சிலவற்றில் அவளது தவமே முன்னிலை பெறுகிறது. இங்கே இரண்டையும் இணைத்து நயமாகப் படிக்கிறோம்.

திருச்செங்கோடு மலையில் இன்றும் அர்த்தநாரீசுவரர் திருவுருவம் தனிச்சிறப்போடு வழிபடப்படுகிறது. கோயிலுக்குச் செல்லும் படிகளின் எண்ணிக்கை ஆயிரத்தைத் தாண்டும் என்று மக்கள் சொல்வர். பக்தர்கள் ஒவ்வொரு படியிலும் இறைவனை நினைத்து ஏறுவர்; அந்த நினைப்பே அவர்களுக்குக் களிப்பாகவும் ஆகிறது.

பார்வதியின் தவம் ஊடலைத் தாண்டிய ஆழ்ந்த அன்பின் அடையாளமாக மக்கள் உள்ளத்தில் நிலைக்கிறது; அதனால் இந்தக் கதை திருமண வாழ்வின் ஒற்றுமையைப் பற்றிய நினைவாகவும் சொல்லப்படுகிறது. அன்பின் ஊடல் இறுதியில் ஒன்றிப்பில் முடியும் என்பதே பாடம்.

Ardhanarishvara at Tiruchengode

This follows the story of Ardhanarishvara told in the Tiruchengode sthala purana and in the Shaiva Puranic tradition.

On Kailasa, Lord Shiva and Parvati were seated. The sage Bhringi, who came there, circumambulated and worshipped only Shiva, ignoring Parvati. Tradition says that Parvati was hurt by this. She thought of going apart for a while from the Lord to perform penance.

Devotees say, with charm, that Parvati set out in a mood akin to sulking. But how long could her heart stay away from the Lord? She observed the Kedara Gauri vow and performed penance to be joined with the Lord as one. Praising her penance, Lord Shiva gave her the left half of his own body and appeared as Ardhanarishvara, the sthala purana says.

The hill temple of Tiruchengode is honoured as the place where this happened. There Shiva and Shakti appear in a single form. Devotees climb thousands of steps to worship him.

Just as the heart of Valluvar's heroine went to sulking and ended in union, Parvati's heart too, though she began to leave, sought in the end the joining. But here the union is honoured not only in the body but as the oneness of two principles.

The Shaiva tradition takes this tale as a sign of the truth that Shiva and Shakti are inseparable; the sulking and uniting of love make that bond more beautiful.