Kural 1288 · இளித்தக்க இன்னா செயினும் களித்தார்க்குக்

Kural 1288 · Desire for Reunion · புணர்ச்சி விதும்பல்

இளித்தக்க இன்னா செயினும் களித்தார்க்குக்கள்ளற்றே கள்வநின் மார்பு.

Iliththakka Innaa Seyinum Kaliththaarkkuk / Kallatre Kalvanin Maarpu

SheWine is never unwelcome to the drunkard though it maketh him hang down his head in shame: even so is thy bosom to me, O false one!V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

இழிவு தரத்தக்க துன்பங்களைச் செய்தாலும், களித்தவர்க்குக் கள் இனிமையாக இருப்பதைப் போல, கள்வனே, உன் மார்பு எனக்கு இனிமையாகவே இருக்கிறது.

Meaning

Even if it brings shame and pain, as toddy is sweet to those who delight in it, so is your chest to me, O thief.

சொற்பொருள் Word by word

இளித்தக்க: shameful, deserving contempt
இன்னா செயினும்: even if it causes pain
களித்தார்க்கு: for those who delight in it, the intoxicated
கள்ளற்றே: is just like toddy
கள்வ: O thief
நின் மார்பு: your chest

விளக்கம்

இந்தக் குறளில் தலைவி தலைவனைச் செல்லமாக 'கள்வ' என்று அழைக்கிறாள். அவன் தன் உள்ளத்தைத் திருடியவன். அவனது மார்பு தனக்கு எப்படிப்பட்டது என்பதை ஓர் உவமையால் சொல்கிறாள்: குடிகாரனுக்குக் கள் இழிவு தந்தாலும், துன்பம் தந்தாலும் அவன் அதை விரும்புவதுபோல, தனக்கு அவனது மார்பு. 'இளித்தக்க' என்றால் இகழ்ச்சிக்கு உரிய என்று பொருள். 'இன்னா' என்பது துன்பம். அவன் செயல்களால் தனக்கு இகழ்ச்சியும் துன்பமும் வந்தாலும், அவன் மார்பு தனக்கு இனிமையாகவே இருக்கிறது என்கிறாள்.

இங்கே முதல் குறளில் வந்த கள் உவமை மீண்டும் வருகிறது. ஆனால் அங்கே காமத்தின் இன்பம் கள்ளைவிட மிகுதி என்று சொன்னாள்; இங்கே கள்ளுண்பவரின் நிலைக்கு ஒப்பிடுகிறாள். இரண்டும் வேறு நோக்கங்கள்: முதலாவது இன்பத்தின் மிகுதி, இரண்டாவது தவிர்க்க இயலாத ஈர்ப்பு.

உரையாசிரியர்கள் இந்தக் குறளைத் தலைவன் பிற பெண்டிரை நாடிய குற்றம் புரிந்த பின்னரும், தலைவி அவனை மன்னிக்கும் நிலையைச் சொல்வதாகக் கொள்வர். வேறு சிலர், அவன் சொற்களால் அல்லது செயல்களால் அவளுக்கு வருத்தம் தந்தான் என்று மென்மையாக விளக்குவர். எப்படிக் கொண்டாலும், அவளது அன்பின் ஈர்ப்புதான் குறளின் கரு.

இந்தக் குறள் நமக்குச் சொல்வது, சில அன்புகளில் காரணங்களைவிட ஈர்ப்பே வலிமையாக இருப்பதுண்டு என்ற உண்மையை. ஆனால் அதை நாம் இங்கே ஒரு பாடமாகக் கொள்வதைவிட, ஓர் உணர்வின் நேர்மையான பதிவாகக் கொள்வதே பொருந்தும். தீங்கு தரும் ஈர்ப்பிலிருந்து எவ்வாறு தன்னைக் காத்துக்கொள்வது என்பதைப் பிற அதிகாரங்களும் அறிவுறுத்துகின்றன.

வள்ளுவர் தலைவியின் பலவீனத்தைக் குற்றமாகக் காட்டாமல், மனித இயல்பாகவே காட்டுகிறார்.

இந்தக் குறளில் வரும் 'இளித்தக்க' என்ற சொல், தலைவி தன் நிலையை உணர்ந்திருப்பதைக் காட்டுகிறது. அவளுக்குத் தான் இகழப்படும் அளவுக்குத் தாழ்ந்துவிட்டோம் என்பதும் தெரியும். ஆயினும் அவள் அதை மறைக்கவில்லை. அந்த நேர்மையே அவளது குரலுக்கு மதிப்பளிக்கிறது.

Explanation

In this verse the heroine fondly calls the hero 'kalva', thief. He is one who has stolen her heart. She tells by a comparison what his chest is to her: as toddy, though it brings the drunkard shame and pain, is still desired by him, so is his chest to her. 'Ilithakka' means worthy of contempt. 'Innaa' is pain. Even if his deeds bring her contempt and pain, his chest remains sweet to her, she says.

Here the toddy comparison of the first verse returns. There she said that the pleasure of desire exceeds toddy; here she compares herself to the state of the toddy-drinker. The two have different aims: the first the excess of pleasure, the second an unavoidable attraction.

Commentators take this verse as saying that even after the hero has committed the fault of seeking other women, the heroine is in a state of forgiving him. Others explain more gently that he caused her pain by word or deed. In either case, the core of the verse is the pull of her love.

What this verse tells us is the truth that in some loves the pull is stronger than reasons. But rather than take it here as a lesson, it is fitting to take it as an honest record of a feeling. Other chapters also counsel how to protect oneself from a harmful attraction.

Valluvar shows the heroine's weakness not as a crime but as human nature.

கதை

விடியலில் ராதையின் கோபம்

இது ஜெயதேவரின் கீதகோவிந்தம் காவியத்தில் வரும் ஒரு காட்சியை ஒட்டியது.

கீதகோவிந்தத்தில் ராதை ஒரு இரவு முழுவதும் கிருஷ்ணனின் வருகைக்காகக் கொடிப்பந்தலில் காத்திருக்கிறாள். அவன் வராமல் இரவு கழிகிறது; விடியலில் அவன் வருகிறான். அவன் வேறொரு பெண்ணோடு இரவைக் கழித்திருக்கிறான் என்பதை அவன் தோற்றம் காட்டுகிறது என்று காவியம் சொல்கிறது. ராதை மிகவும் வருந்தி, கோபத்தோடு அவனை நோக்கிப் பேசுகிறாள். இந்தப் பகுதி அஷ்டபதியில் 'யாஹி மாதவ' என்ற பாடலாகப் புகழ் பெற்றது என்று மரபு கூறுகிறது.

ராதை கடுமையாகப் பேசினாள்: 'போ, மாதவா, எவளிடம் இரவு தங்கினாயோ அங்கேயே போ. என்னிடம் ஏன் வந்தாய்?' ஆனால் அந்தக் கோபச் சொற்களின் நடுவிலும் அவளது ஏக்கம் தெரிந்தது. அவன் மார்பு, அவன் முகம், அவன் குரல் அனைத்தும் அவளுக்கு மறக்க முடியாதவை.

கிருஷ்ணன் பணிவோடு, தன் தவற்றை ஒப்புக்கொண்டு, ராதையின் முன் தாழ்ந்து வேண்டினான். 'உன் மென்மையான பாதத்தை என் தலையில் வைத்துக்கொள்' என்ற பொருளுடைய அழகிய வரிகளை ஜெயதேவர் அவன் வாயில் வைக்கிறார். ராதையின் கோபம் மெல்லக் குறைந்து, அவள் அவனை ஏற்கத் தொடங்கினாள்.

வைணவ ஆசாரியர்கள் இந்த நிகழ்வை உலகியல் காதலாக அன்றி, இறைவனின் அன்பைப் பெறத் தவிக்கும் உயிரின் உணர்வாகவே விளக்குகின்றனர். அதில் இறைவனின் கருணை எல்லாக் குறைகளையும் தாண்டி அடியாரை நாடுவதாகவும் கொள்கின்றனர்.

வள்ளுவரின் தலைவி 'கள்வ, உன் மார்பு எனக்கு இனிமையே' என்று கூறுவதுபோல, ராதையின் உள்ளமும் அவனது குறையினும் அவனை நாடியது.

இது அன்பின் ஈர்ப்பைப் பற்றிய ஒரு நுட்பமான இலக்கியப் பதிவாக இன்றும் போற்றப்படுகிறது.

ஜெயதேவரின் காவியத்தின் இந்தப் பகுதியை வைணவ அடியார்கள் மிகவும் மதிப்போடு அணுகுகின்றனர். இதில் ராதையின் கோபமும் கிருஷ்ணனின் பணிவும் இறைவனுக்கும் அடியாருக்கும் இடையிலான உறவின் ஆழத்தைக் காட்டுவதாக அவர்கள் உணர்கின்றனர். இறைவன் அடியாரின் முன் தாழ்வதாகக் காட்டப்படுவது பக்தி இலக்கியத்தின் ஒரு தனிச்சிறப்பு.

இன்றும் ஒடிசாவின் பூரி ஜகந்நாதர் கோயிலில் கீதகோவிந்தம் பாடப்படுகிறது; தமிழ்நாட்டுக் கோயில்களிலும் அஷ்டபதி பஜனை நிகழ்கிறது. இசைக் கச்சேரிகளிலும் நடனங்களிலும் இந்தக் காட்சி பலரால் ரசிக்கப்படுகிறது.

வள்ளுவரின் குறளும் ஜெயதேவரின் பாடலும் வெவ்வேறு காலத்தில், வெவ்வேறு மொழிகளில் எழுந்தாலும், அன்பின் ஈர்ப்பை ஒரே நுட்பத்தோடு பாடுகின்றன.

A story

Radha's Displeasure at Dawn

This follows a scene in Jayadeva's poem Gita Govinda.

In the Gita Govinda, Radha waits the whole night in a bower for Krishna to come. He does not come and the night passes; at dawn he arrives. His appearance shows that he has spent the night with another woman, the poem says. Radha, deeply hurt, speaks to him in anger. Tradition says this passage is famous in the Ashtapadi as the song 'Yahi Madhava'.

Radha spoke sharply: 'Go, Madhava, go to her with whom you spent the night. Why have you come to me?' But in the midst of those angry words her longing showed. His chest, his face, his voice were all things she could not forget.

Humbly, Krishna admitted his fault and, bowing before Radha, pleaded. Jayadeva puts into his mouth beautiful lines to the effect, 'Place your tender foot upon my head.' Radha's anger softened slowly and she began to accept him.

Vaishnava teachers explain this episode not as worldly love but as the feeling of the soul yearning to receive the Lord's love. In it they also see the Lord's mercy that seeks the devotee beyond all faults.

As Valluvar's heroine says, 'O thief, your chest is sweet to me', Radha's heart too sought him despite his fault.

This is still honoured as a subtle literary record of the pull of love.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வாழ்வில் எங்கே ஈர்ப்பு அறிவை மிஞ்சுகிறது, அதற்குள் நீங்கள் எவ்வாறு நேர்மையாகவும் பாதுகாப்பாகவும் இருக்கிறீர்கள்?

To reflect on

Where does attraction outweigh reason in your life, and how do you stay honest and safe within it?