Kural 15 · கெடுப்பதூஉம் கெட்டார்க்குச் சார்வாய்மற் றாங்கே

மச்ச அவதாரம்: பிரளயத்தில் ஒரு விதை

பிரளயம் என்னும் பெருவெள்ளம் பற்றிய கதை பல புராணங்களில் வருகிறது. அவற்றுள் மச்ச அவதாரக் கதை மிகப் புகழ்பெற்றது. அது அழிவையும் புதிய தொடக்கத்தையும் ஒரே நீரில் காட்டுகிறது.

பாகவத புராணத்திலிருந்தும் மச்ச புராணத்திலிருந்தும். மனுவாகிய சத்தியவிரதன் ஒரு நாள் ஆற்றில் நீர்க்கடன் செய்துகொண்டிருந்தபோது, அவன் கை நீரில் ஒரு சிறிய மீன் வந்து சேர்ந்தது. "அரசே, என்னைக் காப்பாற்று; பெரிய மீன்கள் என்னை உண்டுவிடும்" என்று அது வேண்டியது. மனுவுக்கு இரக்கம் பிறந்து, அதைக் குடத்தில் வைத்தான். மீன் வளர்ந்தது. குடம் சிறியதாயிற்று. குளம், ஆறு, கடல் என்று ஒவ்வொன்றாக மாற்றியும் அது வளர்ந்துகொண்டே இருந்தது.

அப்போது மனு அது சாதாரண மீன் அல்ல என்பதை உணர்ந்து, "தாங்கள் யார்?" என்று வணங்கிக் கேட்டான். மீன் வடிவில் இருந்த திருமால் சொன்னார்: "ஏழு நாள்களில் பிரளயம் வரும். உலகம் நீரில் மூழ்கும். ஒரு பெரிய படகு உன்னிடம் வரும். அதில் ஏழு முனிவர்களையும், எல்லா வகை விதைகளையும், உயிர்களின் இணைகளையும் ஏற்றிக்கொள்."

ஏழாம் நாள் கடல் பொங்கியது; வானம் இடைவிடாமல் மழை பெய்தது; நிலம் நீரில் மறைந்தது. அரசன் சொன்னபடி படகில் ஏறினான். பெரிய மீன் ஒன்று கொம்புடன் தோன்றி, படகை வாசுகிப் பாம்பின் கயிற்றால் தன் கொம்பில் கட்டி, பெருவெள்ளத்தின் நடுவே இழுத்துச் சென்றது. அவ்வேளையில் வேதங்களையும் காத்தது.

வெள்ளம் வடிந்தபின் புதிய உலகம் தொடங்கியது. அந்த விதைகளிலிருந்து மீண்டும் பசுமை எழுந்தது. அழித்த நீரே படகை மிதக்க வைத்து, புதிய தொடக்கத்துக்குப் பாதையாயிற்று.

பிரளயத்தின் முடிவில் மனு படகிலிருந்து இறங்கியபோது அவன் கையில் இருந்தது ஒரு பிடி விதை மட்டுமே. ஆனால் அதிலிருந்து நிலம், காடு, உயிர்கள் அனைத்தும் மீண்டும் தொடங்கின. இழப்பின் முடிவில் எவ்வளவு சிறிய தொடக்கமும் பெரும் நம்பிக்கையாகும் என்பதை அந்த விதை சொல்கிறது.

இந்தக் கதையில் வெள்ளம் அழிக்கிறது; அதே வெள்ளத்தில் மிதந்த படகும் விதையும் எழுச்சிக்கு வழி அமைக்கின்றன. 'கெடுப்பதூஉம் கெட்டார்க்குச் சார்வாய் எடுப்பதூஉம் எல்லாம் மழை' என்பதன் ஆழ்ந்த உருவகமாக இதைக் காணலாம்.

அந்த மீனின் கருணையும், மனுவின் இரக்கமும் இணைந்ததால்தான் உலகம் மீண்டும் உயிர்த்தது என்று புராணம் சொல்கிறது. நாமும் ஒரு சிறிய உயிருக்கு இரங்கும்போது, எதிர்காலமே நம்மிடம் ஒப்படைக்கப்படுகிறது என்பதை இதன் வழி உணரலாம்.

The Fish Incarnation: A Seed in the Deluge

From the Bhagavata Purana and the Matsya Purana. Satyavrata, who became Manu, was one day performing his water-offering in a river when a tiny fish swam into his cupped hands. "King, save me; the bigger fish will eat me," it pleaded. Manu felt pity and put it in a pot. The fish grew until the pot was too small. He moved it to a pond, a river and a sea, one after another, and still it kept growing.

Manu realised it was no ordinary fish, and bowing asked, "Who are you?" The Lord Vishnu in fish form said, "In seven days the great deluge will come and the world will be flooded. A large boat will come to you. Take with you the seven sages, seeds of every kind and pairs of living beings."

On the seventh day the sea surged, the sky rained without pause, and the land vanished under water. The king boarded the boat as told. A great horned fish appeared; the boat was bound to its horn with the serpent Vasuki as rope, and it pulled the boat through the vast flood. It also guarded the Vedas in that time.

When the waters receded a new world began. From those seeds green life rose again. The very water that destroyed had carried the boat and the seeds, and made the road for a new beginning.

In this tale flood destroys, and the same flood lifts the boat and the seed that make renewal possible. It is a deep picture of the verse: the one that ruins and the one that stands by the ruined and raises them up are both the water.