பெரிய புராணம் (சேக்கிழார்), திருநாவுக்கரசு நாயனார் புராணம்; தேவாரம் (திருநாவுக்கரசர்), திருவையாற்றுப் பதிகம்கயிலையைக் காண ஏங்கிய அப்பர்
திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்) முதுமையில் ஒரே ஆசை கொண்டார்: கயிலை மலையில் இறைவனைக் காண வேண்டும். உடல் தளர்ந்திருந்தும் அவர் வடக்கு நோக்கி நடந்தார். கால்கள் தேய்ந்தன; கைகளால் தவழ்ந்தார்; கைகளும் தேய்ந்த பின் உடலால் ஊர்ந்தார். அவருடைய ஏக்கம் நிற்கவில்லை.
அப்போது ஒரு முனிவர் வடிவில் இறைவன் வந்து, 'இந்த உடலோடு கயிலையை அடைய முடியாது, திரும்பிப் போ' என்றான். அப்பர் 'கயிலை நாதனைக் காணாமல் இந்த உடலைத் திருப்பமாட்டேன்' என்றார். அவருடைய உறுதியைக் கண்டு மகிழ்ந்த இறைவன், அருகிலிருந்த குளத்தில் மூழ்கச் சொன்னான். அப்பர் மூழ்கி எழுந்தபோது திருவையாற்றின் குளத்தில் எழுந்தார். அங்கே எல்லா உயிர்களும் ஆணும் பெண்ணுமாக இணைந்து நிற்பதையும், இறைவன் உமையோடு கயிலைக் காட்சி தருவதையும் கண்டார். 'மாதர் பிறைக்கண்ணியானை' என்று தொடங்கும் பதிகத்தை அங்கே பாடினார்.
ஆசைப் பத்தில் மணிவாசகர் 'ஐயாற்று அரசே, ஆசைப்பட்டேன் கண்டாய்' என்று திருவையாற்று இறைவனை அழைக்கிறார். அப்பரின் கதை அந்த ஆசைக்குக் கிடைத்த பதிலைக் காட்டுகிறது. உடல் தளர்ந்தாலும் ஏக்கம் தளராதவருக்கு, கயிலையே அவர் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்துவிடுகிறது.
Periya Puranam (Sekkizhar), the life of Thirunavukkarasar; Thevaram (Appar), the Thiruvaiyaru hymnAppar, Who Longed to See Kailasa
In his old age, Thirunavukkarasar, called Appar, had one wish: to see the Lord on Mount Kailasa. Though his body was frail, he walked north. His feet wore away, so he crawled on his hands; when his hands wore away, he dragged himself along on his body. His longing never stopped.
Then the Lord came in the form of a sage and said, 'You cannot reach Kailasa in this body. Go back.' Appar replied, 'I will not turn this body back without seeing the Lord of Kailasa.' Pleased by his resolve, the Lord told him to bathe in a nearby pond. Appar plunged in, and when he rose he was in the temple tank at Thiruvaiyaru. There he saw all living beings standing as male and female together, and the Lord with Uma giving him the vision of Kailasa. There he sang the hymn that begins 'Madhar piraik kanniyanai'.
In Asaippathu, Manikkavasagar calls on the Lord of Thiruvaiyaru: 'King of Aiyaru, I have longed, see.' Appar's story shows the answer to that longing. For one whose longing does not weaken even when the body does, Kailasa itself comes to where he is.
