Kural 1076 · அறைபறை அன்னர் கயவர்தாம் கேட்ட

நம்பிக்கையைக் காத்த மகள்

வேலூர் அருகிலுள்ள ஒரு சிற்றூரில் இரண்டு குடும்பங்கள் அருகருகே வாழ்ந்தன. அவற்றில் ஒன்றில் சுந்தரம் என்ற நெசவாளர் இருந்தார். அவர் மகள் மீனாவின் திருமணப் பேச்சில் ஒரு சிக்கல் எழுந்தது: மாப்பிள்ளை வீட்டார் கேட்ட சீதனம் கொடுக்கச் சுந்தரத்திடம் வசதி இல்லை. அவர் தம் வீட்டு நிலத்தை அடகு வைத்தார்.

இந்த இரகசியத்தைச் சுந்தரம் தம் நெருங்கிய நண்பர் கண்ணப்பரிடம் மட்டுமே சொன்னார். 'யாருக்கும் சொல்லாதே; பெண்ணின் எதிர்காலம் பாதிக்கப்படும்' என்றார். கண்ணப்பர் ஊரில் அரட்டை அடிப்பதில் பிரியமானவர். அன்று மாலை தேநீர்க் கடையில் தம் நண்பர்களிடம் 'நம் சுந்தரம் நிலத்தையே அடகு வைத்துவிட்டார்' என்று கூறிவிட்டார்.

செய்தி ஒருநாளில் ஊர் முழுவதும் பரவியது. மாப்பிள்ளை வீட்டார் அதைக் கேட்டு, சுந்தரத்தால் இன்னும் தரமுடியுமா என்று ஐயம் கொண்டு திருமணப் பேச்சை நிறுத்தும் நிலைக்கு வந்தனர். சுந்தரம் மனம் உடைந்தார். தம் நம்பிக்கையை நண்பர் உடைத்துவிட்டதை எண்ணி வருந்தினார்.

அப்போது மீனா துணிவாக எழுந்தாள். அவள் மாப்பிள்ளை வீட்டாரிடம் நேரில் சென்று, 'என் தந்தை தம் நிலைமையை மறைக்கவில்லை. அவர் நேர்மையானவர். நிலத்தை அடகு வைத்தது எங்கள் குடும்ப மானத்தைக் காக்கவே. சொல்லாமல் மறைத்தவர் இல்லை என்பதே அவரது பெருமை' என்று தெளிவாகக் கூறினாள். அவளது நேர்மையும் தந்தையின் உண்மையும் மாப்பிள்ளை வீட்டாரை நெகிழச் செய்தன.

திருமணம் நடந்தது. ஆனால் அதன் பிறகு சுந்தரம் கண்ணப்பரிடம் பேசவில்லை. கண்ணப்பர் மன்னிப்புக் கேட்டபோது, 'பறைக்கு இரகசியம் சொன்னேன்; பறை ஒலிக்கத்தானே செய்யும்' என்று மட்டும் சொன்னார். கண்ணப்பர் வெட்கத்தால் தலை குனிந்தார்.

அன்று முதல் கண்ணப்பர் தம் வாயைக் காக்கப் பழகினார். அந்த ஊரில் 'கண்ணப்பர் பறை' என்ற சொல் ஒரு எச்சரிக்கையாகப் பயன்பட்டது. நல்ல நண்பன் இரகசியம் காப்பான்; பறை ஒலி எழுப்பும்.

மீனா பின்னாளில் தன் குழந்தைகளுக்கு இந்தக் கதையைச் சொல்லி, 'வாயைக் காப்பது கையைக் காப்பதைவிடப் பெரிது' என்று கற்பித்தாள். சுந்தரத்தின் பெருந்தன்மையையும் கண்ணப்பரின் திருந்திய வாழ்வையும் இரண்டையும் அவள் நினைவில் வைத்துக்கொண்டாள். ஒரு சிறு தவறு எவ்வாறு ஒரு திருமணத்தையே அசைத்துவிடும் என்பதையும், ஒரு நேர்மையான சொல் எப்படி அதைக் காக்கும் என்பதையும் அந்த ஊர் மறக்கவில்லை.

The Drum and the Secret

In a small village near Vellore two families lived side by side. In one was a weaver, Sundaram. A problem arose in the marriage talks of his daughter Meena: Sundaram lacked the means to give the dowry the groom's family asked. He mortgaged his house land.

Sundaram told this secret only to his close friend Kannappar. 'Tell no one; the girl's future will suffer,' he said. Kannappar loved to gossip. That evening at the tea stall he told his friends, 'Our Sundaram has mortgaged even his land.'

By the next day the news had spread across the whole village. The groom's family, hearing it, doubted whether Sundaram could give more and came to the point of stopping the marriage talk. Sundaram's heart broke. He grieved that his friend had broken his trust.

Then Meena rose boldly. She went to the groom's family in person and said plainly, 'My father did not hide his state. He is honest. He mortgaged the land to protect the honour of our family. His greatness is that he did not conceal.' Her honesty and her father's truth moved the groom's family.

The wedding took place. But thereafter Sundaram did not speak to Kannappar. When Kannappar asked pardon he only said, 'I told the secret to a drum; a drum is bound to sound.' Kannappar bowed his head in shame.

From that day Kannappar learnt to guard his mouth. In that village the phrase 'Kannappar's drum' was used as a warning. A good friend keeps the secret; a drum makes a sound.