Kural 1079 · உடுப்பதூஉம் உண்பதூஉம் காணின் பிறர்மேல்

மயன் மண்டபத்தில் துரியோதனன்

இது மகாபாரதத்தின் சபா பர்வத்தில் வரும் சம்பவம். இந்திரப்பிரஸ்தத்தில் யுதிஷ்டிரன் இராஜசூய யாகம் செய்த பின் அங்கு மயன் என்ற தெய்வச் சிற்பி அமைத்த மாய சபை புகழ் பெற்றது. அந்த மண்டபத்தின் தரை நீர் போலத் தோன்றும், நீர் தரை போலத் தோன்றும், கதவு இல்லாத இடத்தில் கதவு தோன்றும் என்றெல்லாம் பாரதம் வருணிக்கிறது.

துரியோதனன் தன் மாமன் சகுனியோடு இந்திரப்பிரஸ்தத்துக்கு வந்து அந்த மண்டபத்தைப் பார்வையிட்டான். பாண்டவர்களின் செல்வம், புகழ், வளம் ஆகியவற்றைக் கண்டு அவன் மனத்தில் பொறாமை கொழுந்துவிட்டது. தன் நாடு ஹஸ்தினாபுரமும் செல்வமுடையதே; ஆயினும் பாண்டவர்களின் உயர்வு அவனை எரித்தது.

மாய சபையில் அவன் தரையை நீர் என்று எண்ணி உடை உயர்த்தினான்; நீரை தரை என்று எண்ணி விழுந்தான். பணியாளர்கள் சிரித்தனர்; பீமன் முதலியோரும் சிரித்தனர் என்று பாரதம் கூறுகிறது. இது துரியோதனனின் மனத்தில் ஆழமான அவமானத்தையும் சினத்தையும் ஏற்படுத்தியது.

அவன் ஹஸ்தினாபுரம் திரும்பியதும் தன் தந்தை திருதராஷ்டிரனிடம், 'பாண்டவர்கள் செல்வத்தைக் கண்டு நான் துயருறுகிறேன்; என்னால் உண்ணவும் உறங்கவும் முடியவில்லை' என்றான். பாண்டவர்கள் உழைத்துப் பெற்ற வளத்தைப் பாராட்டுவதற்குப் பதிலாக அதில் குற்றம் காண்பதிலேயே அவன் மனம் நாட்டம் கொண்டது.

இந்தப் பொறாமையே சகுனியின் சூதாட்டத் திட்டத்துக்கு வழி வகுத்தது. பாண்டவர்கள் நாடிழந்து வனவாசம் செல்ல நேர்ந்தது. இறுதியில் குருக்ஷேத்திரப் போருக்கும் அது காரணமானது. பிறர் உயர்வைக் கண்டு மகிழாத ஒரு மனம் முழு யுகத்தையே மாற்றும் அழிவுக்குக் காரணமானது.

இந்தக் கதை 'உடுப்பதூஉம் உண்பதூஉம் காணின் பிறர்மேல் வடுக்காண' என்ற குறளுக்கு மிகத் தெளிவான எடுத்துக்காட்டு. பாண்டவர்களின் வளத்தில் துரியோதனன் குற்றம் தேடியதே அவன் வீழ்ச்சியின் தொடக்கம்.

இந்த நிகழ்ச்சியில் பாண்டவர்கள் தம் செல்வத்தைத் தம் உழைப்பிலும் அறத்திலும் பெற்றனர்; அது பிறரையும் அரவணைக்கும் செல்வம். இராஜசூயத்தில் எல்லா மன்னர்களுக்கும் அவர்கள் வழங்கிய விருந்தும் கொடையும் பாரதத்தில் புகழப்படுகின்றன. ஆனால் துரியோதனன் அதையும் குறையாகவே கண்டான். பொறாமை கண்ணை மறைத்து அறிவையும் மறைத்தது. பொறாமையை வெல்லும் வழி அடுத்தவரின் நன்மையைக் கொண்டாடும் மனத்தை வளர்ப்பது. அந்தப் பழக்கத்தை நாம் இளமையிலிருந்தே பிள்ளைகளுக்குக் கற்பிக்க வேண்டும். ஒரு தனி மனிதனின் பொறாமை ஒரு குலத்தையே அழித்த இந்த வரலாற்றை நாம் ஒருபோதும் மறக்கலாகாது.

Duryodhana in the Hall of Maya

This is an incident from the Sabha Parva of the Mahabharata. After Yudhishthira performed the Rajasuya at Indraprastha, the illusory assembly hall built there by the divine architect Maya became famous. The Mahabharata describes how its floor looks like water, water looks like floor, and a door appears where there is none.

Duryodhana came to Indraprastha with his uncle Shakuni and viewed the hall. Seeing the Pandavas' wealth, fame and prosperity, envy blazed up in his heart. His own Hastinapura was wealthy too; yet the Pandavas' rise burned him.

In the hall of illusion he mistook the floor for water and lifted his garment; he mistook water for floor and fell in. The attendants laughed; Bhima and others also laughed, the Mahabharata says. It caused deep humiliation and anger in Duryodhana's heart.

On returning to Hastinapura he told his father Dhritarashtra, 'I am pained at seeing the Pandavas' wealth; I cannot eat or sleep.' Instead of admiring the prosperity that the Pandavas had earned by labour, his mind was drawn to finding fault in it.

This envy opened the way for Shakuni's plan of the dice game. The Pandavas lost their kingdom and had to go to forest exile. Finally it became the cause of the Kurukshetra war. One mind that could not rejoice at another's rise led to a ruin that changed a whole age.

This story is a clear example of the verse. Duryodhana's seeking fault in the Pandavas' prosperity was the beginning of his fall.