மீராவின் பாடல்கள்
மீராபாய் இந்திய பக்தி மரபின் புகழ்பெற்ற பெண் கவிஞர். பதினாறாம் நூற்றாண்டில் ராஜபுத்திர அரச குடும்பத்தில் பிறந்தவர் என்று மரபு கூறுகிறது. சிறு வயதிலிருந்தே கண்ணன்மேல் அளவற்ற பக்தி கொண்டவர். அவரது பாடல்கள் 'மேரே தோ கிரிதர் கோபால்' போன்ற வரிகளால் இன்றும் இந்தியா முழுவதும் பாடப்படுகின்றன. இக்கதையில் வரும் செய்திகள் மரபுக் கதைகளாகவே கொள்ளப்பட வேண்டும்; வரலாற்று விவரங்களில் அறிஞர்களிடையே கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன.
மரபின்படி மீரா அரச குடும்பத்தில் மணம் முடிந்த பின்னும் கண்ணனையே தன் கணவனாகக் கருதினாள். அரண்மனை அவளது பக்தியை எதிர்த்தது என்றும், பல சோதனைகளை அவள் எதிர்கொண்டாள் என்றும் கதைகள் கூறுகின்றன. ஆயினும் அவள் தன் பக்தியை விடவில்லை. அவள் பாடிக்கொண்டு கோயில் கோயிலாகச் சென்றாள்.
அவளது பாடல்களில் கண்ணனை நோக்கிய உரிமையான கோபமும் ஏக்கமும் பிரகாசிக்கின்றன. 'நீ என் நெஞ்சில் இருக்கிறாய்; ஆனால் நான் உன் நெஞ்சில் இருக்கிறேனா?' என்ற கேள்வி அவள் பாடல்களில் ஒலிப்பதாக உரையாளர்கள் சுட்டுவர். இது குறளின் தலைவியின் செல்லக் கோபத்தை ஒத்தது.
இறைவனிடம் அன்பு செய்யும் பக்தருக்கு இறைவன் தம் நெஞ்சில் இடம் தருகிறாரா என்ற ஐயம் தோன்றுவது இயல்பு. ஆனால் பக்தி மரபு இறைவன் எப்போதும் பக்தனின் நெஞ்சில் உறைவதோடு, பக்தனையும் தன் நெஞ்சில் வைத்திருக்கிறான் என்று நம்புகிறது.
மீராவின் பாடல்களில் கண்ணனிடம் அவள் கொள்ளும் உரிமை தெளிவாகத் தெரியும். அவள் அவனை நினைத்துப் பாடும்போது அவன் தன்னை நினைக்கிறானா என்ற ஏக்கமும் ஒலிக்கிறது. கண்ணன் அவள் நெஞ்சில் ஓயாது வருகிறான்; அவளும் அவன் நெஞ்சில் இடம் வேண்டி மன்றாடுகிறாள். இவ்வாறு பக்தியும் காதலும் ஒரே மொழியில் பேசப்படுவதைக் குறள் உணர்வுடன் ஒப்பிடலாம். மீராவின் இந்தக் குரல் குறளின் தலைவியின் செல்லக் கோபத்தை நினைவூட்டுகிறது; இரண்டும் உரிமையுள்ள அன்பிலிருந்து எழுகின்றன.
மீராவின் பாடல்கள் பல மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு இன்று உலகம் முழுவதும் பாடப்படுகின்றன. தமிழ்நாட்டு இசை அரங்குகளிலும் அவை ஒலிக்கின்றன. எல்லைகளைக் கடந்த இந்த அன்பின் குரல், இந்தியப் பண்பாட்டின் ஒருமையைக் காட்டுகிறது.
மீராவின் வாழ்க்கை நமக்கு ஒரு பாடத்தைத் தருகிறது: அன்பை எதிர்ப்புகளின் நடுவிலும் பாடலாக மாற்றி நிலைநிறுத்தலாம். அவள் ஏக்கம் இசையாகி இன்றும் நம்மை வந்தடைகிறது.