Naladiyar 161 · பொறுப்பரென் றெண்ணிப் புரைதீர்ந்தார் மாட்டும்

Verse 161 · Naladiyar · Several authors (Jain ascetics)

பொறுப்பரென் றெண்ணிப் புரைதீர்ந்தார் மாட்டும்வெறுப்பன செய்யாமை வேண்டும் - வெறுத்தபின்ஆர்க்கும் அருவி யணிமலை நன்னாடபேர்க்குதல் யார்க்கும் அரிது.

Porupparen rennip puraitheernthaar maattum / Veruppana seyyaamai vaentum - veruththapin / Aarkkum aruvi yanimalai nannaata / Paerkkuthal yaarkkum arithu.

பொருள்

'பொறுத்துக் கொள்வார்' என்று எண்ணிக் குற்றமற்ற பெரியோரிடத்தும் அவர் வெறுப்பவற்றைச் செய்யக் கூடாது. ஒலிக்கும் அருவிகள் அழகு செய்யும் மலையுடைய நல்ல நாட்டுத் தலைவனே! அவர் வெறுத்துவிட்டால், அந்த வெறுப்பை நீக்குவது யாருக்கும் அரிது.

Meaning

Never do what the faultless great dislike, telling yourself 'they will forgive'. O lord of the fine land of lovely hills and roaring falls, once they have turned against you, no one can easily turn them back.

சொற்பொருள் Word by word

பொறுப்பர் என்று எண்ணி: thinking they will forgive
புரை தீர்ந்தார்: the faultless great
வெறுப்பன செய்யாமை: not doing what they dislike
வெறுத்தபின்: once they have turned against you
ஆர்க்கும் அருவி: roaring waterfall
பேர்க்குதல் யார்க்கும் அரிது: no one can easily turn it back

விளக்கம்

பெரியோரின் பொறுமையைச் சோதிப்பது ஆபத்து. அவர்கள் எளிதில் சினப்பதில்லை; ஆனால் சினந்தால் அது நீங்குவதில்லை.

துர்வாசர், பரசுராமர் போன்ற முனிவர்களின் கதைகள் இதற்குச் சான்று.

Explanation

Testing the patience of the great is dangerous. They are slow to anger, but once angered, it does not pass.

The stories of sages like Durvasa and Parashurama bear this out.

மகாபாரதம், உத்யோக பர்வம்

நகுஷனும் பல்லக்கும்

மகாபாரதத்திலிருந்து. இந்திரன் மறைந்திருந்தபோது, அறவழி மன்னன் நகுஷனைத் தேவர்கள் விண்ணுலக அரசனாக்கினர். பதவி அவனுக்குச் செருக்கை ஏற்றியது. இந்திரன் மனைவி சசியை விரும்பி, அவள் இல்லத்துக்கு ஆடம்பரமாகச் செல்ல மாமுனிவர்களைப் பல்லக்கில் பூட்டிச் சுமக்கச் செய்தான்.

அவர்கள் மெதுவாக நடந்ததால் பொறுமை இழந்து, "சர்ப்ப, சர்ப்ப!" (விரைந்து நட!) என்று அகத்தியர் தலையில் உதைத்தான். "அப்படியானால் சர்ப்பமாகவே (பாம்பாக) ஆகுக" என்றார் அகத்தியர். உடனே விண்ணிலிருந்து விழுந்து நெடுங்காலம் காட்டில் மலைப்பாம்பாகக் கிடந்தான்; யுதிஷ்டிரன் அவன் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொன்ன பின்பே விடுபட்டான். விண்ணரசு ஏறியவனும் பெரியாரைப் பிழைத்தால் விழுவான்.

The Mahabharata, Udyoga Parva

Nahusha and the Palanquin

From the Mahabharata. When Indra went into hiding, the gods made the righteous king Nahusha ruler of heaven. Power went to his head. He demanded Indra's wife Shachi, and to reach her house in style he yoked the great rishis to his palanquin and made them carry him.

Impatient with their pace, he kicked the sage Agastya on the head, crying "Sarpa, sarpa!" ("Move, move!"). Agastya said, "Then be a sarpa, a serpent." Nahusha fell from heaven at once and lay as a python in the forest for ages, until Yudhishthira answered his questions and freed him. A man may rise to the throne of heaven and still fall by offending the great.

சிந்தனைக்கு

பெரியோரின் பொறுமையைச் சோதிக்காதே.

To reflect on

Do not test the patience of the great.