மல்லிகை வெண்சங்காக, வண்டு ஊத, வானத்தில் கருப்பு வில்லி கணையைத் தெரிந்து மெய் காக்க, முல்லை என்னும் மென்மாலை தோள் அசைய, மெல்ல நடந்தது புன்மாலை என்னும் அந்திப் பொழுது.
Meaning
As the white jasmine became a conch and bees blew it, and the dark archer in the sky knew his arrow and guarded himself, the tender garland called jasmine swaying on the shoulders, the mean evening called twilight walked slowly in.
சொற்பொருள் Word by word
மல்லிகை
jasmine
வெண்சங்கு
the white conch
வண்டு ஊத
bees blowing
வான்கருப்பு வில்லி
the dark archer in the sky, the moon
முல்லை
jasmine
அந்திப் பொழுது
twilight
புன்மாலை
the mean evening
விளக்கம்
இப்பாடல் அந்திப் பொழுதை மெல்ல நடந்து வரும் ஒரு பெண்ணாக வரைகிறது. மல்லிகை சங்காக, வண்டு ஊதல் ஆக, வெண்மை இருளை எதிர்கொள்கிறது.
சுவையான நுட்பம்: 'புன்மாலை' என்ற சொல் — இழிவான மாலை. அதாவது மாலை ஒரு விரும்பத்தகாத வருகை; பிரிந்தவர்களுக்கு மாலை துன்பம்.
'மெல்ல நடந்தது' என்ற தொடர் நேரம் ஊர்ந்து வருவதைக் காட்டுகிறது. தமயந்தியின் தனிமையில் நேரம் மெதுவாக ஓடுகிறது.
Explanation
The verse draws twilight as a woman walking slowly in. Jasmine becomes a conch, bees its blowers, and white meets the dark.
Subtly, the word for the evening means a mean or lowly evening, so it is an unwelcome arrival; for the parted, evening is pain.
Walking slowly shows time creeping. In Damayanti's loneliness, time moves slowly.
