Siru Panchamoolam 22 · பூவாது காய்க்கும் மரமுள நன்றறிவார்
பூவாது காய்க்கும் மரமுள நன்றறிவார்மூவாது மூத்தவர் நூல்வல்லார் - தாவாவிதையாமை நாறுவ வித்துள மேதைக்குஉரையாமை செல்லும் உணர்வு
Poovaathu kaaykkum maramula nanrarivaar / Moovaathu mooththavar noolvallaar - thaavaa / Vithaiyaamai naaruva viththula maethaikku / Uraiyaamai sellum unarvu
பொருள்
பூக்காமல் காய்க்கும் மரம் உண்டு; அறிவால் மூவாமல் முதிர்ந்தவர் உண்டு; விதைக்காமல் முளைக்கும் விதை உண்டு; மேதைக்குச் சொல்லாமலே உணர்வு செல்லும்.
Meaning
There are trees that fruit without flowering; there are those who ripen without dying; there are seeds that sprout unsown; and into the wise, understanding enters without being spoken.
சொற்பொருள் Word by word
- பூவாது
- without flowering
- காய்க்கும்
- bears fruit
- மூவாது
- without dying
- மூத்தவர்
- the matured
- விதையாமை
- without sowing
- மேதை
- the wise
விளக்கம்
இப்பாடல் மூன்று இயற்கை முரண்பாடுகளை எண்ணி, நான்காவதாக ஒரு மனித உண்மையைச் சொல்கிறது: சொல்லாமலே புரிந்துகொள்வது.
முதல் மூன்றும் உவமைகள்; நான்காவது கருத்து. அதாவது அறிவு என்பது கடத்தப்படுவது மட்டுமல்ல, தானாக வளர்வதும் உண்டு.
Explanation
Three natural oddities are counted, and the fourth item is a human truth: understanding that arrives without being said.
The first three are similes and the fourth is the point. Knowledge is not only handed over; sometimes it grows of itself.
சிந்தனைக்கு
அறிவு கடத்தப்படுவது மட்டுமல்ல; தானாகவும் வளரும்.
To reflect on
Knowledge is not only handed over; it also grows of itself.