நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் 490 · அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறம் செய்யும்

பாடல் 490 · நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் · ஆழ்வார்கள்

அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறம் செய்யும்எம்பெருமான் நந்தகோபாலா எழுந்திராய்கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே குலவிளக்கேஎம்பெருமாட்டி யசோதாய் அறிவுறாய்அம்பரம் ஊடறுத்து ஓங்கி உலகளந்தஉம்பர் கோமானே உறங்காது எழுந்திராய்செம்பொற் கழலடிச் செல்வா பலதேவாஉம்பியும் நீயும் உறங்கேலோர் எம்பாவாய்

Amparamae thanneerae soarae aram seyyum / Emperumaan nanthakoapaalaa ezhunthiraay / Kompanaarkku ellaam kozhunthae kulavilakkae / Emperumaatti yasoathaay arivuraay / Amparam ootaruththu oangki ulakalantha / Umpar koamaanae urangkaathu ezhunthiraay / Sempor kazhalatis selvaa palathaevaa / Umpiyum neeyum urangkaeloar empaavaay

பொருள்

ஆடையும் தண்ணீரும் சோறும் தானமாகத் தரும் எங்கள் தலைவனே, நந்தகோபாலா, எழுந்திரு! கொடிபோன்ற பெண்களுக்கெல்லாம் கொழுந்து போன்றவளே, குலத்தின் விளக்கே, எங்கள் தலைவியே, யசோதையே, விழித்துக்கொள்! வானத்தைப் பிளந்து ஓங்கி உலகங்களை அளந்த தேவர்களின் தலைவனே, உறங்காமல் எழுந்திரு! செம்பொன்னால் ஆன வீரக்கழல் அணிந்த திருவடிகளை உடைய செல்வனே, பலராமா, உன் தம்பியும் நீயும் உறங்காதீர்கள், பாவையே.

Meaning

Nandagopala, our lord, who gives away clothes, water and food in charity, wake up! Yashoda, our lady, tender shoot among all creeper-like women, lamp of the clan, awake! Lord of the celestials, who rose up through the sky and measured the worlds, do not sleep, wake up! Balarama, rich one with feet bearing anklets of red gold, do not sleep, you and your younger brother, O maiden.

சொற்பொருள் Word by word

அம்பரம்: clothing
அறம் செய்யும்: who gives in charity
கொம்பனார்: women slender like creepers
கொழுந்தே: O tender shoot
குலவிளக்கே: O lamp of the clan
அறிவுறாய்: wake up, become aware
அம்பரம் ஊடறுத்து: piercing through the sky
உம்பர் கோமானே: O king of the celestials
செம்பொற் கழல்: anklet of red gold
உம்பியும்: your younger brother too

விளக்கம்

வாசல் திறந்ததும் தோழியர் மாளிகைக்குள் நுழைந்து குடும்பத்தில் ஒவ்வொருவரையும் எழுப்புகிறார்கள். முதலில் நந்தகோபன். அவனை ஆடை, தண்ணீர், சோறு மூன்றையும் வாரி வழங்கும் வள்ளலாகப் போற்றுகிறார்கள். உரையாசிரியர்கள் சுவையாகச் சொல்வார்கள்: மற்றவர்கள் கேட்டதைக் கொடுக்கும் நந்தகோபன், உலகத்திற்கே பெருங்கொடையான கண்ணனையும் தன் வீட்டில் வைத்திருக்கிறான்.

பிறகு யசோதை. 'கொம்பனார்க்கெல்லாம் கொழுந்தே' என்பது பெண்களிலேயே சிறந்தவள் என்ற பொருள். அவள் குலத்தின் விளக்கு, ஏனெனில் கண்ணனை வளர்த்தவள் அவள். அடுத்து நடுவில் கண்ணனையே எழுப்புகிறார்கள்; உலகளந்த திருவிக்கிரமனை நினைக்கிறார்கள். அவன் எழவில்லை. உடனே பலராமனிடம் திரும்புகிறார்கள்.

பலராமனை ஏன் கண்ணனுக்குப் பின் எழுப்புகிறார்கள்? ஆசையின் வேகத்தில் கண்ணனை முன்னே அழைத்துவிட்டார்கள்; பிறகு முறை நினைவுக்கு வந்தது. ராமாவதாரத்தில் இலக்குவன் ராமனைப் பிரியாமல் தொண்டு செய்தான்; கிருஷ்ணாவதாரத்தில் அவனே பலராமனாக அண்ணனாக வந்தான் என்பது மரபு. அதனால் 'உம்பியும் நீயும் உறங்கேல்' என்று அண்ணனைக் கொண்டு தம்பியை எழுப்ப முயல்கிறார்கள்.

Explanation

Once the gate opens the friends go in and wake each member of the family in turn. First Nandagopa, whom they praise as a generous giver of clothes, water and food. The commentators add with a smile that Nandagopa, who gives people whatever they ask, also keeps in his house the greatest gift of all, Krishna himself.

Then Yashoda. 'Tender shoot among creeper-like women' means the finest of women. She is the lamp of the clan because she raised Krishna. Next, in the middle, they call Krishna himself, remembering him as Trivikrama who measured the worlds. He does not stir. At once they turn to Balarama.

Why is Balarama woken after Krishna? In their eagerness they called Krishna first and then remembered the proper order. Tradition holds that Lakshmana, who never left Rama's side in the Ramayana, came again as Balarama, the elder brother, in the Krishna avatara. So they try to wake the younger brother through the elder: 'do not sleep, you and your younger brother'.

குருபரம்பரா பிரபாவம் · ஆறாயிரப்படி

திருப்பாவை ஜீயர்: திறந்த கதவும் வளையல் ஒலியும்

ஸ்ரீ ராமானுஜருக்குத் திருப்பாவையின் மேல் இருந்த அன்பு அளவற்றது. அதனாலேயே அவரைத் 'திருப்பாவை ஜீயர்' என்று அழைத்தார்கள். திருவரங்கத்தில் துறவியாக வாழ்ந்தபோது அவர் நாள்தோறும் வீடுவீடாகச் சென்று பிக்ஷை ஏற்பார். அப்போது நடந்துகொண்டே திருப்பாவைப் பாசுரங்களை வாய்விட்டுச் சொல்லிக்கொண்டு போவது அவர் வழக்கம்.

ஒருநாள் அவர் தம் ஆசாரியரான பெரிய நம்பியின் வீட்டு வாசலை அடைந்தபோது 'உந்து மத களிற்றன்' பாசுரத்தைச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். 'செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளை ஒலிப்ப வந்து திறவாய்' என்ற அடியை அவர் சொல்லி முடிக்கவும் கதவு திறந்தது. பெரிய நம்பியின் மகள் அத்துழாய் கைவளையல்கள் ஒலிக்க வாசலில் நின்றாள். அந்தக் கணத்தில் ராமானுஜர் அவளில் நப்பின்னைப் பிராட்டியையே கண்டார். அப்படியே தரையில் விழுந்து வணங்கி மயங்கிவிட்டார்.

பயந்துபோன அத்துழாய் உள்ளே ஓடித் தந்தையிடம் சொன்னாள். பெரிய நம்பி அமைதியாகக் கேட்டார்: 'அவர் உந்து மத களிற்றன் அனுசந்தித்திருப்பாரோ?' தம் சீடரின் மனம் அவருக்கு நன்றாகத் தெரியும். பாசுரத்தைப் படிப்பது ராமானுஜருக்கு வெறும் ஓதுதல் அல்ல; ஆயர்பாடியின் அந்த விடியலிலேயே வாழ்வதுதான்.

இந்தப் பகுதியில் ஆண்டாளும் தோழியரும் நந்தகோபன் மாளிகையை அடைகிறார்கள். வாயில் காப்பவனையும், நந்தகோபனையும், யசோதையையும், பலராமனையும் வரிசையாக எழுப்பி, நப்பின்னையின் துணையோடு கண்ணனை அணுகுகிறார்கள். இறைவனை நேரே அணுகாமல் அவனைச் சேர்ந்தவர்களின் வழியாகவும், பிராட்டியின் பரிவோடும் அணுகுவதே முறை என்பதை வைணவ ஆசாரியர்கள் இந்தப் பாசுரங்களிலிருந்தே விளக்கினார்கள்.

From the Guruparampara Prabhavam, the traditional lives of the Sri Vaishnava teachers

The Thiruppavai Jeeyar: the door that opened

Sri Ramanuja loved the Thiruppavai so deeply that people called him the 'Thiruppavai Jeeyar'. As a sannyasi in Srirangam he went from house to house each day to receive alms, and as he walked he would recite the pasurams of the Thiruppavai aloud.

One day he reached the door of his own teacher, Periya Nambi, while reciting 'Undhu madha kalitran'. Just as he finished the line 'come with your red lotus hand, your fine bangles jingling, and open the door', the door opened. Periya Nambi's daughter Athuzhai stood there, her bangles jingling. In that moment Ramanuja saw Nappinnai herself in her. He fell to the ground in prostration and lost consciousness.

Frightened, Athuzhai ran in and told her father. Periya Nambi asked quietly, 'Was he reciting Undhu madha kalitran?' He knew his disciple's heart well. For Ramanuja, saying a pasuram was not mere recitation. It was living inside that dawn in Ayarpadi.

In this section Andal and her friends reach Nandagopa's mansion. They wake the gatekeeper, Nandagopa, Yashoda and Balarama in turn, and approach Krishna with Nappinnai's help. The Sri Vaishnava acharyas drew from these pasurams the principle that one does not approach the Lord directly and alone, but through those who belong to him and with the loving intercession of the Divine Mother.

சிந்தனைக்கு

நாம் நேசிக்கும் ஒருவரை அணுகும்போது அவரைச் சுற்றியுள்ள குடும்பத்தையும் மதிக்கிறோமா?

To reflect on

When we approach someone we love, do we also honour the family around them?