திருவருட்பா 229 · சற்றே யெனினும் நெஞ்சத் துயரம் தவிரவும்நின்

சற்றே யெனினும் நெஞ்சத் துயரம் தவிரவும்நின்பொற்றே மலர்ப்பாதம் போற்றவும் உள்ளம் புரிதிகண்டாய்சொற்றேர் அறிஞர் புகழ்ஒற்றி மேவும் துணைவர்தஞ்செம்மற்றேர் புயத்தணை மானே வடிவுடை மாணிக்கமே

sarrae yeninum nenjsath thuyaram thaviravumnin / porrae malarppaatham poarravum ullam purithikantaay / sorraer arinjar pukazhorri maevum thunaivarthanjsem / marraer puyaththanai maanae vativutai maanikkamae