திருவருட்பா 229 · சற்றே யெனினும் நெஞ்சத் துயரம் தவிரவும்நின்

Verse 229 · Thiruvarutpa · Ramalinga Adigal (Vallalar)

சற்றே யெனினும் நெஞ்சத் துயரம் தவிரவும்நின்பொற்றே மலர்ப்பாதம் போற்றவும் உள்ளம் புரிதிகண்டாய்சொற்றேர் அறிஞர் புகழ்ஒற்றி மேவும் துணைவர்தஞ்செம்மற்றேர் புயத்தணை மானே வடிவுடை மாணிக்கமே

sarrae yeninum nenjsath thuyaram thaviravumnin / porrae malarppaatham poarravum ullam purithikantaay / sorraer arinjar pukazhorri maevum thunaivarthanjsem / marraer puyaththanai maanae vativutai maanikkamae

பொருள்

சற்றேனும் நெஞ்சத் துயரம் தவிரவும், நின் பொற்றே மலர்ப் பாதம் போற்றவும் உள்ளம் புரிதிகண்டாய்;
சொல் தேர் அறிஞர் புகழ் ஒற்றி மேவும் துணைவர்தம் செம்மற்று ஏர் புயத்து அணை மானே, வடிவுடை மாணிக்கமே.

Meaning

Grant my heart to turn, so that the sorrow of my heart may leave me even a little and I may praise your golden flower feet;
O doe resting on the fair strong shoulder of the companion who dwells in Ottiyur, praised by the seers who ride the word, O ruby of fair form.

சொற்பொருள் Word by word

சற்றே யெனினும் நெஞ்சத் துயரம் தவிரவும்: so that the sorrow of my heart may leave me even a little
நின்பொற்றே மலர்ப்பாதம் போற்றவும் உள்ளம் புரிதிகண்டாய்: grant my heart to praise your golden flower feet
சொற்றேர் அறிஞர் புகழ்ஒற்றி மேவும் துணைவர்தஞ் செம்மற்றேர் புயத்தணை மானே: O doe resting on the fair shoulder of the lord of Ottiyur

விளக்கம்

இருநூற்றிருபத்தொன்பதாம் பாடலில், நெஞ்சத் துயரம் சற்றேனும் தவிர்ந்து பொற்றே மலர்ப் பாதம் போற்ற உள்ளம் புரிய வேண்டுகிறார். சொல் தேர் அறிஞர் புகழும் ஒற்றி மேவும் துணைவரின் புயத்தில் அணையும் மானாக அம்மை விளிக்கப்படுகிறாள். உள்ளம் திருப்பப்படுவதே முதல் அருள். வடிவுடை மாணிக்கமாகப் பாடல் நிறைகிறது.

Explanation

The two-hundred-and-twenty-ninth song asks that his heart be turned, so that sorrow may leave and he may praise her golden feet.

கதை

திருவொற்றியூர் வடிவுடை மாணிக்க மாலை

சிந்தனைக்கு

உள்ளம் திருப்பப்படுவதே முதல் அருள்.

To reflect on

The first grace is a heart turned around.