சைவ சித்தாந்த குரு மரபு; மெய்கண்டார் வரலாறுகயிறு சாத்திக் கேட்ட வரம்
மெய்கண்டாரின் தந்தை அச்சுதக் களப்பாளர் நெடுநாள் குழந்தை இல்லாமல் வருந்தினார். தம் குலகுருவாகிய அருணந்தியாரிடம் வந்து முறையிட்டார். அருணந்தியார் இறைவனை நினைத்து, திருமுறை ஓலைச்சுவடியில் ஒரு கயிற்றை இட்டார். அது திருஞானசம்பந்தர் திருவெண்காட்டில் பாடிய பதிகத்தில் விழுந்தது. அங்குள்ள முக்குளங்களில் நீராடி வழிபடுவோர் நல்ல மக்களைப் பெறுவர் என்று அப்பதிகம் சொன்னது.
அச்சுதக் களப்பாளரும் அவர் மனைவியும் திருவெண்காடு சென்று வழிபட்டனர்; சுவேதவனப் பெருமாள் என்ற மகன் பிறந்தான். அந்தக் குழந்தையே பின்னாளில் மெய்கண்டார் ஆனார்.
இறைவனின் விளையாட்டு வியப்பானது: குழந்தை பிறக்க வழிகாட்டிய குலகுருவே, அந்தக் குழந்தையின் காலில் விழுந்து சீடரானார். தாம் பிறக்கக் காரணமான பெரியவரை மெய்கண்டார் ஞானத்தால் ஆட்கொண்டார். குருவும் சீடரும் யார் என்பதை வயதோ கல்வியோ தீர்மானிப்பதில்லை; அருளே தீர்மானிக்கிறது.
The Shaiva Siddhanta lineage; the life of MeykandarThe Answer Found in the Thevaram
Meykandar's father, Achyuta Kalappalar, grieved for many years that he had no child. He came to his family guru, Arulnandiyar, with his sorrow. Arulnandiyar prayed to the Lord and slipped a thread into the palm-leaf bundle of the Thirumurai. It fell on the hymn Thirugnanasambandar had sung at Thiruvenkadu, which promised good children to those who bathe in the three sacred tanks there and worship.
Achyuta Kalappalar and his wife went to Thiruvenkadu and worshipped, and a son, Swetavana Perumal, was born to them. That child later became Meykandar.
The Lord's play is full of wonder: the family guru who showed the way to the child's birth later fell at that child's feet and became his disciple. Meykandar took into his care, through wisdom, the elder who had helped bring him into the world. Neither age nor learning decides who is guru and who is disciple; grace decides.
