திருவிளையாடல் புராணம் (பரஞ்சோதி முனிவர்), நரி பரியாக்கிய படலம், மண் சுமந்த படலம்நரிகள் பரிகளான நாள்
குதிரை வாங்கக் கொடுத்த பொருளைத் திருப்பெருந்துறைக் கோயிலுக்குச் செலவிட்டுவிட்டார் வாதவூரர் என்று பாண்டியன் அரிமர்த்தனனுக்குச் செய்தி போனது. 'குதிரைகள் எங்கே?' என்று மன்னன் கேட்டான். வாதவூரர் இறைவனிடம் முறையிட்டார். 'ஆவணி மூலத்தன்று குதிரைகள் வரும் என்று சொல்' என்று இறைவன் அருளினான்.
சொன்ன நாள் வரை குதிரைகள் வரவில்லை. மன்னன் அவரைச் சிறையிலிட்டு, கொடிய வெயிலில் நிற்கவைத்து, தலையில் கல்லேற்றி வருத்தினான். அப்போது இறைவன் காட்டு நரிகளையெல்லாம் அழகிய குதிரைகளாக்கி, தானே குதிரை வணிகனாக வந்து மதுரைக்குக் கொண்டு வந்தான். மன்னன் மகிழ்ந்து வாதவூரரை விடுதலை செய்தான். ஆனால் அன்றிரவே அந்தக் குதிரைகள் மீண்டும் நரிகளாகி, லாயத்தில் இருந்த பழைய குதிரைகளையும் கடித்துவிட்டு ஊளையிட்டு ஓடின.
சினந்த மன்னன் வாதவூரரை வைகை ஆற்றின் சுடுமணலில் நிற்கவைத்தான். உடனே வைகையில் பெருவெள்ளம் வந்தது. கரையை அடைக்க ஊரில் ஒவ்வொரு வீட்டுக்கும் ஒரு பங்கு கொடுக்கப்பட்டது. பிட்டு விற்று வாழ்ந்த வந்தி என்ற முதியவளுக்கு ஆள் இல்லை. இறைவனே கூலியாளாக வந்து, அவள் தந்த பிட்டைக் கூலியாகப் பெற்று, மண் சுமக்கத் தொடங்கினான். ஆனால் வேலை செய்யாமல் ஆடிப்பாடி விளையாடினான். அவள் பங்குக் கரை அடைபடவில்லை. அதைக் கண்ட மன்னன் பிரம்பால் அவன் முதுகில் அடித்தான்.
அந்த அடி மன்னன் முதுகிலும், அமைச்சர்கள் முதுகிலும், உலகத்து உயிர்கள் அனைத்தின் முதுகிலும் விழுந்தது. கூலியாள் ஒரு கூடை மண்ணைக் கொட்டியதும் வெள்ளம் அடங்கியது; அவன் மறைந்தான். அப்போதுதான் மன்னன் உண்மையை உணர்ந்து வாதவூரரின் காலில் விழுந்தான். 'எல்லாம் இறைவனின் திருவிளையாடல்' என்று சொன்ன வாதவூரர், அமைச்சர் பதவியைத் துறந்து, தலம் தலமாகச் சென்று பாடித் தில்லையை அடைந்தார். இன்றும் மதுரையில் ஆவணி மூலத் திருவிழாவில் 'பிட்டுக்கு மண் சுமந்த' திருவிளையாடல் நடித்துக் காட்டப்படுகிறது.
Thiruvilaiyadal Puranam of Paranjothi Munivar, the episodes of the jackals made horses and of carrying earthThe Day the Jackals Became Horses
Word reached the Pandya king Arimarthanan that Vadhavurar had spent the money for the horses on the temple at Perunthurai. 'Where are the horses?' the king demanded. Vadhavurar prayed to the Lord, and the Lord said, 'Tell him the horses will come on the day of Moolam in the month of Aavani.'
Until that day no horses came. The king threw Vadhavurar into prison, made him stand in the fierce sun and had stones laid on his head. Then the Lord turned all the jackals of the forest into splendid horses and, coming himself as a horse trader, led them into Madurai. The king was delighted and set Vadhavurar free. But that very night the horses became jackals again, bit the old horses in the stables, and ran off howling.
In his anger the king made Vadhavurar stand on the burning sand of the Vaigai riverbed. At once a great flood came down the Vaigai. To raise the bank, every household in the city was given a stretch to build. Vanthi, an old woman who lived by selling pittu, had no one to work for her. The Lord came as a labourer, took her pittu as his wages and began to carry earth. But instead of working he played, danced and sang, and her stretch of the bank stayed open. The king saw it and struck him on the back with his cane.
That blow fell on the king's own back, on the backs of his ministers, and on the back of every living being in the world. The labourer emptied one basket of earth, the flood was stilled, and he vanished. Only then did the king understand, and he fell at Vadhavurar's feet. 'It is all the Lord's play,' Vadhavurar said. He gave up his office, went from shrine to shrine singing, and came at last to Thillai. Even today, at the Aavani Moolam festival in Madurai, the story of the Lord who carried earth for pittu is acted out.
