Naladiyar 384 · கட்கினியாள், காதலன் காதல் வகைபுனைவாள்,
கட்கினியாள், காதலன் காதல் வகைபுனைவாள்,உட்குடையாள், ஊர்நாண் இயல்பினாள் - உட்கிஇடனறிந் தூடி இனிதின் உணரும்மடமொழி மாதராள் பெண்.
Katkiniyaal, kaathalan kaathal vakaipunaivaal, / Utkutaiyaal, oornaan iyalpinaal - utki / Itanarin thooti inithin unarum / Matamozhi maatharaal pen.
பொருள்
கண்ணுக்கு இனியாள், காதலனின் காதலை வகைப்படுத்தி அமைப்பவள், அச்சம் உடையவள், ஊரார் நாணும் இயல்பினள், மனம் உணர்ந்து இடம் அறிந்து ஊடி, பின் இனிதாக உணர்பவள் — இவளே மடமொழி மாதர் என்று சொல்லத் தக்க பெண்.
Meaning
Sweet to the eyes, one who shapes ways of love for the man who loves her, one who carries fear in her heart, one whose nature earns the town's respect, one who sulks after weighing the moment and then comes to understand it sweetly — she is the woman who deserves to be called a woman.
சொற்பொருள் Word by word
- கட்கினியாள்
- sweet to the eyes
- காதலன் காதல் வகை புனைவாள்
- one who frames the ways of her lover's love
- உட்குடையாள்
- one who carries fear within
- ஊர்நாண் இயல்பினாள்
- one whose nature the town holds in regard
- உட்கி இடனறிந்து ஊடி
- sulking after weighing it, knowing the moment
- இனிதின் உணரும்
- and then understanding it sweetly
- மடமொழி மாதராள் பெண்
- she alone is a woman of soft words
விளக்கம்
பாடலின் அமைப்பு ஐந்து தகுதிகளை ஒரு வரிசையில் வைக்கிறது: கண், காதல், அச்சம், ஊரின் மதிப்பு, ஊடலின் திறம். ஒவ்வொன்றும் ஒரு வெவ்வேறு பரிமாணம் — புறத் தோற்றம், காதல் நுட்பம், அக ஒழுக்கம், சமூக மதிப்பு, மனித உறவின் தந்திரம்.
இங்கே மிக நுட்பமானது ஊடல் பற்றிய வரி. ஊடல் என்பது பிணக்கம் அன்று; அது ஒரு மொழி. அதை 'இடம் அறிந்து' தொடங்குவது ஒரு திறமை; 'இனிதின் உணர்ந்து' முடிப்பது இன்னும் பெரிய திறமை. அதாவது பிணக்கைத் தக்க நேரத்தில் தொடங்கவும், அதை அன்போடு தீர்க்கவும் தெரிந்தவள் பெண். முதல் வரியில் அழகு, கடைசி வரியில் அறிவு — பாடல் இரண்டையும் சேர்த்தே மதிப்பிடுகிறது.
Explanation
The verse lays out five qualifications in a row: the eye, love, fear, the town's regard, and skill in quarrelling. Each belongs to a different plane — outward charm, the subtlety of love, inner discipline, social standing, the craft of a human bond.
The finest line is the one about the sulk. A sulk is not a rupture; it is a language. To begin it knowing the moment is a skill, and to end it sweetly is a greater one. She who knows when to open a quarrel and how to close it in affection is the woman meant here. The first line gives beauty and the last gives sense; the poem values them together.
சிந்தனைக்கு
பிணக்கைத் தக்க நேரத்தில் தொடங்குவதும், அதை அன்போடு முடிப்பதும் ஒரே திறமையின் இரு பக்கம்.
To reflect on
Knowing when to start a quarrel and how to end it in affection are two halves of one skill.